KARUNAPURA SUTTA PIṬAKA
KARUNAPURA Biblioteca de suttas

Colección de Suttas

Selecciona un sutta o una sección

La ficha activa reflejará aquí el sutta, sección o mapa seleccionado.

Diagnóstico
Esperando inicialización…
Preparando biblioteca…
Cargando árbol…
Mapa
Discursos Numerados
4. El gran capítulo

Los nihilistas

Aṅguttara Nikāya
4. Mahāvagga
Lokāyatikasutta
Discursos Numerados
4. El gran capítulo
Los nihilistas
Aṅguttara Nikāya
4. Mahāvagga
Lokāyatikasutta

Dos cosmólogos brahmanes piden al Buddha que decida entre afirmaciones opuestas sobre si el cosmos es infinito. Rechazando las afirmaciones metafísicas, el Buddha dice que no hay fin del mundo que pueda alcanzarse viajando; pero sin alcanzar el fin del mundo no puedes liberarte del sufrimiento.

Ruta suttaAN 9.38Sutta Piṭaka›Aṅguttara Nikāya›9. Navakanipāta›1. Paṭhamapaṇṇāsaka›4. Mahāvagga›Lokāyatikasutta
← Suttas
Versiones de traducción
Vista:
Datos de publicación
SuttaCentral
https://suttacentral.net/an9.38/es/anton-p-baron
Título de la publicación
Discursos Numerados
Traductor
Anton P Baron
Título raíz
Aṅguttaranikāya
Idioma de traducción
Español
Idioma raíz
Pali
Source
https://suttacentral.net/
Número de publicación
sc-es-an-anton-p-baron

Entonces dos brahmanes nihilistas se acercaron al Bienaventurado e intercambiaron con él cordiales saludos. Cuando concluyeron los cordiales saludos y charla de cortesía, se sentaron a un lado y le dijeron:

“Maestro Gotama, Purana Kassapa reclama ser alguien que sabe todo, ve todo y posee un conocimiento y la visión que abarcan todo: ‘Sea que camine, esté de pie, durmiendo o despierto, el conocimiento y la visión están presentes para mi constante y continuamente’. Él dice así: ‘Con el conocimiento infinito, permanezco conociendo y viendo que el mundo es infinito’. Sin embargo, Nigantha Nataputta también reclama ser alguien que sabe todo, ve todo y posee un conocimiento y la visión que abarcan todo: ‘Sea que camine, esté de pie, durmiendo o despierto, el conocimiento y la visión están presentes para mi constante y continuamente’. Él dice así: ‘Con el conocimiento infinito, permanezco conociendo y viendo que el mundo es finito’. Cuando estos dos demandantes del conocimiento hacen reclamos que son mutuamente contradictorios, ¿quién de ellos habla verdadera y quién falsamente?”.

“Basta, brahmanes, dejad esto de: ‘Cuando estos dos demandantes del conocimiento hacen reclamos que son mutuamente contradictorios, ¿quién de ellos habla verdadera y quién falsamente?’. Yo os enseñaré el Dhamma. Escuchad y prestad atención que voy a hablar.

“Imaginad, brahmanes, a cuatro hombres parados en los cuatro puntos cardinales, poseedores del movimiento supremo, suprema velocidad y zancada. Su velocidad, como la de una flecha de luz fácilmente disparada por un arquero firmemente inclinado, entrenado, hábil y experimentado, que cruza la sombra de un árbol de palmyra. Su zancada, como para poder alcanzar el océano oeste del océano este. Si entonces la persona parada en el punto cardinal del oeste dijese: ‘Voy a llegar al fin del mundo viajando’; tiendo un espacio vital de cien años, viviendo cien años, viajando cien años sin pausa, excepto para comer, tomar, masticar y saborear, defecar y orinar, y disipar la fatiga con el sueño; aún así, moriría por el camino sin haber alcanzado el fin del mundo. Y si la persona parada en el punto cardinal del este… la persona parada en el punto cardinal del norte… la persona parada en el punto cardinal del sur dijese: ‘Voy a llegar al fin del mundo viajando’; tiendo un espacio vital de cien años, viviendo cien años, viajando cien años sin pausa, excepto para comer, tomar, masticar y saborear, defecar y orinar, y disipar la fatiga con el sueño; aún así, moriría por el camino sin haber alcanzado el fin del mundo. Y, ¿por qué así? Yo declaro, brahmanes, que mediante esta clase de recorrido uno no puede conocer ni saber sobre el fin del mundo ni llegar allí. Y a pesar de eso, brahmanes, declaro que sin haber alcanzado el fin del mundo, no se puede poner fin a la insatisfacción.

“Estos cinco objetos del placer sensual, brahmanes, son llamados ‘el mundo’ en la disciplina de los Nobles. Y, ¿cuáles son esos cinco? Formas cognoscibles por el ojo que son deseables, codiciadas, agradables, placenteras, conectadas con el placer sensual, tentadoras; sonidos cognoscibles por el oído… olores cognoscibles por la naríz… sabores cognoscibles por la lengua… objetos táctiles cognoscibles por el cuerpo que son deseables, codiciados, agradables, placenteros, conectados con el placer sensual, tentadores. Estos cinco objetos del placer sensual, brahmanes, son llamados ‘el mundo’ en la disciplina de los Nobles.

“He aquí, brahmanes, recluido de los placeres sensuales, apartado de los perjudiciales estados, el monje entra y permanece en el primer jhana, el cual consiste en arrobamiento y placer nacidos de la reclusión, acompañados por el pensamiento aplicado y sostenido. Este se llama el monje que, habiendo alcanzado el fin del mundo, mora en el fin del mundo. Otros dicen de él: ‘Él también está incluido en el mundo; él también todavía no está liberado del mundo’. Y yo también digo esto: ‘Él también está incluido en el mundo; él también todavía no está liberado del mundo’.

“Además, brahmanes, con la superación del pensamiento aplicado y sostenido, entra y permanece en el segundo jhana, que se caracteriza por la placidez interna y unificación mental, y consiste en el arrobamiento y placer nacidos de la concentración, sin el pensamiento aplicado y sostenido. Este se llama el monje que, habiendo alcanzado el fin del mundo, mora en el fin del mundo. Otros dicen de él: ‘Él también está incluido en el mundo; él también todavía no está liberado del mundo’. Y yo también digo esto: ‘Él también está incluido en el mundo; él también todavía no está liberado del mundo’.

“Además, brahmanes, con la desaparición del arrobamiento, permanece ecuánime y—atentamente consciente y comprendiendo claramente— experimenta placer con el cuerpo; él entra y permanece en el tercer jhana, del cual los nobles declararon ‘él mora ecuánime, atento y felizmente’. Este se llama el monje que, habiendo alcanzado el fin del mundo, mora en el fin del mundo. Otros dicen de él: ‘Él también está incluido en el mundo; él también todavía no está liberado del mundo’. Y yo también digo esto: ‘Él también está incluido en el mundo; él también todavía no está liberado del mundo’.

“Además, brahmanes, con el abandono del placer y la pena, y con la previa desaparición del gozo y el abatimiento, entra y permanece en el cuarto jhana, ni penoso ni placentero, caracterizado por la purificación y atención consciente a través de la ecuanimidad. Este se llama el monje que, habiendo alcanzado el fin del mundo, mora en el fin del mundo. Otros dicen de él: ‘Él también está incluido en el mundo; él también todavía no está liberado del mundo’. Y yo también digo esto: ‘Él también está incluido en el mundo; él también todavía no está liberado del mundo’.

Además, brahmanes, con la completa superación de las percepciones de las formas, con la desaparición de las percepciones del impacto sensorial, con la no-atención a las percepciones de la diversidad, [percibiendo] «el espacio es infinito», el monje entra y permanece en la base de la infinitud del espacio. Este se llama el monje que, habiendo alcanzado el fin del mundo, mora en el fin del mundo. Otros dicen de él: ‘Él también está incluido en el mundo; él también todavía no está liberado del mundo’. Y yo también digo esto: ‘Él también está incluido en el mundo; él también todavía no está liberado del mundo’.

“Además, brahmanes, con la completa superación de la base de la infinitud del espacio, [percibiendo] «la conciencia es infinita», el monje entra y permanece en la base de la infinitud de la conciencia. Este se llama el monje que, habiendo alcanzado el fin del mundo, mora en el fin del mundo. Otros dicen de él: ‘Él también está incluido en el mundo; él también todavía no está liberado del mundo’. Y yo también digo esto: ‘Él también está incluido en el mundo; él también todavía no está liberado del mundo’.

“Además, brahmanes, con la completa superación de la base de la infinitud de la conciencia, [percibiendo] «he aquí nada hay», el monje entra y permanece en la base de la nada. Este se llama el monje que, habiendo alcanzado el fin del mundo, mora en el fin del mundo. Otros dicen de él: ‘Él también está incluido en el mundo; él también todavía no está liberado del mundo’. Y yo también digo esto: ‘Él también está incluido en el mundo; él también todavía no está liberado del mundo’.

“Además, brahmanes, con la completa superación de la base de la ni-percepción-ni-no-percepción, el monje entra y permanece en el cese de percepción y sensación, y habiendo visto con sabiduría, sus corrupciones son totalmente destruidas. Este se llama el monje que, habiendo alcanzado el fin del mundo, mora en el fin del mundo, alguien que ha trascendido la atadura del mundo”.

Atha kho dve lokāyatikā brāhmaṇā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavatā saddhiṁ sammodiṁsu. Sammodanīyaṁ kathaṁ sāraṇīyaṁ vītisāretvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Ekamantaṁ nisinnā kho te brāhmaṇā bhagavantaṁ etadavocuṁ:

Atha kho dve lokāyatikā brāhmaṇā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavatā saddhiṁ sammodiṁsu.
Sammodanīyaṁ kathaṁ sāraṇīyaṁ vītisāretvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Ekamantaṁ nisinnā kho te brāhmaṇā bhagavantaṁ etadavocuṁ:

Atha kho dve lokāyatikā brāhmaṇā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavatā saddhiṁ sammodiṁsu. Sammodanīyaṁ kathaṁ sāraṇīyaṁ vītisāretvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Ekamantaṁ nisinnā kho te brāhmaṇā bhagavantaṁ etadavocuṁ:

“Pūraṇo, bho gotama, kassapo sabbaññū sabbadassāvī aparisesaṁ ñāṇadassanaṁ paṭijānāti: ‘carato ca me tiṭṭhato ca suttassa ca jāgarassa ca satataṁ samitaṁ ñāṇadassanaṁ paccupaṭṭhitan’ti. So evamāha: ‘ahaṁ anantena ñāṇena anantaṁ lokaṁ jānaṁ passaṁ viharāmī’ti. Ayampi, bho gotama, nigaṇṭho nāṭaputto sabbaññū sabbadassāvī aparisesaṁ ñāṇadassanaṁ paṭijānāti: *Ayampi → ayampi hi (sya-all, mr)‘carato ca me tiṭṭhato ca suttassa ca jāgarassa ca satataṁ samitaṁ ñāṇadassanaṁ paccupaṭṭhitan’ti. So evamāha: *So → sopi (?)‘ahaṁ anantena ñāṇena anantaṁ lokaṁ jānaṁ passaṁ viharāmī’ti. Imesaṁ, bho gotama, ubhinnaṁ ñāṇavādānaṁ ubhinnaṁ aññamaññaṁ vipaccanīkavādānaṁ ko saccaṁ āha ko musā”ti?

“Pūraṇo, bho gotama, kassapo sabbaññū sabbadassāvī aparisesaṁ ñāṇadassanaṁ paṭijānāti:
‘carato ca me tiṭṭhato ca suttassa ca jāgarassa ca satataṁ samitaṁ ñāṇadassanaṁ paccupaṭṭhitan’ti.
So evamāha:
‘ahaṁ anantena ñāṇena anantaṁ lokaṁ jānaṁ passaṁ viharāmī’ti.
Ayampi, bho gotama, nigaṇṭho nāṭaputto sabbaññū sabbadassāvī aparisesaṁ ñāṇadassanaṁ paṭijānāti: *Ayampi → ayampi hi (sya-all, mr)
‘carato ca me tiṭṭhato ca suttassa ca jāgarassa ca satataṁ samitaṁ ñāṇadassanaṁ paccupaṭṭhitan’ti.
So evamāha: *So → sopi (?)
‘ahaṁ anantena ñāṇena anantaṁ lokaṁ jānaṁ passaṁ viharāmī’ti.
Imesaṁ, bho gotama, ubhinnaṁ ñāṇavādānaṁ ubhinnaṁ aññamaññaṁ vipaccanīkavādānaṁ ko saccaṁ āha ko musā”ti?

“Pūraṇo, bho gotama, kassapo sabbaññū sabbadassāvī aparisesaṁ ñāṇadassanaṁ paṭijānāti: ‘carato ca me tiṭṭhato ca suttassa ca jāgarassa ca satataṁ samitaṁ ñāṇadassanaṁ paccupaṭṭhitan’ti. So evamāha: ‘ahaṁ anantena ñāṇena anantaṁ lokaṁ jānaṁ passaṁ viharāmī’ti. Ayampi, bho gotama, nigaṇṭho nāṭaputto sabbaññū sabbadassāvī aparisesaṁ ñāṇadassanaṁ paṭijānāti: *Ayampi → ayampi hi (sya-all, mr)‘carato ca me tiṭṭhato ca suttassa ca jāgarassa ca satataṁ samitaṁ ñāṇadassanaṁ paccupaṭṭhitan’ti. So evamāha: *So → sopi (?)‘ahaṁ anantena ñāṇena anantaṁ lokaṁ jānaṁ passaṁ viharāmī’ti. Imesaṁ, bho gotama, ubhinnaṁ ñāṇavādānaṁ ubhinnaṁ aññamaññaṁ vipaccanīkavādānaṁ ko saccaṁ āha ko musā”ti?

“Alaṁ, brāhmaṇā. Tiṭṭhatetaṁ: ‘imesaṁ ubhinnaṁ ñāṇavādānaṁ ubhinnaṁ aññamaññaṁ vipaccanīkavādānaṁ ko saccaṁ āha ko musā’ti. Dhammaṁ vo, brāhmaṇā, desessāmi, taṁ suṇātha, sādhukaṁ manasi karotha, bhāsissāmī”ti.

“Alaṁ, brāhmaṇā.
Tiṭṭhatetaṁ:
‘imesaṁ ubhinnaṁ ñāṇavādānaṁ ubhinnaṁ aññamaññaṁ vipaccanīkavādānaṁ ko saccaṁ āha ko musā’ti.
Dhammaṁ vo, brāhmaṇā, desessāmi,
taṁ suṇātha, sādhukaṁ manasi karotha, bhāsissāmī”ti.

“Alaṁ, brāhmaṇā. Tiṭṭhatetaṁ: ‘imesaṁ ubhinnaṁ ñāṇavādānaṁ ubhinnaṁ aññamaññaṁ vipaccanīkavādānaṁ ko saccaṁ āha ko musā’ti. Dhammaṁ vo, brāhmaṇā, desessāmi, taṁ suṇātha, sādhukaṁ manasi karotha, bhāsissāmī”ti.

“Evaṁ, bho”ti kho te brāhmaṇā bhagavato paccassosuṁ. Bhagavā etadavoca:

“Evaṁ, bho”ti kho te brāhmaṇā bhagavato paccassosuṁ.
Bhagavā etadavoca:

“Evaṁ, bho”ti kho te brāhmaṇā bhagavato paccassosuṁ. Bhagavā etadavoca:

“Seyyathāpi, brāhmaṇā, cattāro purisā catuddisā ṭhitā paramena javena ca samannāgatā paramena ca padavītihārena. Te evarūpena javena samannāgatā assu, seyyathāpi nāma daḷhadhammā dhanuggaho sikkhito katahattho katūpāsano lahukena asanena appakasirena tiriyaṁ tālacchāyaṁ atipāteyya; *daḷhadhammā → daḷhadhammo (sabbattha) | tālacchāyaṁ → tālacchātiṁ (si, sya-all, pts1ed); tālacchādiṁ (mr)evarūpena ca padavītihārena, seyyathāpi nāma puratthimā samuddā pacchimo samuddo atha puratthimāya disāya ṭhito puriso evaṁ vadeyya: ‘ahaṁ gamanena lokassa antaṁ pāpuṇissāmī’ti. So aññatreva asitapītakhāyitasāyitā aññatra uccārapassāvakammā aññatra niddākilamathapaṭivinodanā vassasatāyuko vassasatajīvī vassasataṁ gantvā appatvāva lokassa antaṁ antarā kālaṁ kareyya. Atha pacchimāya disāya …pe… atha uttarāya disāya … atha dakkhiṇāya disāya ṭhito puriso evaṁ vadeyya: ‘ahaṁ gamanena lokassa antaṁ pāpuṇissāmī’ti. So aññatreva asitapītakhāyitasāyitā aññatra uccārapassāvakammā aññatra niddākilamathapaṭivinodanā vassasatāyuko vassasatajīvī vassasataṁ gantvā appatvāva lokassa antaṁ antarā kālaṁ kareyya. Taṁ kissa hetu? Nāhaṁ, brāhmaṇā, evarūpāya sandhāvanikāya lokassa antaṁ ñāteyyaṁ daṭṭheyyaṁ patteyyanti vadāmi. Na cāhaṁ, brāhmaṇā, appatvāva lokassa antaṁ dukkhassa antakiriyaṁ vadāmi.

“Seyyathāpi, brāhmaṇā, cattāro purisā catuddisā ṭhitā paramena javena ca samannāgatā paramena ca padavītihārena.
Te evarūpena javena samannāgatā assu, seyyathāpi nāma daḷhadhammā dhanuggaho sikkhito katahattho katūpāsano lahukena asanena appakasirena tiriyaṁ tālacchāyaṁ atipāteyya; *daḷhadhammā → daḷhadhammo (sabbattha) | tālacchāyaṁ → tālacchātiṁ (si, sya-all, pts1ed); tālacchādiṁ (mr)
evarūpena ca padavītihārena, seyyathāpi nāma puratthimā samuddā pacchimo samuddo
atha puratthimāya disāya ṭhito puriso evaṁ vadeyya:
‘ahaṁ gamanena lokassa antaṁ pāpuṇissāmī’ti.
So aññatreva asitapītakhāyitasāyitā aññatra uccārapassāvakammā aññatra niddākilamathapaṭivinodanā vassasatāyuko vassasatajīvī vassasataṁ gantvā appatvāva lokassa antaṁ antarā kālaṁ kareyya.
Atha pacchimāya disāya …pe…
atha uttarāya disāya …
atha dakkhiṇāya disāya ṭhito puriso evaṁ vadeyya:
‘ahaṁ gamanena lokassa antaṁ pāpuṇissāmī’ti.
So aññatreva asitapītakhāyitasāyitā aññatra uccārapassāvakammā aññatra niddākilamathapaṭivinodanā vassasatāyuko vassasatajīvī vassasataṁ gantvā appatvāva lokassa antaṁ antarā kālaṁ kareyya.
Taṁ kissa hetu?
Nāhaṁ, brāhmaṇā, evarūpāya sandhāvanikāya lokassa antaṁ ñāteyyaṁ daṭṭheyyaṁ patteyyanti vadāmi.
Na cāhaṁ, brāhmaṇā, appatvāva lokassa antaṁ dukkhassa antakiriyaṁ vadāmi.

“Seyyathāpi, brāhmaṇā, cattāro purisā catuddisā ṭhitā paramena javena ca samannāgatā paramena ca padavītihārena. Te evarūpena javena samannāgatā assu, seyyathāpi nāma daḷhadhammā dhanuggaho sikkhito katahattho katūpāsano lahukena asanena appakasirena tiriyaṁ tālacchāyaṁ atipāteyya; *daḷhadhammā → daḷhadhammo (sabbattha) | tālacchāyaṁ → tālacchātiṁ (si, sya-all, pts1ed); tālacchādiṁ (mr)evarūpena ca padavītihārena, seyyathāpi nāma puratthimā samuddā pacchimo samuddo atha puratthimāya disāya ṭhito puriso evaṁ vadeyya: ‘ahaṁ gamanena lokassa antaṁ pāpuṇissāmī’ti. So aññatreva asitapītakhāyitasāyitā aññatra uccārapassāvakammā aññatra niddākilamathapaṭivinodanā vassasatāyuko vassasatajīvī vassasataṁ gantvā appatvāva lokassa antaṁ antarā kālaṁ kareyya. Atha pacchimāya disāya …pe… atha uttarāya disāya … atha dakkhiṇāya disāya ṭhito puriso evaṁ vadeyya: ‘ahaṁ gamanena lokassa antaṁ pāpuṇissāmī’ti. So aññatreva asitapītakhāyitasāyitā aññatra uccārapassāvakammā aññatra niddākilamathapaṭivinodanā vassasatāyuko vassasatajīvī vassasataṁ gantvā appatvāva lokassa antaṁ antarā kālaṁ kareyya. Taṁ kissa hetu? Nāhaṁ, brāhmaṇā, evarūpāya sandhāvanikāya lokassa antaṁ ñāteyyaṁ daṭṭheyyaṁ patteyyanti vadāmi. Na cāhaṁ, brāhmaṇā, appatvāva lokassa antaṁ dukkhassa antakiriyaṁ vadāmi.

Pañcime, brāhmaṇā, kāmaguṇā ariyassa vinaye lokoti vuccati. Katame pañca? Cakkhuviññeyyā rūpā iṭṭhā kantā manāpā piyarūpā kāmūpasaṁhitā rajanīyā; sotaviññeyyā saddā …pe… ghānaviññeyyā gandhā … jivhāviññeyyā rasā … kāyaviññeyyā phoṭṭhabbā iṭṭhā kantā manāpā piyarūpā kāmūpasaṁhitā rajanīyā; ime kho, brāhmaṇā, pañca kāmaguṇā ariyassa vinaye lokoti vuccati.

Pañcime, brāhmaṇā, kāmaguṇā ariyassa vinaye lokoti vuccati.
Katame pañca?
Cakkhuviññeyyā rūpā iṭṭhā kantā manāpā piyarūpā kāmūpasaṁhitā rajanīyā;
sotaviññeyyā saddā …pe…
ghānaviññeyyā gandhā …
jivhāviññeyyā rasā …
kāyaviññeyyā phoṭṭhabbā iṭṭhā kantā manāpā piyarūpā kāmūpasaṁhitā rajanīyā;
ime kho, brāhmaṇā, pañca kāmaguṇā ariyassa vinaye lokoti vuccati.

Pañcime, brāhmaṇā, kāmaguṇā ariyassa vinaye lokoti vuccati. Katame pañca? Cakkhuviññeyyā rūpā iṭṭhā kantā manāpā piyarūpā kāmūpasaṁhitā rajanīyā; sotaviññeyyā saddā …pe… ghānaviññeyyā gandhā … jivhāviññeyyā rasā … kāyaviññeyyā phoṭṭhabbā iṭṭhā kantā manāpā piyarūpā kāmūpasaṁhitā rajanīyā; ime kho, brāhmaṇā, pañca kāmaguṇā ariyassa vinaye lokoti vuccati.

Idha, brāhmaṇā, bhikkhu vivicceva kāmehi vivicca akusalehi dhammehi savitakkaṁ savicāraṁ vivekajaṁ pītisukhaṁ paṭhamaṁ jhānaṁ upasampajja viharati. Ayaṁ vuccati, brāhmaṇā, ‘bhikkhu lokassa antamāgamma, lokassa ante viharati’. Tamaññe evamāhaṁsu: ‘ayampi lokapariyāpanno, ayampi anissaṭo lokamhā’ti. Ahampi hi, brāhmaṇā, evaṁ vadāmi: *Ahampi hi → ahampi (bj, pts1ed)‘ayampi lokapariyāpanno, ayampi anissaṭo lokamhā’ti.

Idha, brāhmaṇā, bhikkhu vivicceva kāmehi vivicca akusalehi dhammehi savitakkaṁ savicāraṁ vivekajaṁ pītisukhaṁ paṭhamaṁ jhānaṁ upasampajja viharati.
Ayaṁ vuccati, brāhmaṇā, ‘bhikkhu lokassa antamāgamma, lokassa ante viharati’.
Tamaññe evamāhaṁsu:
‘ayampi lokapariyāpanno, ayampi anissaṭo lokamhā’ti.
Ahampi hi, brāhmaṇā, evaṁ vadāmi: *Ahampi hi → ahampi (bj, pts1ed)
‘ayampi lokapariyāpanno, ayampi anissaṭo lokamhā’ti.

Idha, brāhmaṇā, bhikkhu vivicceva kāmehi vivicca akusalehi dhammehi savitakkaṁ savicāraṁ vivekajaṁ pītisukhaṁ paṭhamaṁ jhānaṁ upasampajja viharati. Ayaṁ vuccati, brāhmaṇā, ‘bhikkhu lokassa antamāgamma, lokassa ante viharati’. Tamaññe evamāhaṁsu: ‘ayampi lokapariyāpanno, ayampi anissaṭo lokamhā’ti. Ahampi hi, brāhmaṇā, evaṁ vadāmi: *Ahampi hi → ahampi (bj, pts1ed)‘ayampi lokapariyāpanno, ayampi anissaṭo lokamhā’ti.

Puna caparaṁ, brāhmaṇā, bhikkhu vitakkavicārānaṁ vūpasamā …pe… dutiyaṁ jhānaṁ … tatiyaṁ jhānaṁ … catutthaṁ jhānaṁ upasampajja viharati. Ayaṁ vuccati, brāhmaṇā, ‘bhikkhu lokassa antamāgamma lokassa ante viharati’. Tamaññe evamāhaṁsu: ‘ayampi lokapariyāpanno, ayampi anissaṭo lokamhā’ti. Ahampi hi, brāhmaṇā, evaṁ vadāmi: ‘ayampi lokapariyāpanno, ayampi anissaṭo lokamhā’ti.

Puna caparaṁ, brāhmaṇā, bhikkhu vitakkavicārānaṁ vūpasamā …pe… dutiyaṁ jhānaṁ …
tatiyaṁ jhānaṁ …
catutthaṁ jhānaṁ upasampajja viharati.
Ayaṁ vuccati, brāhmaṇā, ‘bhikkhu lokassa antamāgamma lokassa ante viharati’.
Tamaññe evamāhaṁsu:
‘ayampi lokapariyāpanno, ayampi anissaṭo lokamhā’ti.
Ahampi hi, brāhmaṇā, evaṁ vadāmi:
‘ayampi lokapariyāpanno, ayampi anissaṭo lokamhā’ti.

Puna caparaṁ, brāhmaṇā, bhikkhu vitakkavicārānaṁ vūpasamā …pe… dutiyaṁ jhānaṁ … tatiyaṁ jhānaṁ … catutthaṁ jhānaṁ upasampajja viharati. Ayaṁ vuccati, brāhmaṇā, ‘bhikkhu lokassa antamāgamma lokassa ante viharati’. Tamaññe evamāhaṁsu: ‘ayampi lokapariyāpanno, ayampi anissaṭo lokamhā’ti. Ahampi hi, brāhmaṇā, evaṁ vadāmi: ‘ayampi lokapariyāpanno, ayampi anissaṭo lokamhā’ti.

Puna caparaṁ, brāhmaṇā, bhikkhu sabbaso rūpasaññānaṁ samatikkamā paṭighasaññānaṁ atthaṅgamā nānattasaññānaṁ amanasikārā ‘ananto ākāso’ti ākāsānañcāyatanaṁ upasampajja viharati. Ayaṁ vuccati, brāhmaṇā, ‘bhikkhu lokassa antamāgamma lokassa ante viharati’. Tamaññe evamāhaṁsu: ‘ayampi lokapariyāpanno, ayampi anissaṭo lokamhā’ti. Ahampi hi, brāhmaṇā, evaṁ vadāmi: ‘ayampi lokapariyāpanno, ayampi anissaṭo lokamhā’ti.

Puna caparaṁ, brāhmaṇā, bhikkhu sabbaso rūpasaññānaṁ samatikkamā paṭighasaññānaṁ atthaṅgamā nānattasaññānaṁ amanasikārā ‘ananto ākāso’ti ākāsānañcāyatanaṁ upasampajja viharati.
Ayaṁ vuccati, brāhmaṇā, ‘bhikkhu lokassa antamāgamma lokassa ante viharati’.
Tamaññe evamāhaṁsu:
‘ayampi lokapariyāpanno, ayampi anissaṭo lokamhā’ti.
Ahampi hi, brāhmaṇā, evaṁ vadāmi:
‘ayampi lokapariyāpanno, ayampi anissaṭo lokamhā’ti.

Puna caparaṁ, brāhmaṇā, bhikkhu sabbaso rūpasaññānaṁ samatikkamā paṭighasaññānaṁ atthaṅgamā nānattasaññānaṁ amanasikārā ‘ananto ākāso’ti ākāsānañcāyatanaṁ upasampajja viharati. Ayaṁ vuccati, brāhmaṇā, ‘bhikkhu lokassa antamāgamma lokassa ante viharati’. Tamaññe evamāhaṁsu: ‘ayampi lokapariyāpanno, ayampi anissaṭo lokamhā’ti. Ahampi hi, brāhmaṇā, evaṁ vadāmi: ‘ayampi lokapariyāpanno, ayampi anissaṭo lokamhā’ti.

Puna caparaṁ, brāhmaṇā, bhikkhu sabbaso ākāsānañcāyatanaṁ samatikkamma ‘anantaṁ viññāṇan’ti viññāṇañcāyatanaṁ upasampajja viharati …pe… sabbaso viññāṇañcāyatanaṁ samatikkamma ‘natthi kiñcī’ti ākiñcaññāyatanaṁ upasampajja viharati …pe… sabbaso ākiñcaññāyatanaṁ samatikkamma nevasaññānāsaññāyatanaṁ upasampajja viharati. Ayaṁ vuccati, brāhmaṇā, ‘bhikkhu lokassa antamāgamma lokassa ante viharati’. Tamaññe evamāhaṁsu: ‘ayampi lokapariyāpanno, ayampi anissaṭo lokamhā’ti. Ahampi hi, brāhmaṇā, evaṁ vadāmi: ‘ayampi lokapariyāpanno, ayampi anissaṭo lokamhā’ti.

Puna caparaṁ, brāhmaṇā, bhikkhu sabbaso ākāsānañcāyatanaṁ samatikkamma ‘anantaṁ viññāṇan’ti viññāṇañcāyatanaṁ upasampajja viharati …pe…
sabbaso viññāṇañcāyatanaṁ samatikkamma ‘natthi kiñcī’ti ākiñcaññāyatanaṁ upasampajja viharati …pe…
sabbaso ākiñcaññāyatanaṁ samatikkamma nevasaññānāsaññāyatanaṁ upasampajja viharati.
Ayaṁ vuccati, brāhmaṇā, ‘bhikkhu lokassa antamāgamma lokassa ante viharati’.
Tamaññe evamāhaṁsu:
‘ayampi lokapariyāpanno, ayampi anissaṭo lokamhā’ti.
Ahampi hi, brāhmaṇā, evaṁ vadāmi:
‘ayampi lokapariyāpanno, ayampi anissaṭo lokamhā’ti.

Puna caparaṁ, brāhmaṇā, bhikkhu sabbaso ākāsānañcāyatanaṁ samatikkamma ‘anantaṁ viññāṇan’ti viññāṇañcāyatanaṁ upasampajja viharati …pe… sabbaso viññāṇañcāyatanaṁ samatikkamma ‘natthi kiñcī’ti ākiñcaññāyatanaṁ upasampajja viharati …pe… sabbaso ākiñcaññāyatanaṁ samatikkamma nevasaññānāsaññāyatanaṁ upasampajja viharati. Ayaṁ vuccati, brāhmaṇā, ‘bhikkhu lokassa antamāgamma lokassa ante viharati’. Tamaññe evamāhaṁsu: ‘ayampi lokapariyāpanno, ayampi anissaṭo lokamhā’ti. Ahampi hi, brāhmaṇā, evaṁ vadāmi: ‘ayampi lokapariyāpanno, ayampi anissaṭo lokamhā’ti.

Puna caparaṁ, brāhmaṇā, bhikkhu sabbaso nevasaññānāsaññāyatanaṁ samatikkamma saññāvedayitanirodhaṁ upasampajja viharati, paññāya cassa disvā āsavā parikkhīṇā honti. Ayaṁ vuccati, brāhmaṇā, ‘bhikkhu lokassa antamāgamma lokassa ante viharati tiṇṇo loke visattikan’”ti.

Puna caparaṁ, brāhmaṇā, bhikkhu sabbaso nevasaññānāsaññāyatanaṁ samatikkamma saññāvedayitanirodhaṁ upasampajja viharati, paññāya cassa disvā āsavā parikkhīṇā honti.
Ayaṁ vuccati, brāhmaṇā, ‘bhikkhu lokassa antamāgamma lokassa ante viharati tiṇṇo loke visattikan’”ti.

Puna caparaṁ, brāhmaṇā, bhikkhu sabbaso nevasaññānāsaññāyatanaṁ samatikkamma saññāvedayitanirodhaṁ upasampajja viharati, paññāya cassa disvā āsavā parikkhīṇā honti. Ayaṁ vuccati, brāhmaṇā, ‘bhikkhu lokassa antamāgamma lokassa ante viharati tiṇṇo loke visattikan’”ti.

Sattamaṁ.

Sattamaṁ.

Sattamaṁ.

AnteriorPor ĀnandaAN 9.37·ĀnandasuttaĀnanda exclama lo asombroso que es que el Buddha haya encontrado un camino hacia la libertad mientras sigue experimentando el mundo. Interrogado por e…SiguienteLa guerra entre los dioses y los titanesAN 9.39·DevāsurasaṅgāmasuttaEn las guerras entre dioses y demonios, solo encuentran seguridad en su propia fortaleza. Del mismo modo, un bhikkhu encuentra seguridad en el jhāna.

Texto original en pali: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500.

Datos pali, segmentación, variantes y metadatos: importados desde SuttaCentral.

Traducción al español: Anton P Baron.

Gestionar consentimiento

🍪 En KarunaPura usamos cookies para ofrecerte una experiencia más consciente y respetuosa.

Funcionales Siempre activo
Estas cookies son esenciales para el funcionamiento básico de la web y no se pueden desactivar.
Permiten recordar tus ajustes y preferencias para que tu experiencia sea más fluida.
El almacenamiento o acceso técnico es necesario para la finalidad legítima de almacenar preferencias no solicitadas por el abonado o usuario.
Estadísticas
El almacenamiento o acceso técnico que es utilizado exclusivamente con fines estadísticos. Nos ayudan a entender cómo se usa el sitio de forma anónima, para seguir mejorando.
Marketing
Se utilizan para ofrecer contenido personalizado y relevante según tu comportamiento de navegación.
  • Administrar opciones
  • Gestionar los servicios
  • Gestionar {vendor_count} proveedores
  • Leer más sobre estos propósitos
Ver preferencias
  • {title}
  • {title}
  • {title}