·
Más adelante esta insignia aparecerá solo cuando todos los suttas de la sección estén leídos.
When two mendicants have a falling out, the Buddha recalls the wise words of Sakka on not letting anger ruin friendship.
At Sāvatthī.
Sāvatthiyaṁ …pe… ārāme.
At Sāvatthī. Sāvatthiyaṁ …pe… ārāme.
Now at that time two mendicants had clashed. One of them transgressed against the other. The transgressor confessed to the other mendicant, but they didn’t accept it. Then several mendicants went up to the BuddhaBuddhaEl nombre dado a quien redescubre por sí mismo el sendero liberador del Dhamma, tras un largo período de haber sido olvidado por el mundo. Según la tradición, una larga línea de Buddhas se extiende hasta el pasado distante. El Buddha más reciente nació como Siddhattha Gotama en la India alrededor del año 500 a.e.c. Un joven bien educado y acomodado, renunció a su familia y su herencia principesca en la flor de la vida para buscar la verdadera libertad y el fin del sufrimiento (dukkha). Después de siete años de austeridades en el bosque, redescubrió el «camino medio» y alcanzó su meta, convirtiéndose en el Buddha.Ver en el glosario, bowed, sat down to one side, and told him what had happened.
Tena kho pana samayena dve bhikkhū sampayojesuṁ. Tatreko bhikkhubhikkhuUn hombre que ha renunciado a la vida de hogar para vivir una vida de virtud elevada (ver sīla) de acuerdo con el Vinaya en general, y las reglas del Pātimokkha en particular. La raíz de la palabra significa «mendicante», es decir, uno que vive de limosnas. Como el masculino se usa como género por defecto en pali, el término bhikkhu a menudo incluye también a las monjas, por lo que «mendicante» puede usarse como traducción de género neutro. Ver saṅgha, parisā, upasampadā.Ver en el glosario accasarā. Atha kho so bhikkhu tassa bhikkhuno santike accayaṁ accayato deseti; so bhikkhu nappaṭiggaṇhāti. Atha kho sambahulā bhikkhū yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Ekamantaṁ nisinnā kho te bhikkhū bhagavantaṁ etadavocuṁ: “idha, bhantebhanteEn los textos pali, se usa como vocativo para dirigirse al Buddha o a un monje budista. En el uso moderno a menudo se emplea también como título.Ver en el glosario, dve bhikkhū sampayojesuṁ, tatreko bhikkhu accasarā. Atha kho so, bhante, bhikkhu tassa bhikkhuno santike accayaṁ accayato deseti, so bhikkhu nappaṭiggaṇhātī”ti.
Now at that time two mendicants had clashed. Tena kho pana samayena dve bhikkhū sampayojesuṁ. One of them transgressed against the other. Tatreko bhikkhubhikkhuUn hombre que ha renunciado a la vida de hogar para vivir una vida de virtud elevada (ver sīla) de acuerdo con el Vinaya en general, y las reglas del Pātimokkha en particular. La raíz de la palabra significa «mendicante», es decir, uno que vive de limosnas. Como el masculino se usa como género por defecto en pali, el término bhikkhu a menudo incluye también a las monjas, por lo que «mendicante» puede usarse como traducción de género neutro. Ver saṅgha, parisā, upasampadā.Ver en el glosario accasarā. The transgressor confessed to the other mendicant, Atha kho so bhikkhu tassa bhikkhuno santike accayaṁ accayato deseti; but they didn’t accept it. so bhikkhu nappaṭiggaṇhāti. Then several mendicants went up to the BuddhaBuddhaEl nombre dado a quien redescubre por sí mismo el sendero liberador del Dhamma, tras un largo período de haber sido olvidado por el mundo. Según la tradición, una larga línea de Buddhas se extiende hasta el pasado distante. El Buddha más reciente nació como Siddhattha Gotama en la India alrededor del año 500 a.e.c. Un joven bien educado y acomodado, renunció a su familia y su herencia principesca en la flor de la vida para buscar la verdadera libertad y el fin del sufrimiento (dukkha). Después de siete años de austeridades en el bosque, redescubrió el «camino medio» y alcanzó su meta, convirtiéndose en el Buddha.Ver en el glosario, bowed, sat down to one side, and told him what had happened. Atha kho sambahulā bhikkhū yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Ekamantaṁ nisinnā kho te bhikkhū bhagavantaṁ etadavocuṁ: “idha, bhantebhanteEn los textos pali, se usa como vocativo para dirigirse al Buddha o a un monje budista. En el uso moderno a menudo se emplea también como título.Ver en el glosario, dve bhikkhū sampayojesuṁ, tatreko bhikkhu accasarā. Atha kho so, bhante, bhikkhu tassa bhikkhuno santike accayaṁ accayato deseti, so bhikkhu nappaṭiggaṇhātī”ti.
“Mendicants, there are two fools.*Also at AN 2.21. This procedure is formalized in the fortnightly confession between mendicants at the uposatha. One who doesn’t recognize when they’ve made a mistake. And one who doesn’t properly accept the confession of someone who’s made a mistake. These are the two fools.
“Dveme, bhikkhave, bālā. Yo ca accayaṁ accayato na passati, yo ca accayaṁ desentassa yathādhammaṁ nappaṭiggaṇhāti— ime kho, bhikkhave, dve bālā.
“Mendicants, there are two fools.*Also at AN 2.21. This procedure is formalized in the fortnightly confession between mendicants at the uposatha.“Dveme, bhikkhave, bālā. One who doesn’t recognize when they’ve made a mistake. And one who doesn’t properly accept the confession of someone who’s made a mistake. Yo ca accayaṁ accayato na passati, yo ca accayaṁ desentassa yathādhammaṁ nappaṭiggaṇhāti—These are the two fools. ime kho, bhikkhave, dve bālā.
There are two who are astute. One who recognizes when they’ve made a mistake. And one who properly accepts the confession of someone who’s made a mistake. These are the two who are astute.
Dveme, bhikkhave, paṇḍitā. Yo ca accayaṁ accayato passati, yo ca accayaṁ desentassa yathādhammaṁ paṭiggaṇhāti— ime kho, bhikkhave, dve paṇḍitā.
There are two who are astute. Dveme, bhikkhave, paṇḍitā. One who recognizes when they’ve made a mistake. And one who properly accepts the confession of someone who’s made a mistake. Yo ca accayaṁ accayato passati, yo ca accayaṁ desentassa yathādhammaṁ paṭiggaṇhāti—These are the two who are astute. ime kho, bhikkhave, dve paṇḍitā.
Once upon a time, mendicants, Sakka, lord of gods, guiding the gods of the thirty-three, spoke this verse:
Bhūtapubbaṁ, bhikkhave, sakko devānamindo sudhammāyaṁ sabhāyaṁ deve tāvatiṁse anunayamāno tāyaṁ velāyaṁ imaṁ gāthaṁ abhāsi:
Once upon a time, mendicants, Sakka, lord of gods, guiding the gods of the thirty-three, spoke this verse: Bhūtapubbaṁ, bhikkhave, sakko devānamindo sudhammāyaṁ sabhāyaṁ deve tāvatiṁse anunayamāno tāyaṁ velāyaṁ imaṁ gāthaṁ abhāsi:
‘Control your anger; don’t let friendships decay.*Read mittehi as locative plural. Don’t blame the blameless, and don’t backbite. For anger crushes bad people like a mountain.’”
‘Kodho vo vasamāyātu, Mā ca mittehi vo jarā; Agarahiyaṁ mā garahittha, Mā ca bhāsittha pesuṇaṁ; Atha pāpajanaṁ kodho, Pabbatovābhimaddatī’”ti.
‘Control your anger; ‘Kodho vo vasamāyātu, don’t let friendships decay.*Read mittehi as locative plural.Mā ca mittehi vo jarā; Don’t blame the blameless, Agarahiyaṁ mā garahittha, and don’t backbite. Mā ca bhāsittha pesuṇaṁ; For anger crushes bad people Atha pāpajanaṁ kodho, like a mountain.’” Pabbatovābhimaddatī’”ti.