Minor Collection
6. Mindfulness

Passion

Khuddaka Nikāya
6. Sativagga
Sarāgavītarāganānākaraṇapañha
Minor Collection
6. Mindfulness
Passion
Khuddaka Nikāya
6. Sativagga
Sarāgavītarāganānākaraṇapañha
Ruta suttaMil 3.6.7Sutta PiṭakaKhuddaka NikāyaMilindapañha3. Milindapañha6. SativaggaSarāgavītarāganānākaraṇapañha
← Suttas
Vista:

PTS cs 7 The king said: ‘What is the distinction, Nāgasena, between him who is full of passion, and him who is void of passion?’

‘The one is overpowered by craving, O king, and the other not.’

‘But what does that mean?’

‘The one is in want, O king, and the other not.’

‘I look at it, Sir, in this way. He who has passion and he who has not—both of them alike—desire what is good to eat, either hard or soft. And neither of them desires what is wrong.’

‘The lustful man, O king, in eating his food enjoys both the taste and the lust that arises from taste, PTS vp Pali 77 but the man free from lusts experiences the taste only, and not the lust arising therefrom.’

‘Well answered, Nāgasena!’ PTS vp En 120

Rājā āha—“bhantebhanteEn los textos pali, se usa como vocativo para dirigirse al Buddha o a un monje budista. En el uso moderno a menudo se emplea también como título.Ver en el glosario nāgasena, kiṁ nānākaraṇaṁ sarāgassa ca vītarāgassa cā”ti? “Eko kho, mahārāja, ajjhosito, eko anajjhosito”ti. “Kiṁ etaṁ, bhante, ajjhosito anajjhosito nāmā”ti? “Eko kho, mahārāja, atthiko, eko anatthiko”ti. “Passāmahaṁ, bhante, evarūpaṁ yo ca sarāgo, yo ca vītarāgo, sabbopeso sobhanaṁyeva icchati khādanīyaṁ vā bhojanīyaṁ vā, na koci pāpakaṁ icchatī”ti. “Avītarāgo kho, mahārāja, rasapaṭisaṁvedī ca rasarāgapaṭisaṁvedī ca bhojanaṁ bhuñjati, vītarāgo pana rasapaṭisaṁvedī bhojanaṁ bhuñjati, no ca kho rasarāgapaṭisaṁvedī”ti.

Rājā āha—
“bhantebhanteEn los textos pali, se usa como vocativo para dirigirse al Buddha o a un monje budista. En el uso moderno a menudo se emplea también como título.Ver en el glosario nāgasena, kiṁ nānākaraṇaṁ sarāgassa ca vītarāgassa cā”ti?
“Eko kho, mahārāja, ajjhosito, eko anajjhosito”ti.
“Kiṁ etaṁ, bhante, ajjhosito anajjhosito nāmā”ti?
“Eko kho, mahārāja, atthiko, eko anatthiko”ti.
“Passāmahaṁ, bhante, evarūpaṁ yo ca sarāgo, yo ca vītarāgo, sabbopeso sobhanaṁyeva icchati khādanīyaṁ vā bhojanīyaṁ vā, na koci pāpakaṁ icchatī”ti.
“Avītarāgo kho, mahārāja, rasapaṭisaṁvedī ca rasarāgapaṭisaṁvedī ca bhojanaṁ bhuñjati, vītarāgo pana rasapaṭisaṁvedī bhojanaṁ bhuñjati, no ca kho rasarāgapaṭisaṁvedī”ti.

Rājā āha—“bhantebhanteEn los textos pali, se usa como vocativo para dirigirse al Buddha o a un monje budista. En el uso moderno a menudo se emplea también como título.Ver en el glosario nāgasena, kiṁ nānākaraṇaṁ sarāgassa ca vītarāgassa cā”ti? “Eko kho, mahārāja, ajjhosito, eko anajjhosito”ti. “Kiṁ etaṁ, bhante, ajjhosito anajjhosito nāmā”ti? “Eko kho, mahārāja, atthiko, eko anatthiko”ti. “Passāmahaṁ, bhante, evarūpaṁ yo ca sarāgo, yo ca vītarāgo, sabbopeso sobhanaṁyeva icchati khādanīyaṁ vā bhojanīyaṁ vā, na koci pāpakaṁ icchatī”ti. “Avītarāgo kho, mahārāja, rasapaṭisaṁvedī ca rasarāgapaṭisaṁvedī ca bhojanaṁ bhuñjati, vītarāgo pana rasapaṭisaṁvedī bhojanaṁ bhuñjati, no ca kho rasarāgapaṭisaṁvedī”ti.

“Kallosi, bhante nāgasenā”ti.

“Kallosi, bhante nāgasenā”ti.

“Kallosi, bhante nāgasenā”ti.

Sarāgavītarāganānākaraṇapañho sattamo.*Sarāgavītarāganānākaraṇapañho → rasapaṭisaṁvedipañho (maku)

Sarāgavītarāganānākaraṇapañho sattamo.*Sarāgavītarāganānākaraṇapañho → rasapaṭisaṁvedipañho (maku)

Sarāgavītarāganānākaraṇapañho sattamo.*Sarāgavītarāganānākaraṇapañho → rasapaṭisaṁvedipañho (maku)