He aquí lo que yo he oído decir. Cierta vez el bhagavant se encontraba en la ciudad de Savatthi, en el Bosque del Príncipe Jeta, en el parque de Anathapindika. En aquella ocasión numerosos muchachos maltrataban a unos pescados, entre Savatthi y el Bosque del Príncipe Jeta.
Y el bhagavant, por la mañana, después de vestirse, tomando su manto y su escudilla, entró en Savatthi en busca de limosna y vio entonces a aquellos numerosos muchachos maltratando a unos pescados, entre Savatthi y el Bosque del Príncipe Jeta y, al verlos, se acercó a donde se encontraban aquellos muchachos y, habiéndoseles acercado, les dijo:
«Teméis vosotros, muchachos, al sufrimiento? ¿Es el sufrimiento algo desagradable para vosotros?»
«Sí, señor, nosotros tememos al sufrimiento. El sufrimiento es algo desagradable para nosotros».
El bhagavant, comprendiendo el sentido, dijo en aquella ocasión este udana :
Si vosotros teméis al sufrimiento,
si el sufrimiento es para vosotros algo desagradable,
no hagáis una mala acción,
ni abiertamente ni en secreto;
si vais a hacer o estáis haciendo una mala acción,
no existe para vosotros liberación del sufrimiento,
aunque volando huyáis.
Evaṁ me sutaṁ—ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena sambahulā kumārakā antarā ca sāvatthiṁ antarā ca jetavanaṁ macchake bādhenti.
ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.
Tena kho pana samayena sambahulā kumārakā antarā ca sāvatthiṁ antarā ca jetavanaṁ macchake bādhenti.
Evaṁ me sutaṁ—ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena sambahulā kumārakā antarā ca sāvatthiṁ antarā ca jetavanaṁ macchake bādhenti.
Atha kho bhagavā pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya sāvatthiṁ piṇḍāya pāvisi. Addasā kho bhagavā te sambahule kumārake antarā ca sāvatthiṁ antarā ca jetavanaṁ macchake bādhente. Disvāna yena te kumārakā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā te kumārake etadavoca: “bhāyatha vo, tumhe kumārakā, dukkhassa, appiyaṁ vo dukkhan”ti? “Evaṁ, bhante, bhāyāma mayaṁ, bhante, dukkhassa, appiyaṁ no dukkhan”ti.
Atha kho bhagavā pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya sāvatthiṁ piṇḍāya pāvisi.
Addasā kho bhagavā te sambahule kumārake antarā ca sāvatthiṁ antarā ca jetavanaṁ macchake bādhente.
Disvāna yena te kumārakā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā te kumārake etadavoca:
“bhāyatha vo, tumhe kumārakā, dukkhassa, appiyaṁ vo dukkhan”ti?
“Evaṁ, bhante, bhāyāma mayaṁ, bhante, dukkhassa, appiyaṁ no dukkhan”ti.
Atha kho bhagavā pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya sāvatthiṁ piṇḍāya pāvisi. Addasā kho bhagavā te sambahule kumārake antarā ca sāvatthiṁ antarā ca jetavanaṁ macchake bādhente. Disvāna yena te kumārakā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā te kumārake etadavoca: “bhāyatha vo, tumhe kumārakā, dukkhassa, appiyaṁ vo dukkhan”ti? “Evaṁ, bhante, bhāyāma mayaṁ, bhante, dukkhassa, appiyaṁ no dukkhan”ti.
Atha kho bhagavā etamatthaṁ viditvā tāyaṁ velāyaṁ imaṁ udānaṁ udānesi:
Atha kho bhagavā etamatthaṁ viditvā tāyaṁ velāyaṁ imaṁ udānaṁ udānesi:
Atha kho bhagavā etamatthaṁ viditvā tāyaṁ velāyaṁ imaṁ udānaṁ udānesi:
“Sace bhāyatha dukkhassa, sace vo dukkhamappiyaṁ; Mākattha pāpakaṁ kammaṁ, āvi vā yadi vā raho.
“Sace bhāyatha dukkhassa,
“Sace bhāyatha dukkhassa, sace vo dukkhamappiyaṁ; Mākattha pāpakaṁ kammaṁ, āvi vā yadi vā raho.
Sace ca pāpakaṁ kammaṁ, karissatha karotha vā; Na vo dukkhā pamutyatthi, upeccapi palāyatan”ti. *upeccapi → upeccāpi (sya-all, pts-vp-pli1 pv19:18 [Dhanapālaseṭṭhipetavatthu]); upaccapi (mr); uppaccapi (?)
Na vo dukkhā pamutyatthi,
upeccapi palāyatan”ti. *upeccapi → upeccāpi (sya-all, pts-vp-pli1 pv19:18 [Dhanapālaseṭṭhipetavatthu]); upaccapi (mr); uppaccapi (?)
Sace ca pāpakaṁ kammaṁ, karissatha karotha vā; Na vo dukkhā pamutyatthi, upeccapi palāyatan”ti. *upeccapi → upeccāpi (sya-all, pts-vp-pli1 pv19:18 [Dhanapālaseṭṭhipetavatthu]); upaccapi (mr); uppaccapi (?)