Esto he escuchado. En una ocasión, el Bienaventurado estaba morando en la Arboleda de los Bambúes cerca de Rajagaha, en el lugar donde las ardillas van en busca de la comida. Al mismo tiempo, el Venerable Vakkali estaba morando en el cobertizo del alfarero, aquejado, afligido y gravemente enfermo. Entonces, el Venerable Vakkali dijo a sus asistentes: “Id, amigos, acercaos al Bienaventurado, rendidle homenaje en mi nombrenāmaOriginalmente se refería a la función psicológica central de conceptualizar y nombrar cosas. Gradualmente evolucionó para abarcar todos los fenómenos mentales. En los suttas a veces se define como vedanā (sensación), saññā (percepción), cetanā (intención, volición), phassa (contacto sensorial), y manasikāra (atención, advertencia). Comparar con rūpa. En el Abhidhamma, nāma pasó a referirse a los componentes mentales de los cinco khandhas.Ver en el glosario con vuestras cabezas inclinadas hacia sus pies y decidle: ‘Venerable señorbhanteEn los textos pali, se usa como vocativo para dirigirse al Buddha o a un monje budista. En el uso moderno a menudo se emplea también como título.Ver en el glosario, el monje Vakkali está aquejado, afligido y gravemente enfermo y le rinde homenaje con su cabeza inclinada hacia sus pies’. Después decid: ‘sería buenokusalaSe aplica a estados mentales, acciones o cualidades que conducen a resultados beneficiosos y favorables. Una acción caracterizada por esta cualidad moral (kusala-kamma) tiende a producir bienestar y felicidad; las acciones caracterizadas por su opuesto (akusala-kamma), conducen al sufrimiento o al pesar. Ver kamma y akusala.Ver en el glosario, venerable señor, que el Bienaventurado se acercara al monje Vakkali movido por la compasiónkaruṇāCompasión; simpatía; la aspiración a encontrar una forma de ser verdaderamente útil a uno mismo y a otros. Una de las cuatro «moradas sublimes» (brahma-vihāra).Ver en el glosario’”.
“Sí, amigo”, respondieron aquellos monjes y se acercaron al Bienaventurado, le rindieron homenaje, se sentaron a un lado y le entregaron el mensaje. Y el Bienaventurado consintió en silencio.
Acto seguido, el Bienaventurado se vistió, tomó su cuenco y el hábito exterior, y se acercó al Venerable Vakkali. Y el Venerable Vakkali visualizó al Bienaventurado desde cierta distancia cuando estaba llegando y se estiró en su cama . Entonces, el Bienaventurado le dijo: “Ya es suficiente, Vakkali, no te estires más en tu cama. Allí hay unos asientos preparados y voy a sentarme allí”.
Después de lo cual, el Bienaventurado se sentó en el asiento que estaba preparado para él y dijo al Venerable Vakkali lo siguiente: “Espero que lo estés soportando bien, Vakkali, espero que te encuentres mejor. Espero que tu sensaciónvedanāTonalidad de la experiencia nacida del contacto (phassa). Hay tres tipos: agradable, desagradable o ni agradable ni desagradable. Como uno de los cinco khandhas, vedanā designa el modo en que una experiencia se siente en términos de placer, dolor o neutralidad, sin ser todavía emoción elaborada. Ver khandha y phassa.Ver en el glosario penosa esté disminuyendo y no incrementándose, y que esta disminución es la que se puede discernir y no su incremento”.
“Venerable señor, no lo estoy soportando bien ni me encuentro mejor. Una fuerte sensación penosa se está incrementando en mí y no disminuyendo, y este incremento es el que se puede discernir y no su disminución”.
“Espero, Vakkali, que no estás turbado por remordimiento y pesar algunos”.
“En efecto, venerable señor, tengo bastante remordimientos y pesares”.
“Espero, Vakkali, que no tienes nada que reprocharte con respecto a la virtudsīlaLa cualidad de pureza ética y moral que previene que uno se aparte del sendero óctuple. También, los preceptos de entrenamiento que refrenan de realizar acciones no hábiles. Sīla es el segundo tema en la instrucción gradual (ver anupubbī-kathā), el segundo de los siete tesoros (ver dhana), y el primero de los tres fundamentos para la acción meritoria (ver dāna y bhāvanā).Ver en el glosario”.
“No tengo nada que reprocharme, venerable señor, con respecto a la virtud”.
“Entonces, Vakkali, si no tienes nada que reprocharte con respecto a la virtud, ¿por qué estás turbado por remordimiento y pesar?”.
“Por mucho tiempo, venerable señor, quise poder ver al Bienaventurado pero no estaba de suficiente buena forma para hacerlo”.
“Es suficiente, Vakkali, ¿por qué quieres ver este asqueroso cuerpo? Alguien que ve el DhammaDhamma1. Fenómeno; cualquier cosa que ocurre y es cognoscible. 2. Fenómeno mental, «pensamiento». 3. Principio, especialmente los principios de causalidad. 4. Doctrina, enseñanza. También, principios de comportamiento que los seres humanos deben seguir para armonizar con el orden natural correcto de las cosas; cualidades mentales que deben desarrollar para realizar la cualidad inherente de la mente en sí misma. Por extensión, «Dhamma» (usualmente en mayúscula) se usa también para denotar cualquier doctrina que enseña tales cosas. Así, el Dhamma del Buddha denota tanto sus enseñanzas como las realidades descritas por esa enseñanza. (Sánscrito: dharma)Ver en el glosario me ve a mí; alguien que me ve a mí, ve el Dhamma. Para ver el Dhamma, Vakkali, uno me ve a mí; y viéndome a mí, uno ve el Dhamma.
“¿Qué opinas, Vakkali, es la forma permanente o impermanenteaniccaImpermanente, inconstante o no duradero. En los suttas se aplica a todos los fenómenos condicionados: surgen, cambian y cesan. Es una de las tres características, junto con dukkha y anattā.Ver en el glosario?"—"Impermanente, venerable señor”.—"Y aquello que es impermanente, ¿es placentero o insatisfactorio?"—"Es insatisfactorio, venerable señor”.—"Y aquello que es impermanente, insatisfactorio y sujeto a cambios, ¿se puede considerar así: ‘esto es mío, esto soy yo, esto es mi ser’?"—"No, venerable señor”.
“Y ¿qué opinas, Vakkali, es la sensación permanente o impermanente?… ¿Es la percepciónsaññāPercepción; reconocimiento; interpretación. Ver khandha.Ver en el glosario permanente o impermanente?… ¿Son las formacionessaṅkhāraCondición, fenómeno condicionado, elección, intención, causa: las fuerzas y factores que configuran las cosas (físicas o mentales), el proceso de configuración, y las cosas configuradas resultantes. Saṅkhāra puede referirse a cualquier cosa formada o creada por condiciones, o, más específicamente (como uno de los cinco khandhas), a las formaciones de pensamiento dentro de la mente.Ver en el glosario mentales permanentes o impermanentes?… ¿Es la conciencia permanente o impermanente?"—"Impermanente, venerable señor”.—"Y aquello que es impermanente, ¿es placentero o insatisfactorio?"—"Es insatisfactorio, venerable señor”.—"Y aquello que es impermanente, insatisfactorio y sujeto a cambios, ¿se puede considerar así: ‘esto es mío, esto soy yo, esto es mi ser’?"—"No, venerable señor”.
“Viendo las cosas de esta manera, Vakkali, el instruido noble discípulo experimenta repugnancia hacia la forma, repugnancia hacia la sensación, repugnancia hacia la percepción, repugnancia hacia las formaciones mentales y repugnancia hacia la conciencia. Experimentando repugnancia, llega a ser desapasionado. A través del desapasionamiento, su mente llega a liberarse. Cuando está liberado, le llega el siguiente conocimiento: ‘Esta es la liberaciónvimuttiLos suttas distinguen entre dos tipos de liberación. La liberación por sabiduría (paññā-vimutti) describe la mente del arahant, que está libre de contaminantes (āsava). La liberación de la mente (ceto-vimutti) se usa para describir o bien la supresión sostenida de las impurezas (kilesa) durante la práctica de jhāna y los cuatro brahma-vihāras, o el estado de libertad de la mente del arahant.Ver en el glosario’. Y entiende así: ‘El nacimiento ha sido destruido, la vida santa ha sido vivida, lo que estaba por hacer, ha sido realizado, y he aquí no hay más futuras existenciasbhavaExistencia, vida o renacimiento. Estados de existencia que se desarrollan primero en la mente y luego pueden experimentarse como mundos internos y/o como mundos a nivel externo. Hay tres niveles de existencia: en el nivel sensual, el nivel de la forma, y el nivel de lo sin forma.Ver en el glosario’”.
Acto seguido, habiendo ofrecido esta exhortación al Venerable Vakkali, el Bienaventurado se levantó de su asiento y se fue hacia el monte Pico de Buitre.
Entonces, no mucho tiempo después de que el Bienaventurado se hubo retirado de ahí, el Venerable Vakkali se dirigió a sus asistentes con estas palabras: “Venid, amigos, alzadme sobre este lecho y llevadme a la Roca Negra de la pendiente Isigili . ¿Cómo puede alguien como yo pensar en morir en medio de las casas?”.
“Sí, amigo”, respondieron aquellos monjes y alzaron al Venerable Vakkali sobre el lecho y lo llevaron a la Roca Negra de la pendiente Isigili.
Mientras tanto, el Bienaventurado pasó el resto de aquel día y la noche en el monte Pico de Buitre. Entonces, cuando la noche ya estaba bien avanzada, dos jóvenes devasdevaLiteralmente, «ser resplandeciente»: un habitante de los reinos celestiales (ver sagga y sugati). Los tres términos deva, devatā y devaputta son sinónimos.Ver en el glosario de extraordinaria belleza se acercaron al Bienaventurado, iluminando todo el monte Pico de Buitre, le rindieron homenaje y se pararon a un lado. Una vez parados ahí, uno de los devas jóvenes dijo: “Venerable señor, el monje Vakkali tiene la intención de la liberación.” Y el otro deva joven dijo: “Ciertamente, venerable señor, él será liberado como alguien bien liberado”. Esto es lo que aquellos jóvenes devas dijeron y, habiéndolo dicho, rindieron homenaje al Bienaventurado y, manteniendo siempre al Bienaventurado a su mano derecha, desaparecieron de ahí.
Entonces, pasada la noche, el Bienaventurado se dirigió a los monjes con estas palabras: “Id, monjes, y acercaos al monje Vakkali y decidle: ‘Amigo Vakkali, escucha las palabras del Bienaventurado y dos jóvenes devas. Anoche, amigo, cuando la noche ya estaba bien avanzada, dos jóvenes devas de extraordinaria belleza se acercaron al Bienaventurado, iluminando todo el monte Pico de Buitre, le rindieron homenaje y se pararon a un lado. Una vez parados ahí, uno de los devas jóvenes dijo: «Venerable señor, el monje Vakkali tiene la intención de la liberación». Y el otro deva joven dijo: «Ciertamente, venerable señor, él será liberado como alguien bien liberado». Y el Bienaventurado te dice: «No temas, Vakkali, no tengas miedo. Tu muerte no será mala. Tu deceso no será malo»’”.
“Así sea, venerable señor”, respondieron aquellos monjes y se acercaron al Venerable Vakkali y le dijeron: “Escucha, amigo Vakkali, las palabras del Bienaventurado y de dos jóvenes devas”.
Entonces, el Venerable Vakkali se dirigió a sus asistentes con estas palabras: “Venid, amigos, bajadme de este lecho. ¿Cómo uno podría pensar en escuchar las palabras del Bienaventurado estando sentado en un asiento alto?”.
“Sí, amigo”, respondieron aquellos monjes, y bajaron al Venerable Vakkali del lecho.
“Anoche, amigo, cuando la noche ya estaba bien avanzada, dos jóvenes devas de extraordinaria belleza se acercaron al Bienaventurado, iluminando todo el monte Pico de Buitre, le rindieron homenaje y se pararon a un lado. Una vez parados ahí, uno de los devas jóvenes dijo: ‘Venerable señor, el monje Vakkali tiene la intención de la liberación’. Y el otro deva joven dijo: ‘Ciertamente, venerable señor, él será liberado como alguien bien liberado’. Y el Bienaventurado te dice: ‘No temas, Vakkali, no tengas miedo. Tu muerte no será mala. Tu deceso no será malo’”.
“Bien, amigos. Rendid homenaje de mi parte al Bienaventurado con vuestras cabezas inclinadas hacia sus pies y decidle: ‘Venerable señor, el monje Vakkali está aquejado, afligido y gravemente enfermo y le rinde homenaje con su cabeza inclinada hacia sus pies’. Después decidle: ‘La forma es impermanente: no tengo confusiónmohaEstado mental de confusión y distorsión activa de la realidad, estrechamente relacionado con avijjā (ignorancia). Representa la mente nublada que no comprende las cosas tal como son, se aferra a puntos de vista erróneos y justifica acciones dañinas. Es una de las tres raíces no saludables (mūla), junto con lobha (codicia) y dosa (aversión).Ver en el glosario alguna acerca de esto, venerable señor; no tengo dudasvicikicchāDuda paralizante o incertidumbre que impide comprometerse con la práctica; uno de los cinco obstáculos (ver nīvaraṇa)Ver en el glosario de que lo que es impermanente es insatisfactorio. No tengo dudas de que, en consideración a lo que es impermanente, insatisfactorio y sujeto a cambios, no tengo más deseo, codicialobhaCodicia, deseo no hábil o posesivo. Es una de las tres raíces no saludables (mūla) en la mente, junto con dosa y moha. Expresa la tendencia básica de la mente a querer apropiarse, acumular o retener aquello que considera deseable. Véase también: rāga.Ver en el glosario ni afección. La sensación es impermanente… La percepción es impermanente… Las formaciones mentales son impermanentes… La conciencia es impermanente: no tengo confusión alguna acerca de esto, venerable señor; no tengo dudas de que lo que es impermanente es insatisfactorio. No tengo dudas de que, en consideración a lo que es impermanente, insatisfactorio y sujeto a cambios, no tengo más deseo, codicia ni afección’”.
“Así sea, amigo”, respondieron aquellos monjes, y partieron de ahí. Entonces, no mucho tiempo después de que aquellos monjes se hubieron ido, el Venerable Vakkali usó el cuchillo.
Entonces, aquellos monjes se acercaron al Bienaventurado, le rindieron homenaje, se sentaron a un lado y le entregaron el mensaje. Acto seguido, el Bienaventurado se dirigió a aquellos monjes con estas palabras: “Venid, monjes, vayamos a la Roca Negra de la pendiente Isigili donde el miembro del clan Vakkali usó el cuchillo”.
“Sí, venerable señor”, respondieron aquellos monjes. Después de lo cual, el Bienaventurado, junto con el grupo de los monjes, fue a la Roca Negra de la pendiente Isigili. Y el Bienaventurado visualizó de cierta distancia al Venerable Vakkali yaciendo en el lecho con el hombro torcido. En esa ocasión, una nube de humo, un remolino de oscuridad se movió hacia el Este, luego hacia el Oeste, luego hacia el Norte y luego hacia el Sur, hacia arriba y abajo, y hacia los cuartos intermedios. Y el Bienaventurado se dirigió a los monjes con estas palabras: “¿Habéis visto, monjes, esta nube de humo, este remolino de oscuridad que se movió hacia el Este, luego hacia el Oeste, luego hacia el Norte y luego hacia el Sur, hacia arriba y abajo, y hacia los cuartos intermedios?”.
“Sí, venerable señor”.
“Éste, monjes, es el Mara, el Malvado quien vino a buscar la conciencia del miembro del clan Vakkali, preguntando: ‘Dónde ahora ha sido establecida la conciencia del miembro de clan Vakkali?’. Sin embargo, monjes, con la conciencia no establecida, el miembro del clan Vakkali ha alcanzado el Nibbana final”.
Ekaṁ samayaṁ bhagavā rājagahe viharati veḷuvane kalandakanivāpe.
Ekaṁ samayaṁ bhagavā rājagahe viharati veḷuvane kalandakanivāpe.
Ekaṁ samayaṁ bhagavā rājagahe viharati veḷuvane kalandakanivāpe.
Tena kho pana samayena āyasmā vakkali kumbhakāranivesane viharati ābādhiko dukkhito bāḷhagilāno.
Tena kho pana samayena āyasmā vakkali kumbhakāranivesane viharati ābādhiko dukkhito bāḷhagilāno.
Tena kho pana samayena āyasmā vakkali kumbhakāranivesane viharati ābādhiko dukkhito bāḷhagilāno.
Atha kho āyasmā vakkali upaṭṭhāke āmantesi: “etha tumhe, āvuso, yena bhagavā tenupasaṅkamatha; upasaṅkamitvā mama vacanena bhagavato pāde sirasā vandatha: ‘vakkali, bhantebhanteEn los textos pali, se usa como vocativo para dirigirse al Buddha o a un monje budista. En el uso moderno a menudo se emplea también como título.Ver en el glosario, bhikkhubhikkhuUn hombre que ha renunciado a la vida de hogar para vivir una vida de virtud elevada (ver sīla) de acuerdo con el Vinaya en general, y las reglas del Pātimokkha en particular. La raíz de la palabra significa «mendicante», es decir, uno que vive de limosnas. Como el masculino se usa como género por defecto en pali, el término bhikkhu a menudo incluye también a las monjas, por lo que «mendicante» puede usarse como traducción de género neutro. Ver saṅgha, parisā, upasampadā.Ver en el glosario ābādhiko dukkhito bāḷhagilāno, so bhagavato pāde sirasā vandatī’ti. Evañca vadetha: ‘sādhu kira, bhante, bhagavā yena vakkali bhikkhu tenupasaṅkamatu anukampaṁ upādāyā’”ti.
Atha kho āyasmā vakkali upaṭṭhāke āmantesi:
“etha tumhe, āvuso, yena bhagavā tenupasaṅkamatha; upasaṅkamitvā mama vacanena bhagavato pāde sirasā vandatha:
‘vakkali,
bhantebhanteEn los textos pali, se usa como vocativo para dirigirse al Buddha o a un monje budista. En el uso moderno a menudo se emplea también como título.Ver en el glosario,
bhikkhubhikkhuUn hombre que ha renunciado a la vida de hogar para vivir una vida de virtud elevada (ver sīla) de acuerdo con el Vinaya en general, y las reglas del Pātimokkha en particular. La raíz de la palabra significa «mendicante», es decir, uno que vive de limosnas. Como el masculino se usa como género por defecto en pali, el término bhikkhu a menudo incluye también a las monjas, por lo que «mendicante» puede usarse como traducción de género neutro. Ver saṅgha, parisā, upasampadā.Ver en el glosario ābādhiko dukkhito bāḷhagilāno, so bhagavato pāde sirasā vandatī’ti.
‘sādhu kira, bhante, bhagavā yena vakkali bhikkhu tenupasaṅkamatu anukampaṁ upādāyā’”ti.
Atha kho āyasmā vakkali upaṭṭhāke āmantesi: “etha tumhe, āvuso, yena bhagavā tenupasaṅkamatha; upasaṅkamitvā mama vacanena bhagavato pāde sirasā vandatha: ‘vakkali, bhantebhanteEn los textos pali, se usa como vocativo para dirigirse al Buddha o a un monje budista. En el uso moderno a menudo se emplea también como título.Ver en el glosario, bhikkhubhikkhuUn hombre que ha renunciado a la vida de hogar para vivir una vida de virtud elevada (ver sīla) de acuerdo con el Vinaya en general, y las reglas del Pātimokkha en particular. La raíz de la palabra significa «mendicante», es decir, uno que vive de limosnas. Como el masculino se usa como género por defecto en pali, el término bhikkhu a menudo incluye también a las monjas, por lo que «mendicante» puede usarse como traducción de género neutro. Ver saṅgha, parisā, upasampadā.Ver en el glosario ābādhiko dukkhito bāḷhagilāno, so bhagavato pāde sirasā vandatī’ti. Evañca vadetha: ‘sādhu kira, bhante, bhagavā yena vakkali bhikkhu tenupasaṅkamatu anukampaṁ upādāyā’”ti.
“Evamāvuso”ti kho te bhikkhū āyasmato vakkalissa paṭissutvā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Ekamantaṁ nisinnā kho te bhikkhū bhagavantaṁ etadavocuṁ: “vakkali, bhante, bhikkhu ābādhiko dukkhito bāḷhagilāno, so bhagavato pāde sirasā vandati; evañca pana vadeti: ‘sādhu kira, bhante, bhagavā yena vakkali bhikkhu tenupasaṅkamatu anukampaṁ upādāyā’”ti. Adhivāsesi bhagavā tuṇhībhāvena.
“Evamāvuso”ti kho te bhikkhū āyasmato vakkalissa paṭissutvā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Ekamantaṁ nisinnā kho te bhikkhū bhagavantaṁ etadavocuṁ:
“vakkali, bhante, bhikkhu ābādhiko dukkhito bāḷhagilāno, so bhagavato pāde sirasā vandati;
‘sādhu kira, bhante, bhagavā yena vakkali bhikkhu tenupasaṅkamatu anukampaṁ upādāyā’”ti.
Adhivāsesi bhagavā tuṇhībhāvena.
“Evamāvuso”ti kho te bhikkhū āyasmato vakkalissa paṭissutvā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Ekamantaṁ nisinnā kho te bhikkhū bhagavantaṁ etadavocuṁ: “vakkali, bhante, bhikkhu ābādhiko dukkhito bāḷhagilāno, so bhagavato pāde sirasā vandati; evañca pana vadeti: ‘sādhu kira, bhante, bhagavā yena vakkali bhikkhu tenupasaṅkamatu anukampaṁ upādāyā’”ti. Adhivāsesi bhagavā tuṇhībhāvena.
Atha kho bhagavā nivāsetvā pattacīvaramādāya yenāyasmā vakkali tenupasaṅkami. Addasā kho āyasmā vakkali bhagavantaṁ dūratova āgacchantaṁ. Disvāna mañcake samadhosi.*mañcake → mañcena (bj) | samadhosi → samañcosi (bj); samañcopi (sya-all, km)
Atha kho bhagavā nivāsetvā pattacīvaramādāya yenāyasmā vakkali tenupasaṅkami.
Addasā kho āyasmā vakkali bhagavantaṁ dūratova āgacchantaṁ. Disvāna mañcake samadhosi.*mañcake → mañcena (bj) | samadhosi → samañcosi (bj); samañcopi (sya-all, km)
Atha kho bhagavā nivāsetvā pattacīvaramādāya yenāyasmā vakkali tenupasaṅkami. Addasā kho āyasmā vakkali bhagavantaṁ dūratova āgacchantaṁ. Disvāna mañcake samadhosi.*mañcake → mañcena (bj) | samadhosi → samañcosi (bj); samañcopi (sya-all, km)
Atha kho bhagavā āyasmantaṁ vakkaliṁ etadavoca: “alaṁ, vakkali, mā tvaṁ mañcake samadhosi. Santimāni āsanāni paññattāni; tatthāhaṁ nisīdissāmī”ti.
Atha kho bhagavā āyasmantaṁ vakkaliṁ etadavoca:
“alaṁ, vakkali, mā tvaṁ mañcake samadhosi.
Santimāni āsanāni paññattāni; tatthāhaṁ nisīdissāmī”ti.
Atha kho bhagavā āyasmantaṁ vakkaliṁ etadavoca: “alaṁ, vakkali, mā tvaṁ mañcake samadhosi. Santimāni āsanāni paññattāni; tatthāhaṁ nisīdissāmī”ti.
Nisīdi bhagavā paññatte āsane. Nisajja kho bhagavā āyasmantaṁ vakkaliṁ etadavoca: “kacci te, vakkali, khamanīyaṁ, kacci yāpanīyaṁ, kacci dukkhā vedanāvedanāTonalidad de la experiencia nacida del contacto (phassa). Hay tres tipos: agradable, desagradable o ni agradable ni desagradable. Como uno de los cinco khandhas, vedanā designa el modo en que una experiencia se siente en términos de placer, dolor o neutralidad, sin ser todavía emoción elaborada. Ver khandha y phassa.Ver en el glosario paṭikkamanti, no abhikkamanti; paṭikkamosānaṁ paññāyati, no abhikkamo”ti?
Nisīdi bhagavā paññatte āsane. Nisajja kho bhagavā āyasmantaṁ vakkaliṁ etadavoca:
“kacci te, vakkali, khamanīyaṁ, kacci yāpanīyaṁ, kacci dukkhā
vedanāvedanāTonalidad de la experiencia nacida del contacto (phassa). Hay tres tipos: agradable, desagradable o ni agradable ni desagradable. Como uno de los cinco khandhas, vedanā designa el modo en que una experiencia se siente en términos de placer, dolor o neutralidad, sin ser todavía emoción elaborada. Ver khandha y phassa.Ver en el glosario paṭikkamanti, no abhikkamanti; paṭikkamosānaṁ paññāyati, no abhikkamo”ti?
Nisīdi bhagavā paññatte āsane. Nisajja kho bhagavā āyasmantaṁ vakkaliṁ etadavoca: “kacci te, vakkali, khamanīyaṁ, kacci yāpanīyaṁ, kacci dukkhā vedanāvedanāTonalidad de la experiencia nacida del contacto (phassa). Hay tres tipos: agradable, desagradable o ni agradable ni desagradable. Como uno de los cinco khandhas, vedanā designa el modo en que una experiencia se siente en términos de placer, dolor o neutralidad, sin ser todavía emoción elaborada. Ver khandha y phassa.Ver en el glosario paṭikkamanti, no abhikkamanti; paṭikkamosānaṁ paññāyati, no abhikkamo”ti?
“Na me, bhante, khamanīyaṁ, na yāpanīyaṁ; bāḷhā me dukkhā vedanā abhikkamanti, no paṭikkamanti; abhikkamosānaṁ paññāyati, no paṭikkamo”ti.
“Na me, bhante, khamanīyaṁ, na yāpanīyaṁ; bāḷhā me dukkhā vedanā abhikkamanti, no paṭikkamanti; abhikkamosānaṁ paññāyati, no paṭikkamo”ti.
“Na me, bhante, khamanīyaṁ, na yāpanīyaṁ; bāḷhā me dukkhā vedanā abhikkamanti, no paṭikkamanti; abhikkamosānaṁ paññāyati, no paṭikkamo”ti.
“Kacci te, vakkali, na kiñci kukkuccaṁ, na koci vippaṭisāro”ti?
“Kacci te, vakkali, na kiñci kukkuccaṁ, na koci vippaṭisāro”ti?
“Kacci te, vakkali, na kiñci kukkuccaṁ, na koci vippaṭisāro”ti?
“Taggha me, bhante, anappakaṁ kukkuccaṁ, anappako vippaṭisāro”ti.
“Taggha me, bhante, anappakaṁ kukkuccaṁ, anappako vippaṭisāro”ti.
“Taggha me, bhante, anappakaṁ kukkuccaṁ, anappako vippaṭisāro”ti.
“Kacci pana taṁ, vakkali, attā sīlato na upavadatī”ti?
“Kacci pana taṁ, vakkali, attā sīlato na upavadatī”ti?
“Kacci pana taṁ, vakkali, attā sīlato na upavadatī”ti?
“Na kho maṁ, bhante, attā sīlato upavadatī”ti.
“Na kho maṁ, bhante, attā sīlato upavadatī”ti.
“Na kho maṁ, bhante, attā sīlato upavadatī”ti.
“No ce kira taṁ, vakkali, attā sīlato upavadati; atha kiñca te kukkuccaṁ ko ca vippaṭisāro”ti?
“No ce kira taṁ, vakkali, attā sīlato upavadati; atha kiñca te kukkuccaṁ ko ca vippaṭisāro”ti?
“No ce kira taṁ, vakkali, attā sīlato upavadati; atha kiñca te kukkuccaṁ ko ca vippaṭisāro”ti?
“Cirapaṭikāhaṁ, bhante, bhagavantaṁ dassanāya upasaṅkamitukāmo, natthi ca me kāyasmiṁ tāvatikā balamattā, yāvatāhaṁ bhagavantaṁ dassanāya upasaṅkameyyan”ti.*yāvatāhaṁ → yāhaṁ (bj); yāyāhaṁ (pts1ed)
“Cirapaṭikāhaṁ, bhante, bhagavantaṁ dassanāya upasaṅkamitukāmo, natthi ca me kāyasmiṁ tāvatikā balamattā, yāvatāhaṁ bhagavantaṁ dassanāya upasaṅkameyyan”ti.*yāvatāhaṁ → yāhaṁ (bj); yāyāhaṁ (pts1ed)
“Cirapaṭikāhaṁ, bhante, bhagavantaṁ dassanāya upasaṅkamitukāmo, natthi ca me kāyasmiṁ tāvatikā balamattā, yāvatāhaṁ bhagavantaṁ dassanāya upasaṅkameyyan”ti.*yāvatāhaṁ → yāhaṁ (bj); yāyāhaṁ (pts1ed)
“Alaṁ, vakkali, kiṁ te iminā pūtikāyena diṭṭhena? Yo kho, vakkali, dhammaṁ passati so maṁ passati; yo maṁ passati so dhammaṁ passati. Dhammañhi, vakkali, passanto maṁ passati; maṁ passanto dhammaṁ passati.
“Alaṁ, vakkali, kiṁ te iminā pūtikāyena diṭṭhena?
Yo kho, vakkali, dhammaṁ passati so maṁ passati;
yo maṁ passati so dhammaṁ passati.
Dhammañhi, vakkali, passanto maṁ passati;
maṁ passanto dhammaṁ passati.
“Alaṁ, vakkali, kiṁ te iminā pūtikāyena diṭṭhena? Yo kho, vakkali, dhammaṁ passati so maṁ passati; yo maṁ passati so dhammaṁ passati. Dhammañhi, vakkali, passanto maṁ passati; maṁ passanto dhammaṁ passati.
Taṁ kiṁ maññasi, vakkali, rūpaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
Taṁ kiṁ maññasi, vakkali,
rūpaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
Taṁ kiṁ maññasi, vakkali, rūpaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
“Aniccaṁ, bhante”.
“Aniccaṁ, bhante”.
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vā taṁ sukhaṁ vā”ti?
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vā taṁ sukhaṁ vā”ti?
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vā taṁ sukhaṁ vā”ti?
“Dukkhaṁ, bhante”.
“Dukkhaṁ, bhante”.
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, kallaṁ nu taṁ samanupassituṁ: ‘etaṁ mama, esohamasmi, eso me attā’”ti?
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, kallaṁ nu taṁ samanupassituṁ:
‘etaṁ mama, esohamasmi, eso me attā’”ti?
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, kallaṁ nu taṁ samanupassituṁ: ‘etaṁ mama, esohamasmi, eso me attā’”ti?
“No hetaṁ, bhante”.
“No hetaṁ, bhante”.
“Vedanā … saññāsaññāPercepción; reconocimiento; interpretación. Ver khandha.Ver en el glosario … saṅkhārā … viññāṇaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
viññāṇaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
“Vedanā … saññāsaññāPercepción; reconocimiento; interpretación. Ver khandha.Ver en el glosario … saṅkhārā … viññāṇaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
“Aniccaṁ, bhante” …pe… eso me attāti? “No hetaṁ, bhante”.
“Aniccaṁ, bhante” …pe… eso me attāti? “No hetaṁ, bhante”.
“Tasmātiha …pe… evaṁ passaṁ …pe… nāparaṁ itthattāyāti pajānātī”ti.
nāparaṁ itthattāyāti pajānātī”ti.
“Tasmātiha …pe… evaṁ passaṁ …pe… nāparaṁ itthattāyāti pajānātī”ti.
Atha kho bhagavā āyasmantaṁ vakkaliṁ iminā ovādena ovaditvā uṭṭhāyāsanā yena gijjhakūṭo pabbato tena pakkāmi.
Atha kho bhagavā āyasmantaṁ vakkaliṁ iminā ovādena ovaditvā uṭṭhāyāsanā yena gijjhakūṭo pabbato tena pakkāmi.
Atha kho bhagavā āyasmantaṁ vakkaliṁ iminā ovādena ovaditvā uṭṭhāyāsanā yena gijjhakūṭo pabbato tena pakkāmi.
Atha kho āyasmā vakkali acirapakkantassa bhagavato upaṭṭhāke āmantesi: “etha maṁ, āvuso, mañcakaṁ āropetvā yena isigilipassaṁ kāḷasilā tenupasaṅkamatha. Kathañhi nāmanāmaOriginalmente se refería a la función psicológica central de conceptualizar y nombrar cosas. Gradualmente evolucionó para abarcar todos los fenómenos mentales. En los suttas a veces se define como vedanā (sensación), saññā (percepción), cetanā (intención, volición), phassa (contacto sensorial), y manasikāra (atención, advertencia). Comparar con rūpa. En el Abhidhamma, nāma pasó a referirse a los componentes mentales de los cinco khandhas.Ver en el glosario mādiso antaraghare kālaṁ kattabbaṁ maññeyyā”ti?
Atha kho āyasmā vakkali acirapakkantassa bhagavato upaṭṭhāke āmantesi:
“etha maṁ, āvuso, mañcakaṁ āropetvā yena isigilipassaṁ kāḷasilā tenupasaṅkamatha.
Kathañhi
nāmanāmaOriginalmente se refería a la función psicológica central de conceptualizar y nombrar cosas. Gradualmente evolucionó para abarcar todos los fenómenos mentales. En los suttas a veces se define como vedanā (sensación), saññā (percepción), cetanā (intención, volición), phassa (contacto sensorial), y manasikāra (atención, advertencia). Comparar con rūpa. En el Abhidhamma, nāma pasó a referirse a los componentes mentales de los cinco khandhas.Ver en el glosario mādiso antaraghare kālaṁ kattabbaṁ maññeyyā”ti?
Atha kho āyasmā vakkali acirapakkantassa bhagavato upaṭṭhāke āmantesi: “etha maṁ, āvuso, mañcakaṁ āropetvā yena isigilipassaṁ kāḷasilā tenupasaṅkamatha. Kathañhi nāmanāmaOriginalmente se refería a la función psicológica central de conceptualizar y nombrar cosas. Gradualmente evolucionó para abarcar todos los fenómenos mentales. En los suttas a veces se define como vedanā (sensación), saññā (percepción), cetanā (intención, volición), phassa (contacto sensorial), y manasikāra (atención, advertencia). Comparar con rūpa. En el Abhidhamma, nāma pasó a referirse a los componentes mentales de los cinco khandhas.Ver en el glosario mādiso antaraghare kālaṁ kattabbaṁ maññeyyā”ti?
“Evamāvuso”ti kho te bhikkhū āyasmato vakkalissa paṭissutvā āyasmantaṁ vakkaliṁ mañcakaṁ āropetvā yena isigilipassaṁ kāḷasilā tenupasaṅkamiṁsu. Atha kho bhagavā tañca rattiṁ tañca divāvasesaṁ gijjhakūṭe pabbate vihāsi.
“Evamāvuso”ti kho te bhikkhū āyasmato vakkalissa paṭissutvā āyasmantaṁ vakkaliṁ mañcakaṁ āropetvā yena isigilipassaṁ kāḷasilā tenupasaṅkamiṁsu.
Atha kho bhagavā tañca rattiṁ tañca divāvasesaṁ gijjhakūṭe pabbate vihāsi.
“Evamāvuso”ti kho te bhikkhū āyasmato vakkalissa paṭissutvā āyasmantaṁ vakkaliṁ mañcakaṁ āropetvā yena isigilipassaṁ kāḷasilā tenupasaṅkamiṁsu. Atha kho bhagavā tañca rattiṁ tañca divāvasesaṁ gijjhakūṭe pabbate vihāsi.
Atha kho dve devatāyo abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṁ gijjhakūṭaṁ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu …pe… ekamantaṁ aṭṭhaṁsu.
Atha kho dve devatāyo abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṁ gijjhakūṭaṁ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu …pe… ekamantaṁ aṭṭhaṁsu.
Atha kho dve devatāyo abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṁ gijjhakūṭaṁ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu …pe… ekamantaṁ aṭṭhaṁsu.
Ekamantaṁ ṭhitā kho ekā devatā bhagavantaṁ etadavoca: “vakkali, bhante, bhikkhu vimokkhāya cetetī”ti.
Ekamantaṁ ṭhitā kho ekā devatā bhagavantaṁ etadavoca:
“vakkali, bhante, bhikkhu vimokkhāya cetetī”ti.
Ekamantaṁ ṭhitā kho ekā devatā bhagavantaṁ etadavoca: “vakkali, bhante, bhikkhu vimokkhāya cetetī”ti.
Aparā devatā bhagavantaṁ etadavoca: “so hi nūna, bhante, suvimutto vimuccissatī”ti.
Aparā devatā bhagavantaṁ etadavoca:
“so hi nūna, bhante, suvimutto vimuccissatī”ti.
Aparā devatā bhagavantaṁ etadavoca: “so hi nūna, bhante, suvimutto vimuccissatī”ti.
Idamavocuṁ tā devatāyo. Idaṁ vatvā bhagavantaṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā tatthevantaradhāyiṁsu.
Idaṁ vatvā bhagavantaṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā tatthevantaradhāyiṁsu.
Idamavocuṁ tā devatāyo. Idaṁ vatvā bhagavantaṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā tatthevantaradhāyiṁsu.
Atha kho bhagavā tassā rattiyā accayena bhikkhū āmantesi:
Atha kho bhagavā tassā rattiyā accayena bhikkhū āmantesi:
Atha kho bhagavā tassā rattiyā accayena bhikkhū āmantesi:
“etha tumhe, bhikkhave, yena vakkali bhikkhu tenupasaṅkamatha; upasaṅkamitvā vakkaliṁ bhikkhuṁ evaṁ vadetha:
“etha tumhe, bhikkhave, yena vakkali bhikkhu tenupasaṅkamatha; upasaṅkamitvā vakkaliṁ bhikkhuṁ evaṁ vadetha:
“etha tumhe, bhikkhave, yena vakkali bhikkhu tenupasaṅkamatha; upasaṅkamitvā vakkaliṁ bhikkhuṁ evaṁ vadetha:
‘Suṇāvuso tvaṁ, vakkali, bhagavato vacanaṁ dvinnañca devatānaṁ.
‘Suṇāvuso tvaṁ, vakkali, bhagavato vacanaṁ dvinnañca devatānaṁ.
‘Suṇāvuso tvaṁ, vakkali, bhagavato vacanaṁ dvinnañca devatānaṁ.
Imaṁ, āvuso, rattiṁ dve devatāyo abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṁ gijjhakūṭaṁ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhaṁsu.
Imaṁ, āvuso, rattiṁ dve devatāyo abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṁ gijjhakūṭaṁ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhaṁsu.
Imaṁ, āvuso, rattiṁ dve devatāyo abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṁ gijjhakūṭaṁ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhaṁsu.
Ekamantaṁ ṭhitā kho, āvuso, ekā devatā bhagavantaṁ etadavoca— vakkali, bhante, bhikkhu vimokkhāya cetetīti.
Ekamantaṁ ṭhitā kho, āvuso, ekā devatā bhagavantaṁ etadavoca—
vakkali, bhante, bhikkhu vimokkhāya cetetīti.
Ekamantaṁ ṭhitā kho, āvuso, ekā devatā bhagavantaṁ etadavoca—vakkali, bhante, bhikkhu vimokkhāya cetetīti.
Aparā devatā bhagavantaṁ etadavoca— so hi nūna, bhante, suvimutto vimuccissatīti.
Aparā devatā bhagavantaṁ etadavoca—
so hi nūna, bhante, suvimutto vimuccissatīti.
Aparā devatā bhagavantaṁ etadavoca—so hi nūna, bhante, suvimutto vimuccissatīti.
Bhagavā ca taṁ, āvuso vakkali, evamāha— mā bhāyi, vakkali; mā bhāyi, vakkali. Apāpakaṁ te maraṇaṁ bhavissati, apāpikā kālakiriyā’”ti.
Bhagavā ca taṁ, āvuso vakkali, evamāha—
Apāpakaṁ te maraṇaṁ bhavissati, apāpikā kālakiriyā’”ti.
Bhagavā ca taṁ, āvuso vakkali, evamāha—mā bhāyi, vakkali; mā bhāyi, vakkali. Apāpakaṁ te maraṇaṁ bhavissati, apāpikā kālakiriyā’”ti.
“Evaṁ, bhante”ti kho te bhikkhū bhagavato paṭissutvā yenāyasmā vakkali tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā āyasmantaṁ vakkaliṁ etadavocuṁ:
“Evaṁ, bhante”ti kho te bhikkhū bhagavato paṭissutvā yenāyasmā vakkali tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā āyasmantaṁ vakkaliṁ etadavocuṁ:
“Evaṁ, bhante”ti kho te bhikkhū bhagavato paṭissutvā yenāyasmā vakkali tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā āyasmantaṁ vakkaliṁ etadavocuṁ:
“suṇāvuso vakkali, bhagavato vacanaṁ dvinnañca devatānan”ti.
“suṇāvuso vakkali, bhagavato vacanaṁ dvinnañca devatānan”ti.
“suṇāvuso vakkali, bhagavato vacanaṁ dvinnañca devatānan”ti.
Atha kho āyasmā vakkali upaṭṭhāke āmantesi: “etha maṁ, āvuso, mañcakā oropetha. Kathañhi nāma mādiso ucce āsane nisīditvā tassa bhagavato sāsanaṁ sotabbaṁ maññeyyā”ti.
Atha kho āyasmā vakkali upaṭṭhāke āmantesi:
“etha maṁ, āvuso, mañcakā oropetha.
Kathañhi nāma mādiso ucce āsane nisīditvā tassa bhagavato sāsanaṁ sotabbaṁ maññeyyā”ti.
Atha kho āyasmā vakkali upaṭṭhāke āmantesi: “etha maṁ, āvuso, mañcakā oropetha. Kathañhi nāma mādiso ucce āsane nisīditvā tassa bhagavato sāsanaṁ sotabbaṁ maññeyyā”ti.
“Evamāvuso”ti kho te bhikkhū āyasmato vakkalissa paṭissutvā āyasmantaṁ vakkaliṁ mañcakā oropesuṁ. “Imaṁ, āvuso, rattiṁ dve devatāyo abhikkantāya rattiyā …pe… ekamantaṁ aṭṭhaṁsu. Ekamantaṁ ṭhitā kho, āvuso, ekā devatā bhagavantaṁ etadavoca: ‘vakkali, bhante, bhikkhu vimokkhāya cetetī’ti. Aparā devatā bhagavantaṁ etadavoca: ‘so hi nūna, bhante, suvimutto vimuccissatī’ti. Bhagavā ca taṁ, āvuso vakkali, evamāha: ‘mā bhāyi, vakkali; mā bhāyi, vakkali. Apāpakaṁ te maraṇaṁ bhavissati, apāpikā kālakiriyā’”ti.
“Evamāvuso”ti kho te bhikkhū āyasmato vakkalissa paṭissutvā āyasmantaṁ vakkaliṁ mañcakā oropesuṁ.
“Imaṁ, āvuso, rattiṁ dve devatāyo abhikkantāya rattiyā …pe… ekamantaṁ aṭṭhaṁsu.
Ekamantaṁ ṭhitā kho, āvuso, ekā devatā bhagavantaṁ etadavoca:
‘vakkali, bhante, bhikkhu vimokkhāya cetetī’ti.
Aparā devatā bhagavantaṁ etadavoca:
‘so hi nūna, bhante, suvimutto vimuccissatī’ti.
Bhagavā ca taṁ, āvuso vakkali, evamāha:
Apāpakaṁ te maraṇaṁ bhavissati, apāpikā kālakiriyā’”ti.
“Evamāvuso”ti kho te bhikkhū āyasmato vakkalissa paṭissutvā āyasmantaṁ vakkaliṁ mañcakā oropesuṁ. “Imaṁ, āvuso, rattiṁ dve devatāyo abhikkantāya rattiyā …pe… ekamantaṁ aṭṭhaṁsu. Ekamantaṁ ṭhitā kho, āvuso, ekā devatā bhagavantaṁ etadavoca: ‘vakkali, bhante, bhikkhu vimokkhāya cetetī’ti. Aparā devatā bhagavantaṁ etadavoca: ‘so hi nūna, bhante, suvimutto vimuccissatī’ti. Bhagavā ca taṁ, āvuso vakkali, evamāha: ‘mā bhāyi, vakkali; mā bhāyi, vakkali. Apāpakaṁ te maraṇaṁ bhavissati, apāpikā kālakiriyā’”ti.
“Tena hāvuso, mama vacanena bhagavato pāde sirasā vandatha: ‘vakkali, bhante, bhikkhu ābādhiko dukkhito bāḷhagilāno. So bhagavato pāde sirasā vandatī’ti. Evañca vadetha: ‘rūpaṁ aniccaṁ. Tāhaṁ, bhante, na kaṅkhāmi. Yadaniccaṁ taṁ dukkhanti na vicikicchāmi. Yadaniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, natthi me tattha chando vā rāgo vā pemaṁ vāti na vicikicchāmi.
“Tena hāvuso, mama vacanena bhagavato pāde sirasā vandatha:
‘vakkali, bhante, bhikkhu ābādhiko dukkhito bāḷhagilāno.
So bhagavato pāde sirasā vandatī’ti.
Tāhaṁ, bhante, na kaṅkhāmi.
Yadaniccaṁ taṁ dukkhanti na vicikicchāmi.
Yadaniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, natthi me tattha chando vā rāgo vā pemaṁ vāti na vicikicchāmi.
“Tena hāvuso, mama vacanena bhagavato pāde sirasā vandatha: ‘vakkali, bhante, bhikkhu ābādhiko dukkhito bāḷhagilāno. So bhagavato pāde sirasā vandatī’ti. Evañca vadetha: ‘rūpaṁ aniccaṁ. Tāhaṁ, bhante, na kaṅkhāmi. Yadaniccaṁ taṁ dukkhanti na vicikicchāmi. Yadaniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, natthi me tattha chando vā rāgo vā pemaṁ vāti na vicikicchāmi.
Vedanā aniccā. Tāhaṁ, bhante, na kaṅkhāmi. Yadaniccaṁ taṁ dukkhanti na vicikicchāmi. Yadaniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, natthi me tattha chando vā rāgo vā pemaṁ vāti na vicikicchāmi.
Tāhaṁ, bhante, na kaṅkhāmi.
Yadaniccaṁ taṁ dukkhanti na vicikicchāmi.
Yadaniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, natthi me tattha chando vā rāgo vā pemaṁ vāti na vicikicchāmi.
Vedanā aniccā. Tāhaṁ, bhante, na kaṅkhāmi. Yadaniccaṁ taṁ dukkhanti na vicikicchāmi. Yadaniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, natthi me tattha chando vā rāgo vā pemaṁ vāti na vicikicchāmi.
saṅkhārā aniccā. Tāhaṁ, bhante, na kaṅkhāmi. Yadaniccaṁ taṁ dukkhanti na vicikicchāmi. Yadaniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, natthi me tattha chando vā rāgo vā pemaṁ vāti na vicikicchāmi.
Tāhaṁ, bhante, na kaṅkhāmi.
Yadaniccaṁ taṁ dukkhanti na vicikicchāmi.
Yadaniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, natthi me tattha chando vā rāgo vā pemaṁ vāti na vicikicchāmi.
saṅkhārā aniccā. Tāhaṁ, bhante, na kaṅkhāmi. Yadaniccaṁ taṁ dukkhanti na vicikicchāmi. Yadaniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, natthi me tattha chando vā rāgo vā pemaṁ vāti na vicikicchāmi.
Viññāṇaṁ aniccaṁ. Tāhaṁ, bhante, na kaṅkhāmi. Yadaniccaṁ taṁ dukkhanti na vicikicchāmi. Yadaniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, natthi me tattha chando vā rāgo vā pemaṁ vāti na vicikicchāmī’”ti.
Tāhaṁ, bhante, na kaṅkhāmi.
Yadaniccaṁ taṁ dukkhanti na vicikicchāmi.
Yadaniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, natthi me tattha chando vā rāgo vā pemaṁ vāti na vicikicchāmī’”ti.
Viññāṇaṁ aniccaṁ. Tāhaṁ, bhante, na kaṅkhāmi. Yadaniccaṁ taṁ dukkhanti na vicikicchāmi. Yadaniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, natthi me tattha chando vā rāgo vā pemaṁ vāti na vicikicchāmī’”ti.
“Evamāvuso”ti kho te bhikkhū āyasmato vakkalissa paṭissutvā pakkamiṁsu. Atha kho āyasmā vakkali acirapakkantesu tesu bhikkhūsu satthaṁ āharesi.
“Evamāvuso”ti kho te bhikkhū āyasmato vakkalissa paṭissutvā pakkamiṁsu.
Atha kho āyasmā vakkali acirapakkantesu tesu bhikkhūsu satthaṁ āharesi.
“Evamāvuso”ti kho te bhikkhū āyasmato vakkalissa paṭissutvā pakkamiṁsu. Atha kho āyasmā vakkali acirapakkantesu tesu bhikkhūsu satthaṁ āharesi.
Atha kho te bhikkhū yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Ekamantaṁ nisinnā kho te bhikkhū bhagavantaṁ etadavocuṁ: “vakkali, bhante, bhikkhu ābādhiko dukkhito bāḷhagilāno; so bhagavato pāde sirasā vandati; evañca vadeti: ‘rūpaṁ aniccaṁ. Tāhaṁ, bhante, na kaṅkhāmi. Yadaniccaṁ taṁ dukkhanti na vicikicchāmi. Yadaniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, natthi me tattha chando vā rāgo vā pemaṁ vāti na vicikicchāmi. Vedanā … saññā … saṅkhārā … viññāṇaṁ aniccaṁ. Tāhaṁ, bhante, na kaṅkhāmi. Yadaniccaṁ taṁ dukkhanti na vicikicchāmi. Yadaniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, natthi me tattha chando vā rāgo vā pemaṁ vāti na vicikicchāmī’”ti.
Atha kho te bhikkhū yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Ekamantaṁ nisinnā kho te bhikkhū bhagavantaṁ etadavocuṁ:
“vakkali, bhante, bhikkhu ābādhiko dukkhito bāḷhagilāno;
so bhagavato pāde sirasā vandati;
Tāhaṁ, bhante, na kaṅkhāmi.
Yadaniccaṁ taṁ dukkhanti na vicikicchāmi.
Yadaniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, natthi me tattha chando vā rāgo vā pemaṁ vāti na vicikicchāmi.
Tāhaṁ, bhante, na kaṅkhāmi.
Yadaniccaṁ taṁ dukkhanti na vicikicchāmi.
Yadaniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, natthi me tattha chando vā rāgo vā pemaṁ vāti na vicikicchāmī’”ti.
Atha kho te bhikkhū yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Ekamantaṁ nisinnā kho te bhikkhū bhagavantaṁ etadavocuṁ: “vakkali, bhante, bhikkhu ābādhiko dukkhito bāḷhagilāno; so bhagavato pāde sirasā vandati; evañca vadeti: ‘rūpaṁ aniccaṁ. Tāhaṁ, bhante, na kaṅkhāmi. Yadaniccaṁ taṁ dukkhanti na vicikicchāmi. Yadaniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, natthi me tattha chando vā rāgo vā pemaṁ vāti na vicikicchāmi. Vedanā … saññā … saṅkhārā … viññāṇaṁ aniccaṁ. Tāhaṁ, bhante, na kaṅkhāmi. Yadaniccaṁ taṁ dukkhanti na vicikicchāmi. Yadaniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, natthi me tattha chando vā rāgo vā pemaṁ vāti na vicikicchāmī’”ti.
Atha kho bhagavā bhikkhū āmantesi: “āyāma, bhikkhave, yena isigilipassaṁ kāḷasilā tenupasaṅkamissāma; yattha vakkalinā kulaputtena satthamāharitan”ti.
Atha kho bhagavā bhikkhū āmantesi:
“āyāma, bhikkhave, yena isigilipassaṁ kāḷasilā tenupasaṅkamissāma;
yattha vakkalinā kulaputtena satthamāharitan”ti.
Atha kho bhagavā bhikkhū āmantesi: “āyāma, bhikkhave, yena isigilipassaṁ kāḷasilā tenupasaṅkamissāma; yattha vakkalinā kulaputtena satthamāharitan”ti.
“Evaṁ, bhante”ti kho te bhikkhū bhagavato paccassosuṁ.
“Evaṁ, bhante”ti kho te bhikkhū bhagavato paccassosuṁ.
“Evaṁ, bhante”ti kho te bhikkhū bhagavato paccassosuṁ.
Atha kho bhagavā sambahulehi bhikkhūhi saddhiṁ yena isigilipassaṁ kāḷasilā tenupasaṅkami. Addasā kho bhagavā āyasmantaṁ vakkaliṁ dūratova mañcake vivattakkhandhaṁ semānaṁ.
Atha kho bhagavā sambahulehi bhikkhūhi saddhiṁ yena isigilipassaṁ kāḷasilā tenupasaṅkami.
Addasā kho bhagavā āyasmantaṁ vakkaliṁ dūratova mañcake vivattakkhandhaṁ semānaṁ.
Atha kho bhagavā sambahulehi bhikkhūhi saddhiṁ yena isigilipassaṁ kāḷasilā tenupasaṅkami. Addasā kho bhagavā āyasmantaṁ vakkaliṁ dūratova mañcake vivattakkhandhaṁ semānaṁ.
Tena kho pana samayena dhūmāyitattaṁ timirāyitattaṁ gacchateva purimaṁ disaṁ, gacchati pacchimaṁ disaṁ, gacchati uttaraṁ disaṁ, gacchati dakkhiṇaṁ disaṁ, gacchati uddhaṁ disaṁ, gacchati adho disaṁ, gacchati anudisaṁ.
Tena kho pana samayena dhūmāyitattaṁ timirāyitattaṁ gacchateva purimaṁ disaṁ, gacchati pacchimaṁ disaṁ, gacchati uttaraṁ disaṁ, gacchati dakkhiṇaṁ disaṁ, gacchati uddhaṁ disaṁ, gacchati adho disaṁ, gacchati anudisaṁ.
Tena kho pana samayena dhūmāyitattaṁ timirāyitattaṁ gacchateva purimaṁ disaṁ, gacchati pacchimaṁ disaṁ, gacchati uttaraṁ disaṁ, gacchati dakkhiṇaṁ disaṁ, gacchati uddhaṁ disaṁ, gacchati adho disaṁ, gacchati anudisaṁ.
Atha kho bhagavā bhikkhū āmantesi: “passatha no tumhe, bhikkhave, etaṁ dhūmāyitattaṁ timirāyitattaṁ gacchateva purimaṁ disaṁ …pe… gacchati anudisan”ti.
Atha kho bhagavā bhikkhū āmantesi:
“passatha no tumhe, bhikkhave, etaṁ dhūmāyitattaṁ timirāyitattaṁ gacchateva purimaṁ disaṁ …pe… gacchati anudisan”ti.
Atha kho bhagavā bhikkhū āmantesi: “passatha no tumhe, bhikkhave, etaṁ dhūmāyitattaṁ timirāyitattaṁ gacchateva purimaṁ disaṁ …pe… gacchati anudisan”ti.
“Evaṁ, bhante”.
“Evaṁ, bhante”.
“Eso kho, bhikkhave, māro pāpimā vakkalissa kulaputtassa viññāṇaṁ samanvesati: ‘kattha vakkalissa kulaputtassa viññāṇaṁ patiṭṭhitan’ti? Appatiṭṭhitena ca, bhikkhave, viññāṇena vakkali kulaputto parinibbuto”ti.
“Eso kho, bhikkhave, māro pāpimā vakkalissa kulaputtassa viññāṇaṁ samanvesati:
‘kattha vakkalissa kulaputtassa viññāṇaṁ patiṭṭhitan’ti?
Appatiṭṭhitena ca, bhikkhave, viññāṇena vakkali kulaputto parinibbuto”ti.
“Eso kho, bhikkhave, māro pāpimā vakkalissa kulaputtassa viññāṇaṁ samanvesati: ‘kattha vakkalissa kulaputtassa viññāṇaṁ patiṭṭhitan’ti? Appatiṭṭhitena ca, bhikkhave, viññāṇena vakkali kulaputto parinibbuto”ti.