KARUNAPURA SUTTA PIṬAKA
KARUNAPURA Biblioteca de suttas

Colección de Suttas

Selecciona un sutta o una sección

La ficha activa reflejará aquí el sutta, sección o mapa seleccionado.

Diagnóstico
Esperando inicialización…
Preparando biblioteca…
Cargando árbol…
Mapa
Discursos Conectados
1. Capítulo uno

Candima

Saṁyutta Nikāya
1. Paṭhamavagga
Candimasutta
Discursos Conectados
1. Capítulo uno
Candima
Saṁyutta Nikāya
1. Paṭhamavagga
Candimasutta

En una parábola de un eclipse lunar, el dios de la luna Candimā es tragado por el señor demonio Rāhu. Candimā apela al Buddha, quien le dice a Rāhu que lo suelte. Este sutta se recita como verso de protección.

Ruta suttaSN 2.9
← Suttas
Versiones de traducción
Vista:
Datos de publicación
Versión
ES · Anton P. Baron
Título de la publicación
Discursos Conectados
Traductor
Anton P. Baron
Título raíz
Saṁyuttanikāya
Idioma de traducción
Español
Idioma raíz
Pali
Sobre la traducción
Traducción y edición de Anton P. Baron, publicada por Bosque Theravada.
Edición
2008 · Bosque Theravada · website
Fuente
Bosque Theravada
Licencia
Términos de uso de Bosque Theravada Distribución gratuita con condiciones — Se permite copiar, reformatear, reimprimir, volver a publicar y redistribuir gratuitamente, indicando la fuente, identificando los derivados e incluyendo íntegramente estos términos. Por lo demás, todos los derechos reservados.

En Savatthi. En esta ocasión el joven devadevaLiteralmente, «ser resplandeciente»: un habitante de los reinos celestiales (ver sagga y sugati). Los tres términos deva, devatā y devaputta son sinónimos.Ver en el glosario Candima había sido cautivado por Rahu, el señor de los asurasasuraUna raza de seres que, como los Titanes de la mitología griega, lucharon contra los devas por la soberanía de los cielos y perdieron. Ver apāya-bhūmi.Ver en el glosario. Entonces, recordándose del Bienaventurado, el joven deva Candima en aquella ocasión recitó estos versos:

Héroe, liberado en todas partes.
He caído en el cautiverio,
Así que, por favor, sé mi refugio”.
Entonces, con referencia al joven deva Candima, el Bienaventurado se dirigió a Rahu, el señor de los asuras en verso:

Al Tathagata, el ArahantarahantUn «digno» o «perfeccionado»; una persona cuya mente está libre de impurezas (ver kilesa), que ha abandonado las diez cadenas que atan la mente al ciclo de renacimientos (ver saṁyojana), cuyo corazón está libre de contaminantes (ver āsava), y que por tanto no está destinado a un renacimiento ulterior. Un título para el Buddha y el nivel más alto de sus nobles discípulos. Aquel que ha alcanzado Nibbāna.Ver en el glosario.
Libera a Candima, oh Rahu,
Los BudasBuddhaEl nombre dado a quien redescubre por sí mismo el sendero liberador del Dhamma, tras un largo período de haber sido olvidado por el mundo. Según la tradición, una larga línea de Buddhas se extiende hasta el pasado distante. El Buddha más reciente nació como Siddhattha Gotama en la India alrededor del año 500 a.e.c. Un joven bien educado y acomodado, renunció a su familia y su herencia principesca en la flor de la vida para buscar la verdadera libertad y el fin del sufrimiento (dukkha). Después de siete años de austeridades en el bosque, redescubrió el «camino medio» y alcanzó su meta, convirtiéndose en el Buddha.Ver en el glosario tienen compasiónkaruṇāCompasión; simpatía; la aspiración a encontrar una forma de ser verdaderamente útil a uno mismo y a otros. Una de las cuatro «moradas sublimes» (brahma-vihāra).Ver en el glosario por el mundo”.
Entonces Rahu, el señor de los asuras liberó al joven deva Candima y apresuradamente llegó juntó a Vepacitti, el señor de los asuras. Habiéndose acercado, sorprendido y aterrado, se quedó a un lado. Y al estar allí, Vepacitti, el señor de los asuras, se dirigió a él en verso:

¿Por qué liberaste a Candima?
Habiendo llegado apresurado,
¿Por qué te quedas aterrado?”.

“Mi cabeza se habría partido en siete,
Mientras vivía no encontrando facilidad alguna
Si, mientras cantaba el verso del Buda,
Yo no soltaba a Candima”.

Sāvatthinidānaṁ.

Sāvatthinidānaṁ.

Sāvatthinidānaṁ.

Tena kho pana samayena candimā devaputto rāhunā asurindena gahito hoti. Atha kho candimā devaputto bhagavantaṁ anussaramāno tāyaṁ velāyaṁ imaṁ gāthaṁ abhāsi:

Tena kho pana samayena candimā devaputto rāhunā asurindena gahito hoti.
Atha kho candimā devaputto bhagavantaṁ anussaramāno tāyaṁ velāyaṁ imaṁ gāthaṁ abhāsi:

Tena kho pana samayena candimā devaputto rāhunā asurindena gahito hoti. Atha kho candimā devaputto bhagavantaṁ anussaramāno tāyaṁ velāyaṁ imaṁ gāthaṁ abhāsi:

“Namo te buddhaBuddhaEl nombre dado a quien redescubre por sí mismo el sendero liberador del Dhamma, tras un largo período de haber sido olvidado por el mundo. Según la tradición, una larga línea de Buddhas se extiende hasta el pasado distante. El Buddha más reciente nació como Siddhattha Gotama en la India alrededor del año 500 a.e.c. Un joven bien educado y acomodado, renunció a su familia y su herencia principesca en la flor de la vida para buscar la verdadera libertad y el fin del sufrimiento (dukkha). Después de siete años de austeridades en el bosque, redescubrió el «camino medio» y alcanzó su meta, convirtiéndose en el Buddha.Ver en el glosario vīratthu, vippamuttosi sabbadhi; Sambādhapaṭipannosmi, tassa me saraṇaṁ bhavā”ti.

“Namo te buddhaBuddhaEl nombre dado a quien redescubre por sí mismo el sendero liberador del Dhamma, tras un largo período de haber sido olvidado por el mundo. Según la tradición, una larga línea de Buddhas se extiende hasta el pasado distante. El Buddha más reciente nació como Siddhattha Gotama en la India alrededor del año 500 a.e.c. Un joven bien educado y acomodado, renunció a su familia y su herencia principesca en la flor de la vida para buscar la verdadera libertad y el fin del sufrimiento (dukkha). Después de siete años de austeridades en el bosque, redescubrió el «camino medio» y alcanzó su meta, convirtiéndose en el Buddha.Ver en el glosario vīratthu,
vippamuttosi sabbadhi;
Sambādhapaṭipannosmi,
tassa me saraṇaṁ bhavā”ti.

“Namo te buddhaBuddhaEl nombre dado a quien redescubre por sí mismo el sendero liberador del Dhamma, tras un largo período de haber sido olvidado por el mundo. Según la tradición, una larga línea de Buddhas se extiende hasta el pasado distante. El Buddha más reciente nació como Siddhattha Gotama en la India alrededor del año 500 a.e.c. Un joven bien educado y acomodado, renunció a su familia y su herencia principesca en la flor de la vida para buscar la verdadera libertad y el fin del sufrimiento (dukkha). Después de siete años de austeridades en el bosque, redescubrió el «camino medio» y alcanzó su meta, convirtiéndose en el Buddha.Ver en el glosario vīratthu, vippamuttosi sabbadhi; Sambādhapaṭipannosmi, tassa me saraṇaṁ bhavā”ti.

Atha kho bhagavā candimaṁ devaputtaṁ ārabbha rāhuṁ asurindaṁ gāthāya ajjhabhāsi:

Atha kho bhagavā candimaṁ devaputtaṁ ārabbha rāhuṁ asurindaṁ gāthāya ajjhabhāsi:

Atha kho bhagavā candimaṁ devaputtaṁ ārabbha rāhuṁ asurindaṁ gāthāya ajjhabhāsi:

“Tathāgataṁ arahantaṁ, candimā saraṇaṁ gato; Rāhu candaṁ pamuñcassu, buddhā lokānukampakā”ti.

“Tathāgataṁ arahantaṁ,
candimā saraṇaṁ gato;
Rāhu candaṁ pamuñcassu,
buddhā lokānukampakā”ti.

“Tathāgataṁ arahantaṁ, candimā saraṇaṁ gato; Rāhu candaṁ pamuñcassu, buddhā lokānukampakā”ti.

Atha kho rāhu asurindo candimaṁ devaputtaṁ muñcitvā taramānarūpo yena vepacitti asurindo tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā saṁviggo lomahaṭṭhajāto ekamantaṁ aṭṭhāsi. Ekamantaṁ ṭhitaṁ kho rāhuṁ asurindaṁ vepacitti asurindo gāthāya ajjhabhāsi:

Atha kho rāhu asurindo candimaṁ devaputtaṁ muñcitvā taramānarūpo yena vepacitti asurindo tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā saṁviggo lomahaṭṭhajāto ekamantaṁ aṭṭhāsi.
Ekamantaṁ ṭhitaṁ kho rāhuṁ asurindaṁ vepacitti asurindo gāthāya ajjhabhāsi:

Atha kho rāhu asurindo candimaṁ devaputtaṁ muñcitvā taramānarūpo yena vepacitti asurindo tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā saṁviggo lomahaṭṭhajāto ekamantaṁ aṭṭhāsi. Ekamantaṁ ṭhitaṁ kho rāhuṁ asurindaṁ vepacitti asurindo gāthāya ajjhabhāsi:

“Kiṁ nu santaramānova, rāhu candaṁ pamuñcasi; Saṁviggarūpo āgamma, kiṁ nu bhītova tiṭṭhasī”ti.

“Kiṁ nu santaramānova,
rāhu candaṁ pamuñcasi;
Saṁviggarūpo āgamma,
kiṁ nu bhītova tiṭṭhasī”ti.

“Kiṁ nu santaramānova, rāhu candaṁ pamuñcasi; Saṁviggarūpo āgamma, kiṁ nu bhītova tiṭṭhasī”ti.

“Sattadhā me phale muddhā, jīvanto na sukhaṁ labhe; Buddhagāthābhigītomhi, no ce muñceyya candiman”ti.

“Sattadhā me phale muddhā,
jīvanto na sukhaṁ labhe;
Buddhagāthābhigītomhi,
no ce muñceyya candiman”ti.

“Sattadhā me phale muddhā, jīvanto na sukhaṁ labhe; Buddhagāthābhigītomhi, no ce muñceyya candiman”ti.

AnteriorCon TāyanaSN 2.8·TāyanasuttaTāyana, una deidad que en una vida pasada fue líder de una secta no budista, pronuncia una serie de versos en alabanza del esfuerzo vigoroso y la dis…SiguienteEl solSN 2.10·SūriyasuttaEn una parábola de un eclipse solar, el dios del sol Suriya es tragado por el señor demonio Rāhu. Suriya apela al Buddha, quien le dice a Rāhu que lo…

Texto original en pali: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500.

Datos pali, segmentación, variantes y metadatos: importados desde SuttaCentral.

Traducción al español: Anton P. Baron.

Gestionar consentimiento

🍪 En KarunaPura usamos cookies para ofrecerte una experiencia más consciente y respetuosa.

Funcionales Siempre activo
Estas cookies son esenciales para el funcionamiento básico de la web y no se pueden desactivar.
Permiten recordar tus ajustes y preferencias para que tu experiencia sea más fluida.
El almacenamiento o acceso técnico es necesario para la finalidad legítima de almacenar preferencias no solicitadas por el abonado o usuario.
Estadísticas
El almacenamiento o acceso técnico que es utilizado exclusivamente con fines estadísticos. Nos ayudan a entender cómo se usa el sitio de forma anónima, para seguir mejorando.
Marketing
Se utilizan para ofrecer contenido personalizado y relevante según tu comportamiento de navegación.
  • Administrar opciones
  • Gestionar los servicios
  • Gestionar {vendor_count} proveedores
  • Leer más sobre estos propósitos
Ver preferencias
  • {title}
  • {title}
  • {title}