En una ocasión, el Venerable Ananda estaba morando entre los kosalans en un cierto matorral del bosque. Entonces, el Venerable Ananda estaba excesivamente involucrado en la instrucción de la gente laica. Entonces, una joven devadevaLiteralmente, «ser resplandeciente»: un habitante de los reinos celestiales (ver sagga y sugati). Los tres términos deva, devatā y devaputta son sinónimos.Ver en el glosario que habitó aquel matorral del bosque, teniendo compasiónkaruṇāCompasión; simpatía; la aspiración a encontrar una forma de ser verdaderamente útil a uno mismo y a otros. Una de las cuatro «moradas sublimes» (brahma-vihāra).Ver en el glosario del Venerable Ananda, deseando su bien, deseando despertar en él el sentido de urgencia, se le acercó y se dirigió a él en verso:
Habiendo entrado al matorral y yendo al pie de una árbol,
Habiendo puesto el Nibbana en tu corazón,
Como un venado que vaga libre de atadurassaṁyojanaCadena que ata la mente al ciclo de renacimientos (ver vaṭṭa): visión de identidad propia (sakkāya-diṭṭhi), incertidumbre (vicikicchā), aferramiento a preceptos y prácticas (sīlabbata-parāmāsa), pasión sensual (kāma-rāga), aversión o malevolencia (byāpāda), pasión por la forma (rūpa-rāga), pasión por lo sin forma (arūpa-rāga), presunción (māna), agitación (uddhacca) e ignorancia (avijjā). Comparar con anusaya.Ver en el glosario,
Así también el monje vive sin la morada.
Entonces, el Venerable Ananda, despertado por aquella deva joven, adquirió el sentido de urgencia.
Ekaṁ samayaṁ āyasmā ānando kosalesu viharati aññatarasmiṁ vanasaṇḍe.
Ekaṁ samayaṁ āyasmā ānando kosalesu viharati aññatarasmiṁ vanasaṇḍe.
Ekaṁ samayaṁ āyasmā ānando kosalesu viharati aññatarasmiṁ vanasaṇḍe.
Tena kho pana samayena āyasmā ānando ativelaṁ gihisaññattibahulo viharati. Atha kho yā tasmiṁ vanasaṇḍe adhivatthā devatā āyasmato ānandassa anukampikā atthakāmā āyasmantaṁ ānandaṁ saṁvejetukāmā yenāyasmā ānando tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṁ ānandaṁ gāthāya ajjhabhāsi:
Tena kho pana samayena āyasmā ānando ativelaṁ gihisaññattibahulo viharati.
Atha kho yā tasmiṁ vanasaṇḍe adhivatthā devatā āyasmato ānandassa anukampikā atthakāmā āyasmantaṁ ānandaṁ saṁvejetukāmā yenāyasmā ānando tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṁ ānandaṁ gāthāya ajjhabhāsi:
Tena kho pana samayena āyasmā ānando ativelaṁ gihisaññattibahulo viharati. Atha kho yā tasmiṁ vanasaṇḍe adhivatthā devatā āyasmato ānandassa anukampikā atthakāmā āyasmantaṁ ānandaṁ saṁvejetukāmā yenāyasmā ānando tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṁ ānandaṁ gāthāya ajjhabhāsi:
“Rukkhamūlagahanaṁ pasakkiya, Nibbānaṁ hadayasmiṁ opiya; Jhāya gotama mā pamādo,*gotama mā pamādo → mā ca pamādo (bj, pts1ed, pts2ed) Kiṁ te biḷibiḷikā karissatī”ti.
“Rukkhamūlagahanaṁ pasakkiya,
Nibbānaṁ hadayasmiṁ opiya;
Jhāya gotama mā pamādo,*gotama mā pamādo → mā ca pamādo (bj, pts1ed, pts2ed)
Kiṁ te biḷibiḷikā karissatī”ti.
“Rukkhamūlagahanaṁ pasakkiya, Nibbānaṁ hadayasmiṁ opiya; Jhāya gotama mā pamādo,*gotama mā pamādo → mā ca pamādo (bj, pts1ed, pts2ed)Kiṁ te biḷibiḷikā karissatī”ti.
Atha kho āyasmā ānando tāya devatāya saṁvejito saṁvegamāpādīti.
Atha kho āyasmā ānando tāya devatāya saṁvejito saṁvegamāpādīti.
Atha kho āyasmā ānando tāya devatāya saṁvejito saṁvegamāpādīti.