En esta ocasión, el Bienaventurado estaba morando en la arboleda de Jeta, en el parque de Anathapindika, cerca de Savatthi. Entonces, cuando la noche estaba avanzada, un número de devatas “criticones” de imponente belleza, iluminando toda la arboleda de Jeta, se acercó al Bienaventurado, le rindió homenaje y se quedó a un lado.
Entonces un devata, estando en el aire, recitó este verso en presencia del Bienaventurado:
“Si uno se muestra a sí mismo de manera diferente
Que realmente es,
Uno disfruta de cosas, como si fueran obtenidas por un ladrón,
Como si fueran ganancias de un jugador tramposo”.
[Otro devata:]
No hablar como no quisiera actuar.
El sabio discierne claramente a la persona
Que no practica lo que predica”.
[El Bienaventurado:]
“No por mero hablar ni solamente por escuchar
Uno puede avanzar en este firme sendero de la prácticapaṭipadāEl medio de alcanzar una meta o destino. El «camino medio» (majjhima-paṭipadā) enseñado por el Buddha; el sendero de práctica descrito en la cuarta noble verdad (dukkhanirodhagāminī-paṭīpadā).Ver en el glosario,
Por medio del cual los sabios, los meditadores
Son liberados de la esclavitud del Mara.
Verdaderamente el sabio no lo pretende,
Por cuanto ellos no han comprendido el camino del mundo.
Mediante el conocimiento final el sabio queda templado:
Ellos han pasado por encima del apego al mundo”.
Entonces aquellos devasdevaLiteralmente, «ser resplandeciente»: un habitante de los reinos celestiales (ver sagga y sugati). Los tres términos deva, devatā y devaputta son sinónimos.Ver en el glosario, habiendo descendido a la tierra, se postraron con sus cabezas a los pies del Bienaventurado y le dijeron: “Una transgresión nos ha superado, Venerable SeñorbhanteEn los textos pali, se usa como vocativo para dirigirse al Buddha o a un monje budista. En el uso moderno a menudo se emplea también como título.Ver en el glosario; siendo tan tontos, tan estúpidos, tan incapaces que nos hemos imaginado poder atacar al Bienaventurado. Que el Bienaventurado perdone nuestra transgresión, como los que van a moderarse en el futuro”.
Entonces el Bienaventurado mostró una sonrisa. Aquellos devatas, hallando su falta aún de mayor grado, se levantaron de allí hacia los aires. Y un devata recitó este verso en presencia del Bienaventurado:
A aquellos que confiesan su transgresión,
Con la iradosaUna de las tres raíces no saludables (mūla) en la mente.Ver en el glosario en el corazón, procurando el odio,
Abriga una fuerte enemistad”.
[El Bienaventurado:]
“Si aquí no hay transgresión alguna,
Si aquí no hay un andar por el mal camino,
Y las enemistades se apaciguan,
Entonces uno está aquí sin falta.
[Devata:]
“¿Para quién no hay aquí transgresión alguna?
¿Para quién no hay aquí un andar por el mal camino?
¿Quién no ha caído en la confusiónmohaEstado mental de confusión y distorsión activa de la realidad, estrechamente relacionado con avijjā (ignorancia). Representa la mente nublada que no comprende las cosas tal como son, se aferra a puntos de vista erróneos y justifica acciones dañinas. Es una de las tres raíces no saludables (mūla), junto con lobha (codicia) y dosa (aversión).Ver en el glosario?
¿Y quién es el sabio, siempre atentamente consciente?”.
“El Tathagata, el IluminadoBuddhaEl nombre dado a quien redescubre por sí mismo el sendero liberador del Dhamma, tras un largo período de haber sido olvidado por el mundo. Según la tradición, una larga línea de Buddhas se extiende hasta el pasado distante. El Buddha más reciente nació como Siddhattha Gotama en la India alrededor del año 500 a.e.c. Un joven bien educado y acomodado, renunció a su familia y su herencia principesca en la flor de la vida para buscar la verdadera libertad y el fin del sufrimiento (dukkha). Después de siete años de austeridades en el bosque, redescubrió el «camino medio» y alcanzó su meta, convirtiéndose en el Buddha.Ver en el glosario,
Lleno de compasiónkaruṇāCompasión; simpatía; la aspiración a encontrar una forma de ser verdaderamente útil a uno mismo y a otros. Una de las cuatro «moradas sublimes» (brahma-vihāra).Ver en el glosario por todos los seres:
Para él no hay aquí transgresión alguna,
Para él no hay aquí un andar por el mal camino,
Él es quién no ha caído en la confusión,
Y él es el sabio, siempre atentamente consciente.
“Si alguien no concede el perdón
A aquellos que confiesan su transgresión,
Con la ira en el corazón, procurando el odio,
Abriga una fuerte enemistad.
En aquella enemistad no tengo el deleite,
Así que perdono vuestra transgresión”.
Ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.
Ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.
Ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.
Atha kho sambahulā ujjhānasaññikā devatāyo abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṁ jetavanaṁ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā vehāsaṁ aṭṭhaṁsu. Vehāsaṁ ṭhitā kho ekā devatā bhagavato santike imaṁ gāthaṁ abhāsi:
Atha kho sambahulā ujjhānasaññikā devatāyo abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṁ jetavanaṁ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā vehāsaṁ aṭṭhaṁsu.
Vehāsaṁ ṭhitā kho ekā devatā bhagavato santike imaṁ gāthaṁ abhāsi:
Atha kho sambahulā ujjhānasaññikā devatāyo abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṁ jetavanaṁ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā vehāsaṁ aṭṭhaṁsu. Vehāsaṁ ṭhitā kho ekā devatā bhagavato santike imaṁ gāthaṁ abhāsi:
“Aññathā santamattānaṁ, aññathā yo pavedaye; Nikacca kitavasseva, bhuttaṁ theyyena tassa taṁ.
bhuttaṁ theyyena tassa taṁ.
“Aññathā santamattānaṁ, aññathā yo pavedaye; Nikacca kitavasseva, bhuttaṁ theyyena tassa taṁ.
Yañhi kayirā tañhi vade, yaṁ na kayirā na taṁ vade; Akarontaṁ bhāsamānaṁ, parijānanti paṇḍitā”ti.
yaṁ na kayirā na taṁ vade;
Yañhi kayirā tañhi vade, yaṁ na kayirā na taṁ vade; Akarontaṁ bhāsamānaṁ, parijānanti paṇḍitā”ti.
“Na yidaṁ bhāsitamattena, ekantasavanena vā; Anukkamitave sakkā, yāyaṁ paṭipadāpaṭipadāEl medio de alcanzar una meta o destino. El «camino medio» (majjhima-paṭipadā) enseñado por el Buddha; el sendero de práctica descrito en la cuarta noble verdad (dukkhanirodhagāminī-paṭīpadā).Ver en el glosario daḷhā; Yāya dhīrā pamuccanti, jhāyino mārabandhanā.
“Na yidaṁ bhāsitamattena,
yāyaṁ
paṭipadāpaṭipadāEl medio de alcanzar una meta o destino. El «camino medio» (majjhima-paṭipadā) enseñado por el Buddha; el sendero de práctica descrito en la cuarta noble verdad (dukkhanirodhagāminī-paṭīpadā).Ver en el glosario daḷhā;
“Na yidaṁ bhāsitamattena, ekantasavanena vā; Anukkamitave sakkā, yāyaṁ paṭipadāpaṭipadāEl medio de alcanzar una meta o destino. El «camino medio» (majjhima-paṭipadā) enseñado por el Buddha; el sendero de práctica descrito en la cuarta noble verdad (dukkhanirodhagāminī-paṭīpadā).Ver en el glosario daḷhā; Yāya dhīrā pamuccanti, jhāyino mārabandhanā.
Na ve dhīrā pakubbanti, viditvā lokapariyāyaṁ; Aññāya nibbutā dhīrā, tiṇṇā loke visattikan”ti.
tiṇṇā loke visattikan”ti.
Na ve dhīrā pakubbanti, viditvā lokapariyāyaṁ; Aññāya nibbutā dhīrā, tiṇṇā loke visattikan”ti.
Atha kho tā devatāyo pathaviyaṁ patiṭṭhahitvā bhagavato pādesu sirasā nipatitvā bhagavantaṁ etadavocuṁ: “accayo no, bhantebhanteEn los textos pali, se usa como vocativo para dirigirse al Buddha o a un monje budista. En el uso moderno a menudo se emplea también como título.Ver en el glosario, accagamā yathābālaṁ yathāmūḷhaṁ yathāakusalaṁ, yā mayaṁ bhagavantaṁ āsādetabbaṁ amaññimhā.*yathābālaṁ yathāmūḷhaṁ yathāakusalaṁ → yathābālā yathāmūḷhā yathāakusalā (sya-all, km, pts1ed, pts2ed) Tāsaṁ no, bhante, bhagavā accayaṁ accayato paṭiggaṇhātu āyatiṁ saṁvarāyā”ti.
Atha kho tā devatāyo pathaviyaṁ patiṭṭhahitvā bhagavato pādesu sirasā nipatitvā bhagavantaṁ etadavocuṁ:
“accayo no,
bhantebhanteEn los textos pali, se usa como vocativo para dirigirse al Buddha o a un monje budista. En el uso moderno a menudo se emplea también como título.Ver en el glosario, accagamā yathābālaṁ yathāmūḷhaṁ yathāakusalaṁ, yā mayaṁ bhagavantaṁ āsādetabbaṁ amaññimhā.
*yathābālaṁ yathāmūḷhaṁ yathāakusalaṁ → yathābālā yathāmūḷhā yathāakusalā (sya-all, km, pts1ed, pts2ed)Tāsaṁ no, bhante, bhagavā accayaṁ accayato paṭiggaṇhātu āyatiṁ saṁvarāyā”ti.
Atha kho tā devatāyo pathaviyaṁ patiṭṭhahitvā bhagavato pādesu sirasā nipatitvā bhagavantaṁ etadavocuṁ: “accayo no, bhantebhanteEn los textos pali, se usa como vocativo para dirigirse al Buddha o a un monje budista. En el uso moderno a menudo se emplea también como título.Ver en el glosario, accagamā yathābālaṁ yathāmūḷhaṁ yathāakusalaṁ, yā mayaṁ bhagavantaṁ āsādetabbaṁ amaññimhā.*yathābālaṁ yathāmūḷhaṁ yathāakusalaṁ → yathābālā yathāmūḷhā yathāakusalā (sya-all, km, pts1ed, pts2ed)Tāsaṁ no, bhante, bhagavā accayaṁ accayato paṭiggaṇhātu āyatiṁ saṁvarāyā”ti.
Atha kho bhagavā sitaṁ pātvākāsi.
Atha kho bhagavā sitaṁ pātvākāsi.
Atha kho bhagavā sitaṁ pātvākāsi.
Atha kho tā devatāyo bhiyyoso mattāya ujjhāyantiyo vehāsaṁ abbhuggañchuṁ. Ekā devatā bhagavato santike imaṁ gāthaṁ abhāsi:
Atha kho tā devatāyo bhiyyoso mattāya ujjhāyantiyo vehāsaṁ abbhuggañchuṁ.
Ekā devatā bhagavato santike imaṁ gāthaṁ abhāsi:
Atha kho tā devatāyo bhiyyoso mattāya ujjhāyantiyo vehāsaṁ abbhuggañchuṁ. Ekā devatā bhagavato santike imaṁ gāthaṁ abhāsi:
“Accayaṁ desayantīnaṁ, yo ce na paṭigaṇhati; Kopantaro dosagaru, sa veraṁ paṭimuñcatī”ti.
“Accayaṁ desayantīnaṁ, yo ce na paṭigaṇhati; Kopantaro dosagaru, sa veraṁ paṭimuñcatī”ti.
“Accayo ce na vijjetha, nocidhāpagataṁ siyā;*nocidhāpagataṁ → nocīdha apahataṁ (sya-all, km); nocīdhāpagataṁ (pts1ed); no cidhāpagataṁ (pts2ed); nocidhāpakataṁ (?) Verāni na ca sammeyyuṁ, kenīdha kusalo siyā”ti.*kenīdha → tenīdha (bj); ko nīdha (pts2ed)
nocidhāpagataṁ siyā;*nocidhāpagataṁ → nocīdha apahataṁ (sya-all, km); nocīdhāpagataṁ (pts1ed); no cidhāpagataṁ (pts2ed); nocidhāpakataṁ (?)
kenīdha kusalo siyā”ti.*kenīdha → tenīdha (bj); ko nīdha (pts2ed)
“Accayo ce na vijjetha, nocidhāpagataṁ siyā;*nocidhāpagataṁ → nocīdha apahataṁ (sya-all, km); nocīdhāpagataṁ (pts1ed); no cidhāpagataṁ (pts2ed); nocidhāpakataṁ (?)Verāni na ca sammeyyuṁ, kenīdha kusalo siyā”ti.*kenīdha → tenīdha (bj); ko nīdha (pts2ed)
“Kassaccayā na vijjanti, kassa natthi apāgataṁ; Ko na sammohamāpādi, ko ca dhīro sadā sato”ti.*ca → ko cā (bj); kodha (sya-all, km)
ko ca dhīro sadā sato”ti.*ca → ko cā (bj); kodha (sya-all, km)
“Kassaccayā na vijjanti, kassa natthi apāgataṁ; Ko na sammohamāpādi, ko ca dhīro sadā sato”ti.*ca → ko cā (bj); kodha (sya-all, km)
“Tathāgatassa buddhassa, sabbabhūtānukampino; Tassaccayā na vijjanti, tassa natthi apāgataṁ; So na sammohamāpādi, sova dhīro sadā satoti.*sova → sodha (bj, sya-all, km); so ca (pts1ed)
sova dhīro sadā satoti.*sova → sodha (bj, sya-all, km); so ca (pts1ed)
“Tathāgatassa buddhassa, sabbabhūtānukampino; Tassaccayā na vijjanti, tassa natthi apāgataṁ; So na sammohamāpādi, sova dhīro sadā satoti.*sova → sodha (bj, sya-all, km); so ca (pts1ed)
Accayaṁ desayantīnaṁ, yo ce na paṭigaṇhati; Kopantaro dosagaru, sa veraṁ paṭimuñcati; Taṁ veraṁ nābhinandāmi, paṭiggaṇhāmi voccayan”ti.
paṭiggaṇhāmi voccayan”ti.
Accayaṁ desayantīnaṁ, yo ce na paṭigaṇhati; Kopantaro dosagaru, sa veraṁ paṭimuñcati; Taṁ veraṁ nābhinandāmi, paṭiggaṇhāmi voccayan”ti.