·
Más adelante esta insignia aparecerá solo cuando todos los suttas de la sección estén leídos.
Un bhikkhu debe esperar su muerte con atención plena y conciencia. Debe soportar las sensaciones de la muerte que se aproxima con sabiduría y ecuanimidad.
Una vez, el BudaBuddhaEl nombre dado a quien redescubre por sí mismo el sendero liberador del Dhamma, tras un largo período de haber sido olvidado por el mundo. Según la tradición, una larga línea de Buddhas se extiende hasta el pasado distante. El Buddha más reciente nació como Siddhattha Gotama en la India alrededor del año 500 a.e.c. Un joven bien educado y acomodado, renunció a su familia y su herencia principesca en la flor de la vida para buscar la verdadera libertad y el fin del sufrimiento (dukkha). Después de siete años de austeridades en el bosque, redescubrió el «camino medio» y alcanzó su meta, convirtiéndose en el Buddha.Ver en el glosario estaba en el pabellón cubierto en el gran bosque de Vesāli.
Ekaṁ samayaṁ bhagavā vesāliyaṁ viharati mahāvane kūṭāgārasālāyaṁ.
Una vez, el Buda estaba en el pabellón cubierto en el gran bosque de Vesāli.Ekaṁ samayaṁ bhagavā vesāliyaṁ viharati mahāvane kūṭāgārasālāyaṁ.
Al atardecer, salió de su reclusiónvivekaReclusión, retiro, separación o apartamiento. En la fórmula del primer jhāna, viveka indica la separación de los placeres sensuales y de los estados mentales no saludables; no se refiere solo al hecho físico de estar solo, sino también a la reclusión interior respecto a los estímulos sensoriales y los obstáculos mentales (nīvaraṇa). En la fórmula se expresa como “gozo y dicha nacidos de la reclusión”.Ver en el glosario, fue hacia la enfermería y se sentó en su asiento designado.Una vez sentado, se dirigió a los mendicantesbhikkhuUn hombre que ha renunciado a la vida de hogar para vivir una vida de virtud elevada (ver sīla) de acuerdo con el Vinaya en general, y las reglas del Pātimokkha en particular. La raíz de la palabra significa «mendicante», es decir, uno que vive de limosnas. Como el masculino se usa como género por defecto en pali, el término bhikkhu a menudo incluye también a las monjas, por lo que «mendicante» puede usarse como traducción de género neutro. Ver saṅgha, parisā, upasampadā.Ver en el glosario:
Atha kho bhagavā sāyanhasamayaṁ paṭisallānā vuṭṭhito yena gilānasālā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā paññatte āsane nisīdi. Nisajja kho bhagavā bhikkhū āmantesi:
Al atardecer, salió de su reclusión, fue hacia la enfermería y se sentó en su asiento designado.Atha kho bhagavā sāyanhasamayaṁ paṭisallānā vuṭṭhito yena gilānasālā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā paññatte āsane nisīdi. Una vez sentado, se dirigió a los mendicantes:Nisajja kho bhagavā bhikkhū āmantesi:
“Mendicantes, tenéis que esperar vuestra hora con presencia y plena conscienciaviññāṇaConsciencia; cognición; el acto de ser consciente de los datos sensoriales e ideas a medida que ocurren. El Buddha declaró enfáticamente que toda consciencia es condicionada. Ver khandha.Ver en el glosario;esta es mi instrucción para vosotros.
“Sato, bhikkhave, bhikkhu sampajāno kālaṁ āgameyya. Ayaṁ vo amhākaṁ anusāsanī.
“Mendicantes, tenéis que esperar vuestra hora con presencia y plena consciencia;“Sato, bhikkhave, bhikkhu sampajāno kālaṁ āgameyya. esta es mi instrucción para vosotros.Ayaṁ vo amhākaṁ anusāsanī.
¿Y cómo es estar presente?En relación al cuerpo, uno vive contemplando el cuerpo, con fervor, plenamente consciente y presente, dejando atrás el anhelotaṇhāAvidez, sed o ansia que impulsa el aferramiento y el devenir. En los suttas se distingue en tres formas: avidez por la sensualidad, avidez por el devenir y avidez por el no devenir o la aniquilación. Ver upādāna y bhava.Ver en el glosario y el disgusto por el mundo.En relación a las sensaciones, uno vive contemplando las sensaciones …En relación a la mente, uno vive contemplando la mente …En relación a los procesos, uno vive contemplando los procesos, con fervor, plenamente consciente y presente, dejando atrás el anhelo y el disgusto por el mundo.Así es como estar presente.
Kathañca, bhikkhave, bhikkhu sato hoti? Idha, bhikkhave, bhikkhu kāye kāyānupassī viharati ātāpī sampajāno satimā, vineyya loke abhijjhādomanassaṁ; vedanāsu vedanānupassī viharati … citte cittānupassī viharati … dhammesu dhammānupassī viharati ātāpī sampajāno satimā, vineyya loke abhijjhādomanassaṁ. Evaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu sato hoti.
¿Y cómo es estar presente?Kathañca, bhikkhave, bhikkhu sato hoti? En relación al cuerpo, uno vive contemplando el cuerpo, con fervor, plenamente consciente y presente, dejando atrás el anhelo y el disgusto por el mundo.Idha, bhikkhave, bhikkhu kāye kāyānupassī viharati ātāpī sampajāno satimā, vineyya loke abhijjhādomanassaṁ; En relación a las sensaciones, uno vive contemplando las sensaciones …vedanāsu vedanānupassī viharati … En relación a la mente, uno vive contemplando la mente …citte cittānupassī viharati … En relación a los procesos, uno vive contemplando los procesos, con fervor, plenamente consciente y presente, dejando atrás el anhelo y el disgusto por el mundo.dhammesu dhammānupassī viharati ātāpī sampajāno satimā, vineyya loke abhijjhādomanassaṁ. Así es como estar presente.Evaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu sato hoti.
¿Y cómo es ser plenamente consciente?Uno actúa conscientemente cuando va y cuando vuelve, cuando mira hacia adelante y hacia atrás, cuando extiende y flexiona, cuando lleva el hábito y el cuenco, cuando come y cuando bebe, cuando defeca y cuando orina, cuando camina, está de pie o se sienta, cuando está dormido y despierto, cuando habla y cuando está en silencio.Así es como ser plenamente consciente.
Kathañca, bhikkhave, bhikkhu sampajāno hoti? Idha, bhikkhave, bhikkhu abhikkante paṭikkante sampajānakārī hoti …pe… bhāsite tuṇhībhāve sampajānakārī hoti. Evaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu sampajāno hoti.
¿Y cómo es ser plenamente consciente?Kathañca, bhikkhave, bhikkhu sampajāno hoti? Uno actúa conscientemente cuando va y cuando vuelve, cuando mira hacia adelante y hacia atrás, cuando extiende y flexiona, cuando lleva el hábito y el cuenco, cuando come y cuando bebe, cuando defeca y cuando orina, cuando camina, está de pie o se sienta, cuando está dormido y despierto, cuando habla y cuando está en silencio.Idha, bhikkhave, bhikkhu abhikkante paṭikkante sampajānakārī hoti …pe… bhāsite tuṇhībhāve sampajānakārī hoti. Así es como ser plenamente consciente.Evaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu sampajāno hoti.
Mendicantes, tenéis que esperar vuestra hora con presencia y plena consciencia;esta es mi instrucción para vosotros.
Sato, bhikkhave, bhikkhu sampajāno kālaṁ āgameyya. Ayaṁ vo amhākaṁ anusāsanī.
Mendicantes, tenéis que esperar vuestra hora con presencia y plena consciencia;Sato, bhikkhave, bhikkhu sampajāno kālaṁ āgameyya. esta es mi instrucción para vosotros.Ayaṁ vo amhākaṁ anusāsanī.
Cuando alguien vive presente y plenamente consciente de esta forma —con cuidadoappamādaLa piedra angular de todos los estados mentales hábiles, y de una importancia tan fundamental que el Buddha la enfatizó en sus últimas palabras a sus discípulos: «Las condiciones se desintegran. Perseverad con diligencia» (appamādena sampādetha).Ver en el glosario, entusiasmo y dedicación—, si aparece una sensaciónvedanāTonalidad de la experiencia nacida del contacto (phassa). Hay tres tipos: agradable, desagradable o ni agradable ni desagradable. Como uno de los cinco khandhas, vedanā designa el modo en que una experiencia se siente en términos de placer, dolor o neutralidad, sin ser todavía emoción elaborada. Ver khandha y phassa.Ver en el glosario placentera,reconoce:‘Me ha aparecido una sensación placentera.Esta sensación es dependiente, no independente.¿De qué depende?Pues de este mismo contactophassaContacto. El encuentro de un órgano sensorial interno, un objeto externo y la consciencia correspondiente. Es uno de los eslabones del origen dependiente (paṭicca-samuppāda).Ver en el glosario,que es temporal, condicionado y aparece de manera dependiente.Y si esta sensación placentera depende de este contacto temporal, condicionado, que aparece de manera dependiente, ¿cómo va a ser permanente?’Vive contemplando la impermanencia, la disolución, la desaparición, el cese y el soltar en el contacto y en las sensaciones placenteras.Al hacerlo, abandona la tendencia a la codicialobhaCodicia, deseo no hábil o posesivo. Es una de las tres raíces no saludables (mūla) en la mente, junto con dosa y moha. Expresa la tendencia básica de la mente a querer apropiarse, acumular o retener aquello que considera deseable. Véase también: rāga.Ver en el glosario por el contacto y las sensaciones placenteras.
Tassa ce, bhikkhave, bhikkhuno evaṁ satassa sampajānassa appamattassa ātāpino pahitattassa viharato uppajjati sukhā vedanā. So evaṁ pajānāti: ‘uppannā kho myāyaṁ sukhā vedanā; sā ca kho paṭicca, no appaṭicca. Kiṁ paṭicca? Imameva phassaṁ paṭicca. Ayaṁ kho pana phasso anicco saṅkhato paṭiccasamuppanno. Aniccaṁ kho pana saṅkhataṁ paṭiccasamuppannaṁ phassaṁ paṭicca uppannā sukhā vedanā kuto niccā bhavissatī’ti. So phasse ca sukhāya ca vedanāya aniccānupassī viharati, vayānupassī viharati, virāgānupassī viharati, nirodhānupassī viharati, paṭinissaggānupassī viharati. Tassa phasse ca sukhāya ca vedanāya aniccānupassino viharato, vayānupassino viharato, virāgānupassino viharato, nirodhānupassino viharato, paṭinissaggānupassino viharato yo phasse ca sukhāya ca vedanāya rāgānusayo, so pahīyati.
Cuando alguien vive presente y plenamente consciente de esta forma —con cuidado, entusiasmo y dedicación—, si aparece una sensación placentera,Tassa ce, bhikkhave, bhikkhuno evaṁ satassa sampajānassa appamattassa ātāpino pahitattassa viharato uppajjati sukhā vedanā. reconoce:So evaṁ pajānāti: ‘Me ha aparecido una sensación placentera.‘uppannā kho myāyaṁ sukhā vedanā; Esta sensación es dependiente, no independente.sā ca kho paṭicca, no appaṭicca. ¿De qué depende?Kiṁ paṭicca? Pues de este mismo contacto,Imameva phassaṁ paṭicca. que es temporal, condicionado y aparece de manera dependiente.Ayaṁ kho pana phasso anicco saṅkhato paṭiccasamuppanno. Y si esta sensación placentera depende de este contacto temporal, condicionado, que aparece de manera dependiente, ¿cómo va a ser permanente?’Aniccaṁ kho pana saṅkhataṁ paṭiccasamuppannaṁ phassaṁ paṭicca uppannā sukhā vedanā kuto niccā bhavissatī’ti. Vive contemplando la impermanencia, la disolución, la desaparición, el cese y el soltar en el contacto y en las sensaciones placenteras.So phasse ca sukhāya ca vedanāya aniccānupassī viharati, vayānupassī viharati, virāgānupassī viharati, nirodhānupassī viharati, paṭinissaggānupassī viharati. Al hacerlo, abandona la tendencia a la codicia por el contacto y las sensaciones placenteras.Tassa phasse ca sukhāya ca vedanāya aniccānupassino viharato, vayānupassino viharato, virāgānupassino viharato, nirodhānupassino viharato, paṭinissaggānupassino viharato yo phasse ca sukhāya ca vedanāya rāgānusayo, so pahīyati.
Cuando alguien vive presente y plenamente consciente de esta forma —con cuidado, entusiasmo y dedicación—,si aparece una sensación dolorosa …si aparece una sensación neutra,reconoce:‘Me ha aparecido una sensación neutra.Esta sensación es dependiente, no independente.¿De qué depende?Pues de este mismo contacto.
Tassa ce, bhikkhave, bhikkhuno evaṁ satassa …pe… viharato uppajjati dukkhā vedanā …pe… uppajjati adukkhamasukhā vedanā. So evaṁ pajānāti: ‘uppannā kho myāyaṁ adukkhamasukhā vedanā; sā ca kho paṭicca, no appaṭicca. Kiṁ paṭicca? Imameva phassaṁ paṭicca.
Cuando alguien vive presente y plenamente consciente de esta forma —con cuidado, entusiasmo y dedicación—,Tassa ce, bhikkhave, bhikkhuno evaṁ satassa …pe… si aparece una sensación dolorosa …viharato uppajjati dukkhā vedanā …pe… si aparece una sensación neutra,uppajjati adukkhamasukhā vedanā. reconoce:So evaṁ pajānāti: ‘Me ha aparecido una sensación neutra.‘uppannā kho myāyaṁ adukkhamasukhā vedanā; Esta sensación es dependiente, no independente.sā ca kho paṭicca, no appaṭicca. ¿De qué depende?Kiṁ paṭicca? Pues de este mismo contacto.Imameva phassaṁ paṭicca.
<em>(Expandir como en [el discursosuttaLiteralmente, «hilo»; un discurso o sermón del Buddha o sus discípulos contemporáneos. En los textos tempranos, el término sutta se usa en su sentido familiar como un discurso, pero también se usa en un sentido más restringido para referirse a una sección de los discursos, probablemente refiriéndose a resúmenes o breves exposiciones. En este sentido también se usa del código monástico (pātimokkha). Después de la muerte del Buddha los suttas fueron originalmente transmitidos en tradición oral. (Sánscrito: sūtra)Ver en el glosario anterior] (sn36.7).</em>
(Yathā purimasutte, tathā vitthāretabbo.)
<em>(Expandir como en [el discurso anterior] (sn36.7).</em>(Yathā purimasutte, tathā vitthāretabbo.)
Comprende que con la disolución del cuerpo, al consumirse la vida, todo lo que experimenta sin complacerse se apaciguará.
Kāyassa bhedā uddhaṁ jīvitapariyādānā idheva sabbavedayitāni anabhinanditāni sītībhavissantī’ti pajānāti.
Comprende que con la disolución del cuerpo, al consumirse la vida, todo lo que experimenta sin complacerse se apaciguará.Kāyassa bhedā uddhaṁ jīvitapariyādānā idheva sabbavedayitāni anabhinanditāni sītībhavissantī’ti pajānāti.
Es como una lámpara que para quemar depende de la mecha y del aceite:al consumirse la mecha y el aceite, sin combustible, se apagará.
Seyyathāpi, bhikkhave, telañca paṭicca vaṭṭiñca paṭicca telappadīpo jhāyeyya, tasseva telassa ca vaṭṭiyā ca pariyādānā anāhāro nibbāyeyya;
Es como una lámpara que para quemar depende de la mecha y del aceite:Seyyathāpi, bhikkhave, telañca paṭicca vaṭṭiñca paṭicca telappadīpo jhāyeyya, al consumirse la mecha y el aceite, sin combustible, se apagará.tasseva telassa ca vaṭṭiyā ca pariyādānā anāhāro nibbāyeyya;
De la misma forma, al experimentar la sensación de que el cuerpo y la vida llegan a su fin, el mendicante reconoce que está experimentando la sensación del cuerpo y la vida llegando a su fin.Comprende que con la disolución del cuerpo, al consumirse la vida, todo lo que experimenta sin complacerse se apaciguará.”
evameva kho, bhikkhave, bhikkhu kāyapariyantikaṁ vedanaṁ vedayamāno ‘kāyapariyantikaṁ vedanaṁ vedayāmī’ti pajānāti. Jīvitapariyantikaṁ vedanaṁ vedayamāno ‘jīvitapariyantikaṁ vedanaṁ vedayāmī’ti pajānāti. ‘Kāyassa bhedā uddhaṁ jīvitapariyādānā idheva sabbavedayitāni anabhinanditāni sītībhavissantī’ti pajānātī”ti.
De la misma forma, al experimentar la sensación de que el cuerpo y la vida llegan a su fin, el mendicante reconoce que está experimentando la sensación del cuerpo y la vida llegando a su fin.evameva kho, bhikkhave, bhikkhu kāyapariyantikaṁ vedanaṁ vedayamāno ‘kāyapariyantikaṁ vedanaṁ vedayāmī’ti pajānāti. Jīvitapariyantikaṁ vedanaṁ vedayamāno ‘jīvitapariyantikaṁ vedanaṁ vedayāmī’ti pajānāti. Comprende que con la disolución del cuerpo, al consumirse la vida, todo lo que experimenta sin complacerse se apaciguará.”‘Kāyassa bhedā uddhaṁ jīvitapariyādānā idheva sabbavedayitāni anabhinanditāni sītībhavissantī’ti pajānātī”ti.
Aṭṭhamaṁ.
Aṭṭhamaṁ.