“Monjes, hay tres que, si no abandonan eso, van destino al plano de miseria, van destino al infierno. Y, ¿cuáles son esos tres? Alguien que, no siendo célibe, reivindica ser célibe; alguien que injuria a un célibe puro, que se conduce con el celibato puro con un cargo infundado de no-celibato; alguien que sosteniendo esta doctrina: ‘He aquí, no hay falta en los placeres sensuales’, cae dentro de la indulgencia en los placeres sensuales. Estos son, monjes, los tres que, si no abandonan eso, van destino al plano de miseria, van destino al infierno”.
Discursos Numerados
12. El capítulo sobre los destinados a la perdición
Con destino al plano de la miseria
Aṅguttara Nikāya
12. Āpāyikavagga
Discursos Numerados
12. El capítulo sobre los destinados a la perdición
Aṅguttara Nikāya
12. Āpāyikavagga
La hipocresía conduce a la ruina.
“Tayome, bhikkhave, āpāyikā nerayikā idamappahāya. Katame tayo?
“Tayome, bhikkhave, āpāyikā nerayikā idamappahāya. Katame tayo?
Yo ca abrahmacārī brahmacāripaṭiñño, yo ca suddhaṁ brahmacariyaṁ carantaṁ amūlakena abrahmacariyena anuddhaṁseti, *amūlakena → abhūtena (mr)yo cāyaṁ evaṁvādī evaṁdiṭṭhi: ‘natthi kāmesu doso’ti, so tāya kāmesu pātabyataṁ āpajjati.
Yo ca abrahmacārī brahmacāripaṭiñño, yo ca suddhaṁ brahmacariyaṁ carantaṁ amūlakena abrahmacariyena anuddhaṁseti, *amūlakena → abhūtena (mr)yo cāyaṁ evaṁvādī evaṁdiṭṭhi: ‘natthi kāmesu doso’ti, so tāya kāmesu pātabyataṁ āpajjati.
Ime kho, bhikkhave, tayo āpāyikā nerayikā idamappahāyā”ti.
Ime kho, bhikkhave, tayo āpāyikā nerayikā idamappahāyā”ti.
Paṭhamaṁ.
Paṭhamaṁ.