KARUNAPURA SUTTA PIṬAKA
KARUNAPURA Biblioteca de suttas

Colección de Suttas

Selecciona un sutta o una sección

La ficha activa reflejará aquí el sutta, sección o mapa seleccionado.

Diagnóstico
Esperando inicialización…
Preparando biblioteca…
Cargando árbol…
Mapa
Discursos Conectados
8. El capítulo sobre el picor

Discurso en Palileyya

Saṁyutta Nikāya
8. Khajjanīyavagga
Pālileyyasutta
Discursos Conectados
8. El capítulo sobre el picor
Discurso en Palileyya
Saṁyutta Nikāya
8. Khajjanīyavagga
Pālileyyasutta

Dejando atrás a los bhikkhus que discutían en Kosambi, el Buddha fue a alojarse en el bosque vacío de Pārileyyaka. Ānanda lleva a algunos bhikkhus a recibir una enseñanza, y uno de ellos se pregunta cómo ver para poner fin a las impurezas en esta misma vida. El Buddha enseña las 37 prácticas que conducen al despertar, y luego pasa a mostrar que diversas maneras de considerar los agregados son fenómenos condicionados.

Ruta suttaSN 22.81
← Suttas
Versiones de traducción
Vista:
Datos de publicación
Versión
ES · Anton P. Baron
Título de la publicación
Discursos Conectados
Traductor
Anton P. Baron
Título raíz
Saṁyuttanikāya
Idioma de traducción
Español
Idioma raíz
Pali
Sobre la traducción
Traducción y edición de Anton P. Baron, publicada por Bosque Theravada.
Edición
2008 · Bosque Theravada · website
Fuente
Bosque Theravada
Licencia
Términos de uso de Bosque Theravada Distribución gratuita con condiciones — Se permite copiar, reformatear, reimprimir, volver a publicar y redistribuir gratuitamente, indicando la fuente, identificando los derivados e incluyendo íntegramente estos términos. Por lo demás, todos los derechos reservados.

En una ocasión, el Bienaventurado estaba morando en Kosambi, en el Parque de Ghosita.

Entonces, por la mañana temprano, el Bienaventurado se vistió y, tomando su cuenco y el hábito exterior, entró en Kosambí en búsqueda de limosnasdānaA menudo se refiere a dar cualquiera de las cuatro necesidades a la orden monástica. Más generalmente, la inclinación a dar, sin esperar ninguna forma de retribución del receptor. Dāna es el primer tema en el sistema de instrucción gradual del Buddha (ver anupubbī-kathā), la primera de las diez pāramīs, uno de los siete tesoros (ver dhana), y el primero de los tres fundamentos para la acción meritoria (ver sīla y bhāvanā).Ver en el glosario. Cuando hubo caminado en búsqueda de limosnas y hubo retornado de esa su habitual ronda, después de haberse alimentado, ordenó su propia morada, tomó su cuenco y el hábito exterior y, sin informar a sus ayudantes y sin haberse despedido del Sangha de los monjes, emprendió un viaje solitario, sin compañía alguna

Entonces, no mucho tiempo después de que el Bienaventurado se haya apartado, un cierto monje se acercó al Venerable Ananda y le dijo: “Amigo Ananda, el Bienaventurado ordenó su propia morada, tomó su cuenco y el hábito exterior, y sin informar a sus ayudantes y sin haberse despedido del Sangha de los monjes, emprendió un viaje solitario, sin compañía alguna.”

“Amigo, siempre que el Bienaventurado actúa de esta manera, significa que desea morar en soledad. En estas ocasiones, el Bienaventurado no debe ser seguido por nadie”.

Entonces, el Bienaventurado, atravesando regiones, arribó a Palileyya. Allá, en Palileyya, el Bienaventurado moró al pie de un auspicioso árbol sala.

En ese tiempo, un numeroso grupo de monjes se acercó al Venerable Ananda e intercambió con él cordiales saludos. Cuando han concluido estas salutaciones y amables palabras de bienvenida, esos monjes se sentaron a un lado y dijeron al Venerable Ananda: “He aquí que pasó mucho tiempo desde que hemos escuchado una exposición del DhammaDhamma1. Fenómeno; cualquier cosa que ocurre y es cognoscible. 2. Fenómeno mental, «pensamiento». 3. Principio, especialmente los principios de causalidad. 4. Doctrina, enseñanza. También, principios de comportamiento que los seres humanos deben seguir para armonizar con el orden natural correcto de las cosas; cualidades mentales que deben desarrollar para realizar la cualidad inherente de la mente en sí misma. Por extensión, «Dhamma» (usualmente en mayúscula) se usa también para denotar cualquier doctrina que enseña tales cosas. Así, el Dhamma del Buddha denota tanto sus enseñanzas como las realidades descritas por esa enseñanza. (Sánscrito: dharma)Ver en el glosario en presencia del Bienaventurado. Nos gustaría escuchar la exposición del Dhamma en presencia del Bienaventurado, amigo Ananda”.

Entonces, el Venerable Ananda, junto con el grupo de aquellos monjes, se acercó al Bienaventurado, al pie del auspicioso árbol sala. Habiéndose acercado, rindieron homenaje al Bienaventurado y se sentaron a un lado. Entonces, el Bienaventurado instruyó, exhortó, inspiró y regocijó a aquellos monjes con la plática del Dhamma.

En esta ocasión, en la mente de cierto monje surgió esta reflexión: “¿Cómo debería uno conocer, cómo debería uno ver, para que ocurriera inmediatamente la destrucción de las contaminaciones? ”

El Bienaventurado, habiendo conocido con su propia mente la reflexión que surgió en la mente de aquel monje, se dirigió a los monjes con estas palabras:

“Monjes, este Dhamma ha de ser enseñando por mí discriminadamente Los cuatro establecimientos de la atención consciente han de ser enseñados por mí discriminadamente. Los cuatro rectos esfuerzos… las cuatro bases del poder espiritual… Las cinco facultadesindriyaEn los suttas el término puede referirse tanto a los seis campos sensoriales (āyatana) como a los cinco factores mentales de saddhā (fe), viriya (energía), sati (atención plena), samādhi (inmersión), y paññā (sabiduría); ver bodhi-pakkhiya-dhammā.Ver en el glosario espirituales… Los cinco poderes… Los siete factores de iluminación… El Noble Óctuple Sendero ha de ser enseñado por mí discriminadamente. Monjes, en relación al Dhamma que ha sido enseñando por mí, en la mente de cierto monje surgió esta reflexión: ‘¿Cómo debería uno conocer, cómo debería uno ver, para que ocurriera inmediatamente la destrucción de las contaminaciones?’

“¿Y cómo, monjes, uno debería conocer, cómo uno debería ver, para que ocurriera inmediatamente la destrucción de las contaminaciones?

“He aquí, monjes, un mundanoputhujjanaUno de los muchos; un «mundano» o persona ordinaria que aún no ha realizado ninguna de las cuatro etapas de Despertar (ver magga). Comparar con ariya-puggala.Ver en el glosario no instruido, que no dirige su mirada hacia los nobles, inepto y no disciplinado en su Dhamma, que no dirige su mirada hacia las personas superiores, inepto y no disciplinado en su Dhamma, considera la forma como el ser. Este tipo de consideración, monjes, es formación. ¿Y cuál es la fuente, cuál el origen, de qué nace y se produce esta formación? Cuando alguien un mundano no instruido entra en contactophassaContacto. El encuentro de un órgano sensorial interno, un objeto externo y la consciencia correspondiente. Es uno de los eslabones del origen dependiente (paṭicca-samuppāda).Ver en el glosario a través de la sensaciónvedanāTonalidad de la experiencia nacida del contacto (phassa). Hay tres tipos: agradable, desagradable o ni agradable ni desagradable. Como uno de los cinco khandhas, vedanā designa el modo en que una experiencia se siente en términos de placer, dolor o neutralidad, sin ser todavía emoción elaborada. Ver khandha y phassa.Ver en el glosario surgida de la ignoranciaavijjāEs la falta de visión clara, el "no saber" o la ceguera espiritual. Se refiere específicamente a la incapacidad de comprender las Cuatro Nobles Verdades y la verdadera naturaleza de la realidad (impermanencia y el no-yo). Es el primer eslabón en el ciclo del origen dependiente. Ver también moha.Ver en el glosario del contacto, surge la avideztaṇhāAvidez, sed o ansia que impulsa el aferramiento y el devenir. En los suttas se distingue en tres formas: avidez por la sensualidad, avidez por el devenir y avidez por el no devenir o la aniquilación. Ver upādāna y bhava.Ver en el glosario: de ahí que surge aquella formación. Monjes, cuando uno conoce y ve esto, ocurre la inmediata destrucción de las contaminaciones.

“Monjes, puede que él no considere la forma como el ser, pero considera al ser como algo que posee forma. Este tipo de consideración, monjes, es formación… [sigue como en el párrafo anterior].

“Monjes, puede que él no considere la forma como el ser ni al ser como algo que posee forma, pero considera la forma como en el ser. Este tipo de consideración, monjes, es formación….

“Monjes, puede que él no considere la forma como el ser ni al ser como algo que posee forma ni la forma como en el ser, pero considera el ser como en la forma. Este tipo de consideración, monjes, es formación… .

“Monjes, puede que él no considere la forma como el ser ni al ser como algo que posee forma ni la forma como en el ser ni el ser como en la forma, pero considera la sensación como el ser… la sensación como algo que posee forma… la sensación como en el ser… el ser como en la sensación. Este tipo de consideración, monjes, es formación…

“Monjes, puede que él no considere la forma como el ser ni al ser como algo que posee forma ni la forma como en el ser ni el ser como en la forma ni la sensación como el ser ni la sensación como algo que posee forma ni la sensación como en el ser ni el ser como en la sensación, pero considera la percepciónsaññāPercepción; reconocimiento; interpretación. Ver khandha.Ver en el glosario como el ser… la percepción como algo que posee forma… la percepción como en el ser… el ser como en la percepción. Este tipo de consideración, monjes, es formación…

“Monjes, puede que él no considere la forma como el ser ni al ser como algo que posee forma ni la forma como en el ser ni el ser como en la forma ni la sensación como el ser ni la sensación como algo que posee forma ni la sensación como en el ser ni el ser como en la sensación ni la percepción como el ser ni la percepción como algo que posee forma ni la percepción como en el ser ni el ser como en la percepción. Pero considera las formacionessaṅkhāraCondición, fenómeno condicionado, elección, intención, causa: las fuerzas y factores que configuran las cosas (físicas o mentales), el proceso de configuración, y las cosas configuradas resultantes. Saṅkhāra puede referirse a cualquier cosa formada o creada por condiciones, o, más específicamente (como uno de los cinco khandhas), a las formaciones de pensamiento dentro de la mente.Ver en el glosario mentales como el ser… las formaciones mentales como algo que posee forma… las formaciones mentales como en el ser… el ser como en las formaciones mentales. Este tipo de consideración, monjes, es formación…

“Monjes, puede que él no considere la forma como el ser ni al ser como algo que posee forma ni la forma como en el ser ni el ser como en la forma ni la sensación como el ser ni la sensación como algo que posee forma ni la sensación como en el ser ni el ser como en la sensación ni la percepción como el ser ni la percepción como algo que posee forma ni la percepción como en el ser ni el ser como en la percepción ni las formaciones mentales como el ser, ni las formaciones mentales como algo que posee forma ni las formaciones mentales como en el ser, ni el ser como en las formaciones mentales. Pero considera la conciencia como el ser… la conscienciaviññāṇaConsciencia; cognición; el acto de ser consciente de los datos sensoriales e ideas a medida que ocurren. El Buddha declaró enfáticamente que toda consciencia es condicionada. Ver khandha.Ver en el glosario como algo que posee forma… la conciencia como en el ser… el ser como en la conciencia. Este tipo de consideración, monjes, es formación. ¿Y cuál es la fuente, cuál el origen, de qué nace y se produce esta formación? Cuando un mundano no instruido entra en contacto a través de la sensación surgida de la ignorancia del contacto, surge la avidez: de ahí que surge aquella formación. Monjes, cuando uno conoce y ve esto, ocurre la inmediata destrucción de las contaminaciones.

“Monjes, puede que él no considere la forma como el ser… el ser como en la conciencia. Pero, él mantiene el siguiente punto de vista: ‘así cómo es el ser, así es el mundo; habiendo pasado a la otra vida, seré así: permanente, estable, eterno, no sujeto a cambio’. Este tipo de punto de vista eternalista, monjes, es formación. ¿Y cuál es la fuente, cuál el origen, de qué nace y se produce esta formación? Cuando un mundano no instruido entra en contacto a través de la sensación surgida de la ignorancia del contacto, surge la avidez: de ahí que surge aquella formación. Monjes, cuando uno conoce y ve esto, ocurre la inmediata destrucción de las contaminaciones.

“Monjes, puede que él no considere la forma como el ser… ni mantiene el siguiente punto de vista: ‘así cómo es el ser, así es el mundo; habiendo pasado a la otra vida, seré así: permanente, estable, eterno, no sujeto a cambios’. Pero, él mantiene el siguiente punto de vista: ‘yo podría no ser y esto podría no ser para mí; así que yo no seré ni esto será para mí.’ Este tipo de punto de vista aniquilacionsita, monjes, es formación. ¿Y cuál es la fuente, cuál el origen, de qué nace y se produce esta formación? Cuando un mundano no instruido entra en contacto a través de la sensación surgida de la ignorancia del contacto, surge la avidez: de ahí que surge aquella formación. Monjes, cuando uno conoce y ve esto, ocurre la inmediata destrucción de las contaminaciones.

“Monjes, puede que él no considere la forma como el ser… ni mantiene el siguiente punto de vista: ‘yo podría no ser y esto podría no ser para mí; así que yo no seré ni esto será para mí.’ Pero él está perplejo, dubitativo indeciso en relación al verdadero Dhamma. Esta perplejidad, dudavicikicchāDuda paralizante o incertidumbre que impide comprometerse con la práctica; uno de los cinco obstáculos (ver nīvaraṇa)Ver en el glosario e indecisión acerca del verdadero Dhamma, monjes, es formación. ¿Y cuál es la fuente, cuál el origen, de qué nace y se produce esta formación? Cuando un mundano no instruido entra en contacto a través de la sensación surgida de la ignorancia del contacto, surge la avidez: de ahí que surge aquella formación.

“Así que, monjes, aquella formación es transitoria, es condicionada y surgida en forma dependiente; aquella avidez es transitoria, es condicionada y surgida en forma dependiente; aquella sensación es transitoria, es condicionada y surgida en forma dependiente; aquel contacto es transitorio, es condicionado y surgido en forma dependiente; aquella ignorancia es transitoria, es condicionada y surgida en forma dependiente”.

Ekaṁ samayaṁ bhagavā kosambiyaṁ viharati ghositārāme.

Ekaṁ samayaṁ bhagavā kosambiyaṁ viharati ghositārāme.

Ekaṁ samayaṁ bhagavā kosambiyaṁ viharati ghositārāme.

Atha kho bhagavā pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya kosambiṁ piṇḍāya pāvisi. Kosambiyaṁ piṇḍāya caritvā pacchābhattaṁ piṇḍapātapaṭikkanto sāmaṁ senāsanaṁ saṁsāmetvā pattacīvaramādāya anāmantetvā upaṭṭhāke anapaloketvā bhikkhusaṅghaṁ eko adutiyo cārikaṁ pakkāmi.

Atha kho bhagavā pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya kosambiṁ piṇḍāya pāvisi.
Kosambiyaṁ piṇḍāya caritvā pacchābhattaṁ piṇḍapātapaṭikkanto sāmaṁ senāsanaṁ saṁsāmetvā pattacīvaramādāya anāmantetvā upaṭṭhāke anapaloketvā bhikkhusaṅghaṁ eko adutiyo cārikaṁ pakkāmi.

Atha kho bhagavā pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya kosambiṁ piṇḍāya pāvisi. Kosambiyaṁ piṇḍāya caritvā pacchābhattaṁ piṇḍapātapaṭikkanto sāmaṁ senāsanaṁ saṁsāmetvā pattacīvaramādāya anāmantetvā upaṭṭhāke anapaloketvā bhikkhusaṅghaṁ eko adutiyo cārikaṁ pakkāmi.

Atha kho aññataro bhikkhubhikkhuUn hombre que ha renunciado a la vida de hogar para vivir una vida de virtud elevada (ver sīla) de acuerdo con el Vinaya en general, y las reglas del Pātimokkha en particular. La raíz de la palabra significa «mendicante», es decir, uno que vive de limosnas. Como el masculino se usa como género por defecto en pali, el término bhikkhu a menudo incluye también a las monjas, por lo que «mendicante» puede usarse como traducción de género neutro. Ver saṅgha, parisā, upasampadā.Ver en el glosario acirapakkantassa bhagavato yenāyasmā ānando tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṁ ānandaṁ etadavoca: “esāvuso ānanda, bhagavā sāmaṁ senāsanaṁ saṁsāmetvā pattacīvaramādāya anāmantetvā upaṭṭhāke anapaloketvā bhikkhusaṅghaṁ eko adutiyo cārikaṁ pakkanto”ti. “Yasmiṁ, āvuso, samaye bhagavā sāmaṁ senāsanaṁ saṁsāmetvā pattacīvaramādāya anāmantetvā upaṭṭhāke anapaloketvā bhikkhusaṅghaṁ eko adutiyo cārikaṁ pakkamati, ekova bhagavā tasmiṁ samaye viharitukāmo hoti; na bhagavā tasmiṁ samaye kenaci anubandhitabbo hotī”ti.

Atha kho aññataro bhikkhubhikkhuUn hombre que ha renunciado a la vida de hogar para vivir una vida de virtud elevada (ver sīla) de acuerdo con el Vinaya en general, y las reglas del Pātimokkha en particular. La raíz de la palabra significa «mendicante», es decir, uno que vive de limosnas. Como el masculino se usa como género por defecto en pali, el término bhikkhu a menudo incluye también a las monjas, por lo que «mendicante» puede usarse como traducción de género neutro. Ver saṅgha, parisā, upasampadā.Ver en el glosario acirapakkantassa bhagavato yenāyasmā ānando tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṁ ānandaṁ etadavoca:
“esāvuso ānanda, bhagavā sāmaṁ senāsanaṁ saṁsāmetvā pattacīvaramādāya anāmantetvā upaṭṭhāke anapaloketvā bhikkhusaṅghaṁ eko adutiyo cārikaṁ pakkanto”ti.
“Yasmiṁ, āvuso, samaye bhagavā sāmaṁ senāsanaṁ saṁsāmetvā pattacīvaramādāya anāmantetvā upaṭṭhāke anapaloketvā bhikkhusaṅghaṁ eko adutiyo cārikaṁ pakkamati, ekova bhagavā tasmiṁ samaye viharitukāmo hoti;
na bhagavā tasmiṁ samaye kenaci anubandhitabbo hotī”ti.

Atha kho aññataro bhikkhubhikkhuUn hombre que ha renunciado a la vida de hogar para vivir una vida de virtud elevada (ver sīla) de acuerdo con el Vinaya en general, y las reglas del Pātimokkha en particular. La raíz de la palabra significa «mendicante», es decir, uno que vive de limosnas. Como el masculino se usa como género por defecto en pali, el término bhikkhu a menudo incluye también a las monjas, por lo que «mendicante» puede usarse como traducción de género neutro. Ver saṅgha, parisā, upasampadā.Ver en el glosario acirapakkantassa bhagavato yenāyasmā ānando tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṁ ānandaṁ etadavoca: “esāvuso ānanda, bhagavā sāmaṁ senāsanaṁ saṁsāmetvā pattacīvaramādāya anāmantetvā upaṭṭhāke anapaloketvā bhikkhusaṅghaṁ eko adutiyo cārikaṁ pakkanto”ti. “Yasmiṁ, āvuso, samaye bhagavā sāmaṁ senāsanaṁ saṁsāmetvā pattacīvaramādāya anāmantetvā upaṭṭhāke anapaloketvā bhikkhusaṅghaṁ eko adutiyo cārikaṁ pakkamati, ekova bhagavā tasmiṁ samaye viharitukāmo hoti; na bhagavā tasmiṁ samaye kenaci anubandhitabbo hotī”ti.

Atha kho bhagavā anupubbena cārikaṁ caramāno yena pālileyyakaṁ tadavasari.*pālileyyakaṁ → pārileyyakaṁ (bj, pts1ed) Tatra sudaṁ bhagavā pālileyyake viharati bhaddasālamūle. Atha kho sambahulā bhikkhū yenāyasmā ānando tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā āyasmatā ānandena saddhiṁ sammodiṁsu.

Atha kho bhagavā anupubbena cārikaṁ caramāno yena pālileyyakaṁ tadavasari.*pālileyyakaṁ → pārileyyakaṁ (bj, pts1ed)
Tatra sudaṁ bhagavā pālileyyake viharati bhaddasālamūle.
Atha kho sambahulā bhikkhū yenāyasmā ānando tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā āyasmatā ānandena saddhiṁ sammodiṁsu.

Atha kho bhagavā anupubbena cārikaṁ caramāno yena pālileyyakaṁ tadavasari.*pālileyyakaṁ → pārileyyakaṁ (bj, pts1ed)Tatra sudaṁ bhagavā pālileyyake viharati bhaddasālamūle. Atha kho sambahulā bhikkhū yenāyasmā ānando tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā āyasmatā ānandena saddhiṁ sammodiṁsu.

Sammodanīyaṁ kathaṁ sāraṇīyaṁ vītisāretvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Ekamantaṁ nisinnā kho te bhikkhū āyasmantaṁ ānandaṁ etadavocuṁ: “cirassutā kho no, āvuso ānanda, bhagavato sammukhā dhammī kathā; icchāma mayaṁ, āvuso ānanda, bhagavato sammukhā dhammiṁ kathaṁ sotun”ti.

Sammodanīyaṁ kathaṁ sāraṇīyaṁ vītisāretvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Ekamantaṁ nisinnā kho te bhikkhū āyasmantaṁ ānandaṁ etadavocuṁ:
“cirassutā kho no, āvuso ānanda, bhagavato sammukhā dhammī kathā;
icchāma mayaṁ, āvuso ānanda, bhagavato sammukhā dhammiṁ kathaṁ sotun”ti.

Sammodanīyaṁ kathaṁ sāraṇīyaṁ vītisāretvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Ekamantaṁ nisinnā kho te bhikkhū āyasmantaṁ ānandaṁ etadavocuṁ: “cirassutā kho no, āvuso ānanda, bhagavato sammukhā dhammī kathā; icchāma mayaṁ, āvuso ānanda, bhagavato sammukhā dhammiṁ kathaṁ sotun”ti.

Atha kho āyasmā ānando tehi bhikkhūhi saddhiṁ yena pālileyyakaṁ bhaddasālamūlaṁ yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinne kho te bhikkhū bhagavā dhammiyā kathāya sandassesi samādapesi samuttejesi sampahaṁsesi.

Atha kho āyasmā ānando tehi bhikkhūhi saddhiṁ yena pālileyyakaṁ bhaddasālamūlaṁ yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi.
Ekamantaṁ nisinne kho te bhikkhū bhagavā dhammiyā kathāya sandassesi samādapesi samuttejesi sampahaṁsesi.

Atha kho āyasmā ānando tehi bhikkhūhi saddhiṁ yena pālileyyakaṁ bhaddasālamūlaṁ yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinne kho te bhikkhū bhagavā dhammiyā kathāya sandassesi samādapesi samuttejesi sampahaṁsesi.

Tena kho pana samayena aññatarassa bhikkhuno evaṁ cetaso parivitakko udapādi: “kathaṁ nu kho jānato kathaṁ passato anantarā āsavānaṁ khayo hotī”ti?

Tena kho pana samayena aññatarassa bhikkhuno evaṁ cetaso parivitakko udapādi:
“kathaṁ nu kho jānato kathaṁ passato anantarā āsavānaṁ khayo hotī”ti?

Tena kho pana samayena aññatarassa bhikkhuno evaṁ cetaso parivitakko udapādi: “kathaṁ nu kho jānato kathaṁ passato anantarā āsavānaṁ khayo hotī”ti?

Atha kho bhagavā tassa bhikkhuno cetasā cetoparivitakkamaññāya bhikkhū āmantesi:

Atha kho bhagavā tassa bhikkhuno cetasā cetoparivitakkamaññāya bhikkhū āmantesi:

Atha kho bhagavā tassa bhikkhuno cetasā cetoparivitakkamaññāya bhikkhū āmantesi:

“vicayaso desito, bhikkhave, mayā dhammo; vicayaso desitā cattāro satipaṭṭhānā; vicayaso desitā cattāro sammappadhānā; vicayaso desitā cattāro iddhipādā; vicayaso desitāni pañcindriyāni; vicayaso desitāni pañca balāni; vicayaso desitā sattabojjhaṅgā; vicayaso desito ariyo aṭṭhaṅgiko maggo. Evaṁ vicayaso desito, bhikkhave, mayā dhammo. Evaṁ vicayaso desite kho, bhikkhave, mayā dhamme atha ca panidhekaccassa bhikkhuno evaṁ cetaso parivitakko udapādi: ‘kathaṁ nu kho jānato kathaṁ passato anantarā āsavānaṁ khayo hotī’ti?

“vicayaso desito, bhikkhave, mayā dhammo;
vicayaso desitā cattāro satipaṭṭhānā;
vicayaso desitā cattāro sammappadhānā;
vicayaso desitā cattāro iddhipādā;
vicayaso desitāni pañcindriyāni;
vicayaso desitāni pañca balāni;
vicayaso desitā sattabojjhaṅgā;
vicayaso desito ariyo aṭṭhaṅgiko maggo.
Evaṁ vicayaso desito, bhikkhave, mayā dhammo.
Evaṁ vicayaso desite kho, bhikkhave, mayā dhamme atha ca panidhekaccassa bhikkhuno evaṁ cetaso parivitakko udapādi:
‘kathaṁ nu kho jānato kathaṁ passato anantarā āsavānaṁ khayo hotī’ti?

“vicayaso desito, bhikkhave, mayā dhammo; vicayaso desitā cattāro satipaṭṭhānā; vicayaso desitā cattāro sammappadhānā; vicayaso desitā cattāro iddhipādā; vicayaso desitāni pañcindriyāni; vicayaso desitāni pañca balāni; vicayaso desitā sattabojjhaṅgā; vicayaso desito ariyo aṭṭhaṅgiko maggo. Evaṁ vicayaso desito, bhikkhave, mayā dhammo. Evaṁ vicayaso desite kho, bhikkhave, mayā dhamme atha ca panidhekaccassa bhikkhuno evaṁ cetaso parivitakko udapādi: ‘kathaṁ nu kho jānato kathaṁ passato anantarā āsavānaṁ khayo hotī’ti?

Kathañca, bhikkhave, jānato kathaṁ passato anantarā āsavānaṁ khayo hoti? Idha bhikkhave, assutavā puthujjano ariyānaṁ adassāvī ariyadhammassa akovido ariyadhamme avinīto, sappurisānaṁ adassāvī sappurisadhammassa akovido sappurisadhamme avinīto

Kathañca, bhikkhave, jānato kathaṁ passato anantarā āsavānaṁ khayo hoti?
Idha bhikkhave, assutavā puthujjano ariyānaṁ adassāvī ariyadhammassa akovido ariyadhamme avinīto, sappurisānaṁ adassāvī sappurisadhammassa akovido sappurisadhamme avinīto

Kathañca, bhikkhave, jānato kathaṁ passato anantarā āsavānaṁ khayo hoti? Idha bhikkhave, assutavā puthujjano ariyānaṁ adassāvī ariyadhammassa akovido ariyadhamme avinīto, sappurisānaṁ adassāvī sappurisadhammassa akovido sappurisadhamme avinīto

rūpaṁ attato samanupassati. Yā kho pana sā, bhikkhave, samanupassanā saṅkhāro so. So pana saṅkhāro kiṁnidāno kiṁsamudayo kiṁjātiko kiṁpabhavo? Avijjāsamphassajena, bhikkhave, vedayitena phuṭṭhassa assutavato puthujjanassa uppannā taṇhātaṇhāAvidez, sed o ansia que impulsa el aferramiento y el devenir. En los suttas se distingue en tres formas: avidez por la sensualidad, avidez por el devenir y avidez por el no devenir o la aniquilación. Ver upādāna y bhava.Ver en el glosario; tatojo so saṅkhāro. Iti kho, bhikkhave, sopi saṅkhāro anicco saṅkhato paṭiccasamuppanno. Sāpi taṇhā aniccā saṅkhatā paṭiccasamuppannā. Sāpi vedanāvedanāTonalidad de la experiencia nacida del contacto (phassa). Hay tres tipos: agradable, desagradable o ni agradable ni desagradable. Como uno de los cinco khandhas, vedanā designa el modo en que una experiencia se siente en términos de placer, dolor o neutralidad, sin ser todavía emoción elaborada. Ver khandha y phassa.Ver en el glosario, sopi phasso anicco saṅkhato paṭiccasamuppanno. Sāpi avijjāavijjāEs la falta de visión clara, el "no saber" o la ceguera espiritual. Se refiere específicamente a la incapacidad de comprender las Cuatro Nobles Verdades y la verdadera naturaleza de la realidad (impermanencia y el no-yo). Es el primer eslabón en el ciclo del origen dependiente. Ver también moha.Ver en el glosario aniccā saṅkhatā paṭiccasamuppannā. Evampi kho, bhikkhave, jānato evaṁ passato anantarā āsavānaṁ khayo hoti.

rūpaṁ attato samanupassati.
Yā kho pana sā, bhikkhave, samanupassanā saṅkhāro so.
So pana saṅkhāro kiṁnidāno kiṁsamudayo kiṁjātiko kiṁpabhavo?
Avijjāsamphassajena, bhikkhave, vedayitena phuṭṭhassa assutavato puthujjanassa uppannā taṇhātaṇhāAvidez, sed o ansia que impulsa el aferramiento y el devenir. En los suttas se distingue en tres formas: avidez por la sensualidad, avidez por el devenir y avidez por el no devenir o la aniquilación. Ver upādāna y bhava.Ver en el glosario;
tatojo so saṅkhāro.
Iti kho, bhikkhave, sopi saṅkhāro anicco saṅkhato paṭiccasamuppanno.
Sāpi taṇhā aniccā saṅkhatā paṭiccasamuppannā.
Sāpi vedanāvedanāTonalidad de la experiencia nacida del contacto (phassa). Hay tres tipos: agradable, desagradable o ni agradable ni desagradable. Como uno de los cinco khandhas, vedanā designa el modo en que una experiencia se siente en términos de placer, dolor o neutralidad, sin ser todavía emoción elaborada. Ver khandha y phassa.Ver en el glosario, sopi phasso anicco saṅkhato paṭiccasamuppanno.
Sāpi avijjāavijjāEs la falta de visión clara, el "no saber" o la ceguera espiritual. Se refiere específicamente a la incapacidad de comprender las Cuatro Nobles Verdades y la verdadera naturaleza de la realidad (impermanencia y el no-yo). Es el primer eslabón en el ciclo del origen dependiente. Ver también moha.Ver en el glosario aniccā saṅkhatā paṭiccasamuppannā.
Evampi kho, bhikkhave, jānato evaṁ passato anantarā āsavānaṁ khayo hoti.

rūpaṁ attato samanupassati. Yā kho pana sā, bhikkhave, samanupassanā saṅkhāro so. So pana saṅkhāro kiṁnidāno kiṁsamudayo kiṁjātiko kiṁpabhavo? Avijjāsamphassajena, bhikkhave, vedayitena phuṭṭhassa assutavato puthujjanassa uppannā taṇhātaṇhāAvidez, sed o ansia que impulsa el aferramiento y el devenir. En los suttas se distingue en tres formas: avidez por la sensualidad, avidez por el devenir y avidez por el no devenir o la aniquilación. Ver upādāna y bhava.Ver en el glosario; tatojo so saṅkhāro. Iti kho, bhikkhave, sopi saṅkhāro anicco saṅkhato paṭiccasamuppanno. Sāpi taṇhā aniccā saṅkhatā paṭiccasamuppannā. Sāpi vedanāvedanāTonalidad de la experiencia nacida del contacto (phassa). Hay tres tipos: agradable, desagradable o ni agradable ni desagradable. Como uno de los cinco khandhas, vedanā designa el modo en que una experiencia se siente en términos de placer, dolor o neutralidad, sin ser todavía emoción elaborada. Ver khandha y phassa.Ver en el glosario, sopi phasso anicco saṅkhato paṭiccasamuppanno. Sāpi avijjāavijjāEs la falta de visión clara, el "no saber" o la ceguera espiritual. Se refiere específicamente a la incapacidad de comprender las Cuatro Nobles Verdades y la verdadera naturaleza de la realidad (impermanencia y el no-yo). Es el primer eslabón en el ciclo del origen dependiente. Ver también moha.Ver en el glosario aniccā saṅkhatā paṭiccasamuppannā. Evampi kho, bhikkhave, jānato evaṁ passato anantarā āsavānaṁ khayo hoti.

Na heva kho rūpaṁ attato samanupassati; api ca kho rūpavantaṁ attānaṁ samanupassati. Yā kho pana sā, bhikkhave, samanupassanā saṅkhāro so. So pana saṅkhāro kiṁnidāno kiṁsamudayo kiṁjātiko kiṁpabhavo? Avijjāsamphassajena, bhikkhave, vedayitena phuṭṭhassa assutavato puthujjanassa uppannā taṇhā; tatojo so saṅkhāro. Iti kho, bhikkhave, sopi saṅkhāro anicco saṅkhato paṭiccasamuppanno. Sāpi taṇhā … sāpi vedanā … sopi phasso … sāpi avijjā aniccā saṅkhatā paṭiccasamuppannā. Evampi kho, bhikkhave, jānato evaṁ passato anantarā āsavānaṁ khayo hoti.

Na heva kho rūpaṁ attato samanupassati;
api ca kho rūpavantaṁ attānaṁ samanupassati.
Yā kho pana sā, bhikkhave, samanupassanā saṅkhāro so.
So pana saṅkhāro kiṁnidāno kiṁsamudayo kiṁjātiko kiṁpabhavo?
Avijjāsamphassajena, bhikkhave, vedayitena phuṭṭhassa assutavato puthujjanassa uppannā taṇhā;
tatojo so saṅkhāro.
Iti kho, bhikkhave, sopi saṅkhāro anicco saṅkhato paṭiccasamuppanno.
Sāpi taṇhā …
sāpi vedanā …
sopi phasso …
sāpi avijjā aniccā saṅkhatā paṭiccasamuppannā.
Evampi kho, bhikkhave, jānato evaṁ passato anantarā āsavānaṁ khayo hoti.

Na heva kho rūpaṁ attato samanupassati; api ca kho rūpavantaṁ attānaṁ samanupassati. Yā kho pana sā, bhikkhave, samanupassanā saṅkhāro so. So pana saṅkhāro kiṁnidāno kiṁsamudayo kiṁjātiko kiṁpabhavo? Avijjāsamphassajena, bhikkhave, vedayitena phuṭṭhassa assutavato puthujjanassa uppannā taṇhā; tatojo so saṅkhāro. Iti kho, bhikkhave, sopi saṅkhāro anicco saṅkhato paṭiccasamuppanno. Sāpi taṇhā … sāpi vedanā … sopi phasso … sāpi avijjā aniccā saṅkhatā paṭiccasamuppannā. Evampi kho, bhikkhave, jānato evaṁ passato anantarā āsavānaṁ khayo hoti.

Na heva kho rūpaṁ attato samanupassati, na rūpavantaṁ attānaṁ samanupassati; api ca kho attani rūpaṁ samanupassati. Yā kho pana sā, bhikkhave, samanupassanā saṅkhāro so. So pana saṅkhāro kiṁnidāno kiṁsamudayo kiṁjātiko kiṁpabhavo? Avijjāsamphassajena, bhikkhave, vedayitena phuṭṭhassa assutavato puthujjanassa uppannā taṇhā; tatojo so saṅkhāro. Iti kho, bhikkhave, sopi saṅkhāro anicco saṅkhato paṭiccasamuppanno. Sāpi taṇhā … sāpi vedanā … sopi phasso … sāpi avijjā aniccā saṅkhatā paṭiccasamuppannā. Evampi kho, bhikkhave, jānato evaṁ passato anantarā āsavānaṁ khayo hoti.

Na heva kho rūpaṁ attato samanupassati, na rūpavantaṁ attānaṁ samanupassati;
api ca kho attani rūpaṁ samanupassati.
Yā kho pana sā, bhikkhave, samanupassanā saṅkhāro so.
So pana saṅkhāro kiṁnidāno kiṁsamudayo kiṁjātiko kiṁpabhavo?
Avijjāsamphassajena, bhikkhave, vedayitena phuṭṭhassa assutavato puthujjanassa uppannā taṇhā;
tatojo so saṅkhāro.
Iti kho, bhikkhave, sopi saṅkhāro anicco saṅkhato paṭiccasamuppanno.
Sāpi taṇhā …
sāpi vedanā …
sopi phasso …
sāpi avijjā aniccā saṅkhatā paṭiccasamuppannā.
Evampi kho, bhikkhave, jānato evaṁ passato anantarā āsavānaṁ khayo hoti.

Na heva kho rūpaṁ attato samanupassati, na rūpavantaṁ attānaṁ samanupassati; api ca kho attani rūpaṁ samanupassati. Yā kho pana sā, bhikkhave, samanupassanā saṅkhāro so. So pana saṅkhāro kiṁnidāno kiṁsamudayo kiṁjātiko kiṁpabhavo? Avijjāsamphassajena, bhikkhave, vedayitena phuṭṭhassa assutavato puthujjanassa uppannā taṇhā; tatojo so saṅkhāro. Iti kho, bhikkhave, sopi saṅkhāro anicco saṅkhato paṭiccasamuppanno. Sāpi taṇhā … sāpi vedanā … sopi phasso … sāpi avijjā aniccā saṅkhatā paṭiccasamuppannā. Evampi kho, bhikkhave, jānato evaṁ passato anantarā āsavānaṁ khayo hoti.

Na heva kho rūpaṁ attato samanupassati, na rūpavantaṁ attānaṁ samanupassati, na attani rūpaṁ samanupassati; api ca kho rūpasmiṁ attānaṁ samanupassati. Yā kho pana sā, bhikkhave, samanupassanā saṅkhāro so. So pana saṅkhāro kiṁnidāno kiṁsamudayo kiṁjātiko kiṁpabhavo? Avijjāsamphassajena, bhikkhave, vedayitena phuṭṭhassa assutavato puthujjanassa uppannā taṇhā; tatojo so saṅkhāro. Iti kho, bhikkhave, sopi saṅkhāro anicco saṅkhato paṭiccasamuppanno. Sāpi taṇhā … sāpi vedanā … sopi phasso … sāpi avijjā aniccā saṅkhatā paṭiccasamuppannā. Evampi kho, bhikkhave, jānato …pe… āsavānaṁ khayo hoti.

Na heva kho rūpaṁ attato samanupassati, na rūpavantaṁ attānaṁ samanupassati, na attani rūpaṁ samanupassati;
api ca kho rūpasmiṁ attānaṁ samanupassati.
Yā kho pana sā, bhikkhave, samanupassanā saṅkhāro so.
So pana saṅkhāro kiṁnidāno kiṁsamudayo kiṁjātiko kiṁpabhavo?
Avijjāsamphassajena, bhikkhave, vedayitena phuṭṭhassa assutavato puthujjanassa uppannā taṇhā;
tatojo so saṅkhāro.
Iti kho, bhikkhave, sopi saṅkhāro anicco saṅkhato paṭiccasamuppanno.
Sāpi taṇhā …
sāpi vedanā …
sopi phasso …
sāpi avijjā aniccā saṅkhatā paṭiccasamuppannā.
Evampi kho, bhikkhave, jānato …pe… āsavānaṁ khayo hoti.

Na heva kho rūpaṁ attato samanupassati, na rūpavantaṁ attānaṁ samanupassati, na attani rūpaṁ samanupassati; api ca kho rūpasmiṁ attānaṁ samanupassati. Yā kho pana sā, bhikkhave, samanupassanā saṅkhāro so. So pana saṅkhāro kiṁnidāno kiṁsamudayo kiṁjātiko kiṁpabhavo? Avijjāsamphassajena, bhikkhave, vedayitena phuṭṭhassa assutavato puthujjanassa uppannā taṇhā; tatojo so saṅkhāro. Iti kho, bhikkhave, sopi saṅkhāro anicco saṅkhato paṭiccasamuppanno. Sāpi taṇhā … sāpi vedanā … sopi phasso … sāpi avijjā aniccā saṅkhatā paṭiccasamuppannā. Evampi kho, bhikkhave, jānato …pe… āsavānaṁ khayo hoti.

Na heva kho rūpaṁ attato samanupassati, na rūpavantaṁ attānaṁ, na attani rūpaṁ, na rūpasmiṁ attānaṁ samanupassati; api ca kho vedanaṁ attato samanupassati, api ca kho vedanāvantaṁ attānaṁ samanupassati, api ca kho attani vedanaṁ samanupassati, api ca kho vedanāya attānaṁ samanupassati; api ca kho saññaṁ … api ca kho saṅkhāre attato samanupassati, api ca kho saṅkhāravantaṁ attānaṁ samanupassati, api ca kho attani saṅkhāre samanupassati, api ca kho saṅkhāresu attānaṁ samanupassati; api ca kho viññāṇaṁ attato samanupassati, api ca kho viññāṇavantaṁ attānaṁ, api ca kho attani viññāṇaṁ, api ca kho viññāṇasmiṁ attānaṁ samanupassati. Yā kho pana sā, bhikkhave, samanupassanā saṅkhāro so. So pana saṅkhāro kiṁnidāno …pe… kiṁpabhavo? Avijjāsamphassajena, bhikkhave, vedayitena phuṭṭhassa assutavato puthujjanassa uppannā taṇhā; tatojo so saṅkhāro. Iti kho, bhikkhave, sopi saṅkhāro anicco saṅkhato paṭiccasamuppanno. Sāpi taṇhā … sāpi vedanā … sopi phasso … sāpi avijjā aniccā saṅkhatā paṭiccasamuppannā. Evaṁ kho, bhikkhave, jānato evaṁ passato anantarā āsavānaṁ khayo hoti.

Na heva kho rūpaṁ attato samanupassati, na rūpavantaṁ attānaṁ, na attani rūpaṁ, na rūpasmiṁ attānaṁ samanupassati;
api ca kho vedanaṁ attato samanupassati, api ca kho vedanāvantaṁ attānaṁ samanupassati, api ca kho attani vedanaṁ samanupassati, api ca kho vedanāya attānaṁ samanupassati;
api ca kho saññaṁ …
api ca kho saṅkhāre attato samanupassati, api ca kho saṅkhāravantaṁ attānaṁ samanupassati, api ca kho attani saṅkhāre samanupassati, api ca kho saṅkhāresu attānaṁ samanupassati;
api ca kho viññāṇaṁ attato samanupassati, api ca kho viññāṇavantaṁ attānaṁ, api ca kho attani viññāṇaṁ, api ca kho viññāṇasmiṁ attānaṁ samanupassati.
Yā kho pana sā, bhikkhave, samanupassanā saṅkhāro so.
So pana saṅkhāro kiṁnidāno …pe… kiṁpabhavo?
Avijjāsamphassajena, bhikkhave, vedayitena phuṭṭhassa assutavato puthujjanassa uppannā taṇhā;
tatojo so saṅkhāro.
Iti kho, bhikkhave, sopi saṅkhāro anicco saṅkhato paṭiccasamuppanno.
Sāpi taṇhā …
sāpi vedanā …
sopi phasso …
sāpi avijjā aniccā saṅkhatā paṭiccasamuppannā.
Evaṁ kho, bhikkhave, jānato evaṁ passato anantarā āsavānaṁ khayo hoti.

Na heva kho rūpaṁ attato samanupassati, na rūpavantaṁ attānaṁ, na attani rūpaṁ, na rūpasmiṁ attānaṁ samanupassati; api ca kho vedanaṁ attato samanupassati, api ca kho vedanāvantaṁ attānaṁ samanupassati, api ca kho attani vedanaṁ samanupassati, api ca kho vedanāya attānaṁ samanupassati; api ca kho saññaṁ … api ca kho saṅkhāre attato samanupassati, api ca kho saṅkhāravantaṁ attānaṁ samanupassati, api ca kho attani saṅkhāre samanupassati, api ca kho saṅkhāresu attānaṁ samanupassati; api ca kho viññāṇaṁ attato samanupassati, api ca kho viññāṇavantaṁ attānaṁ, api ca kho attani viññāṇaṁ, api ca kho viññāṇasmiṁ attānaṁ samanupassati. Yā kho pana sā, bhikkhave, samanupassanā saṅkhāro so. So pana saṅkhāro kiṁnidāno …pe… kiṁpabhavo? Avijjāsamphassajena, bhikkhave, vedayitena phuṭṭhassa assutavato puthujjanassa uppannā taṇhā; tatojo so saṅkhāro. Iti kho, bhikkhave, sopi saṅkhāro anicco saṅkhato paṭiccasamuppanno. Sāpi taṇhā … sāpi vedanā … sopi phasso … sāpi avijjā aniccā saṅkhatā paṭiccasamuppannā. Evaṁ kho, bhikkhave, jānato evaṁ passato anantarā āsavānaṁ khayo hoti.

Na heva kho rūpaṁ attato samanupassati, na vedanaṁ attato samanupassati, na saññaṁ … na saṅkhāre … na viññāṇaṁ attato samanupassati; api ca kho evaṁdiṭṭhi hoti: ‘so attā so loko, so pecca bhavissāmi nicco dhuvo sassato avipariṇāmadhammo’ti. Yā kho pana sā, bhikkhave, sassatadiṭṭhi saṅkhāro so. So pana saṅkhāro kiṁnidāno …pe… evampi kho, bhikkhave, jānato evaṁ passato anantarā āsavānaṁ khayo hoti.

Na heva kho rūpaṁ attato samanupassati,
na vedanaṁ attato samanupassati,
na saññaṁ …
na saṅkhāre …
na viññāṇaṁ attato samanupassati;
api ca kho evaṁdiṭṭhi hoti:
‘so attā so loko, so pecca bhavissāmi nicco dhuvo sassato avipariṇāmadhammo’ti.
Yā kho pana sā, bhikkhave, sassatadiṭṭhi saṅkhāro so.
So pana saṅkhāro kiṁnidāno …pe…
evampi kho, bhikkhave, jānato evaṁ passato anantarā āsavānaṁ khayo hoti.

Na heva kho rūpaṁ attato samanupassati, na vedanaṁ attato samanupassati, na saññaṁ … na saṅkhāre … na viññāṇaṁ attato samanupassati; api ca kho evaṁdiṭṭhi hoti: ‘so attā so loko, so pecca bhavissāmi nicco dhuvo sassato avipariṇāmadhammo’ti. Yā kho pana sā, bhikkhave, sassatadiṭṭhi saṅkhāro so. So pana saṅkhāro kiṁnidāno …pe… evampi kho, bhikkhave, jānato evaṁ passato anantarā āsavānaṁ khayo hoti.

Na heva kho rūpaṁ attato samanupassati, na vedanaṁ … na saññaṁ … na saṅkhāre … na viññāṇaṁ attato samanupassati; nāpi evaṁdiṭṭhi hoti: ‘so attā so loko, so pecca bhavissāmi nicco dhuvo sassato avipariṇāmadhammo’ti. Api ca kho evaṁdiṭṭhi hoti: ‘no cassaṁ no ca me siyā nābhavissaṁ na me bhavissatī’ti. Yā kho pana sā, bhikkhave, ucchedadiṭṭhi saṅkhāro so. So pana saṅkhāro kiṁnidāno kiṁsamudayo kiṁjātiko kiṁpabhavo? Avijjāsamphassajena, bhikkhave, vedayitena phuṭṭhassa assutavato puthujjanassa uppannā taṇhā; tatojo so saṅkhāro. Iti kho, bhikkhave, sopi saṅkhāro anicco …pe… evampi kho, bhikkhave, jānato evaṁ passato anantarā āsavānaṁ khayo hoti.

Na heva kho rūpaṁ attato samanupassati,
na vedanaṁ …
na saññaṁ …
na saṅkhāre …
na viññāṇaṁ attato samanupassati;
nāpi evaṁdiṭṭhi hoti:
‘so attā so loko, so pecca bhavissāmi nicco dhuvo sassato avipariṇāmadhammo’ti.
Api ca kho evaṁdiṭṭhi hoti:
‘no cassaṁ no ca me siyā nābhavissaṁ na me bhavissatī’ti.
Yā kho pana sā, bhikkhave, ucchedadiṭṭhi saṅkhāro so.
So pana saṅkhāro kiṁnidāno kiṁsamudayo kiṁjātiko kiṁpabhavo?
Avijjāsamphassajena, bhikkhave, vedayitena phuṭṭhassa assutavato puthujjanassa uppannā taṇhā;
tatojo so saṅkhāro.
Iti kho, bhikkhave, sopi saṅkhāro anicco …pe…
evampi kho, bhikkhave, jānato evaṁ passato anantarā āsavānaṁ khayo hoti.

Na heva kho rūpaṁ attato samanupassati, na vedanaṁ … na saññaṁ … na saṅkhāre … na viññāṇaṁ attato samanupassati; nāpi evaṁdiṭṭhi hoti: ‘so attā so loko, so pecca bhavissāmi nicco dhuvo sassato avipariṇāmadhammo’ti. Api ca kho evaṁdiṭṭhi hoti: ‘no cassaṁ no ca me siyā nābhavissaṁ na me bhavissatī’ti. Yā kho pana sā, bhikkhave, ucchedadiṭṭhi saṅkhāro so. So pana saṅkhāro kiṁnidāno kiṁsamudayo kiṁjātiko kiṁpabhavo? Avijjāsamphassajena, bhikkhave, vedayitena phuṭṭhassa assutavato puthujjanassa uppannā taṇhā; tatojo so saṅkhāro. Iti kho, bhikkhave, sopi saṅkhāro anicco …pe… evampi kho, bhikkhave, jānato evaṁ passato anantarā āsavānaṁ khayo hoti.

Na heva kho rūpaṁ attato samanupassati, na vedanaṁ … na saññaṁ … na saṅkhāre … na viññāṇaṁ attato samanupassati …pe… na viññāṇasmiṁ attato samanupassati, nāpi evaṁdiṭṭhi hoti: ‘so attā so loko, so pecca bhavissāmi nicco dhuvo sassato avipariṇāmadhammo’ti; nāpi evaṁdiṭṭhi hoti: ‘no cassaṁ no ca me siyā nābhavissaṁ na me bhavissatī’ti; api ca kho kaṅkhī hoti vicikicchī aniṭṭhaṅgato saddhamme. Yā kho pana sā, bhikkhave, kaṅkhitā vicikicchitā aniṭṭhaṅgatatā saddhamme saṅkhāro so. So pana saṅkhāro kiṁnidāno kiṁsamudayo kiṁjātiko kiṁpabhavo? Avijjāsamphassajena, bhikkhave, vedayitena phuṭṭhassa assutavato puthujjanassa uppannā taṇhā; tatojo so saṅkhāro. Iti kho, bhikkhave, sopi saṅkhāro anicco saṅkhato paṭiccasamuppanno. Sāpi taṇhā aniccā saṅkhatā paṭiccasamuppannā. Sāpi vedanā aniccā saṅkhatā paṭiccasamuppannā. Sopi phasso anicco saṅkhato paṭiccasamuppanno. Sāpi avijjā aniccā saṅkhatā paṭiccasamuppannā. Evaṁ kho, bhikkhave, jānato evaṁ passato anantarā āsavānaṁ khayo hotī”ti.

Na heva kho rūpaṁ attato samanupassati, na vedanaṁ …
na saññaṁ …
na saṅkhāre …
na viññāṇaṁ attato samanupassati …pe…
na viññāṇasmiṁ attato samanupassati, nāpi evaṁdiṭṭhi hoti:
‘so attā so loko, so pecca bhavissāmi nicco dhuvo sassato avipariṇāmadhammo’ti;
nāpi evaṁdiṭṭhi hoti:
‘no cassaṁ no ca me siyā nābhavissaṁ na me bhavissatī’ti;
api ca kho kaṅkhī hoti vicikicchī aniṭṭhaṅgato saddhamme.
Yā kho pana sā, bhikkhave, kaṅkhitā vicikicchitā aniṭṭhaṅgatatā saddhamme saṅkhāro so.
So pana saṅkhāro kiṁnidāno kiṁsamudayo kiṁjātiko kiṁpabhavo?
Avijjāsamphassajena, bhikkhave, vedayitena phuṭṭhassa assutavato puthujjanassa uppannā taṇhā;
tatojo so saṅkhāro.
Iti kho, bhikkhave, sopi saṅkhāro anicco saṅkhato paṭiccasamuppanno.
Sāpi taṇhā aniccā saṅkhatā paṭiccasamuppannā.
Sāpi vedanā aniccā saṅkhatā paṭiccasamuppannā.
Sopi phasso anicco saṅkhato paṭiccasamuppanno.
Sāpi avijjā aniccā saṅkhatā paṭiccasamuppannā.
Evaṁ kho, bhikkhave, jānato evaṁ passato anantarā āsavānaṁ khayo hotī”ti.

Na heva kho rūpaṁ attato samanupassati, na vedanaṁ … na saññaṁ … na saṅkhāre … na viññāṇaṁ attato samanupassati …pe… na viññāṇasmiṁ attato samanupassati, nāpi evaṁdiṭṭhi hoti: ‘so attā so loko, so pecca bhavissāmi nicco dhuvo sassato avipariṇāmadhammo’ti; nāpi evaṁdiṭṭhi hoti: ‘no cassaṁ no ca me siyā nābhavissaṁ na me bhavissatī’ti; api ca kho kaṅkhī hoti vicikicchī aniṭṭhaṅgato saddhamme. Yā kho pana sā, bhikkhave, kaṅkhitā vicikicchitā aniṭṭhaṅgatatā saddhamme saṅkhāro so. So pana saṅkhāro kiṁnidāno kiṁsamudayo kiṁjātiko kiṁpabhavo? Avijjāsamphassajena, bhikkhave, vedayitena phuṭṭhassa assutavato puthujjanassa uppannā taṇhā; tatojo so saṅkhāro. Iti kho, bhikkhave, sopi saṅkhāro anicco saṅkhato paṭiccasamuppanno. Sāpi taṇhā aniccā saṅkhatā paṭiccasamuppannā. Sāpi vedanā aniccā saṅkhatā paṭiccasamuppannā. Sopi phasso anicco saṅkhato paṭiccasamuppanno. Sāpi avijjā aniccā saṅkhatā paṭiccasamuppannā. Evaṁ kho, bhikkhave, jānato evaṁ passato anantarā āsavānaṁ khayo hotī”ti.

Navamaṁ.

Navamaṁ.

Navamaṁ.

AnteriorMendigosSN 22.80·PiṇḍolyasuttaMientras se alojaba en Kapilavatthu, el Buddha despidió a la Saṅgha por mala conducta. Más tarde decidió apoyarla por el bien de los jóvenes bhikkhus.…SiguienteUna noche de luna llenaSN 22.82·PuṇṇamasuttaEn un día de observancia con la Saṅgha en Sāvatthi, el Buddha responde una serie de diez preguntas sobre los agregados.

Texto original en pali: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500.

Datos pali, segmentación, variantes y metadatos: importados desde SuttaCentral.

Traducción al español: Anton P. Baron.

Gestionar consentimiento

🍪 En KarunaPura usamos cookies para ofrecerte una experiencia más consciente y respetuosa.

Funcionales Siempre activo
Estas cookies son esenciales para el funcionamiento básico de la web y no se pueden desactivar.
Permiten recordar tus ajustes y preferencias para que tu experiencia sea más fluida.
El almacenamiento o acceso técnico es necesario para la finalidad legítima de almacenar preferencias no solicitadas por el abonado o usuario.
Estadísticas
El almacenamiento o acceso técnico que es utilizado exclusivamente con fines estadísticos. Nos ayudan a entender cómo se usa el sitio de forma anónima, para seguir mejorando.
Marketing
Se utilizan para ofrecer contenido personalizado y relevante según tu comportamiento de navegación.
  • Administrar opciones
  • Gestionar los servicios
  • Gestionar {vendor_count} proveedores
  • Leer más sobre estos propósitos
Ver preferencias
  • {title}
  • {title}
  • {title}