En Savatthi. En aquella ocasión el brahmánbrahmanLa casta brahmán (brahmin) de la India es una clase hereditaria con funciones sacerdotales y sagradas especiales, especialmente el mantenimiento de los textos y ritos védicos antiguos. Sin embargo, muchos brahmanes vivían vidas seculares, mientras otros practicaban como renunciantes. No obstante, durante mucho tiempo mantuvieron que por su nacimiento son dignos del más alto respeto. El budismo tomó prestado el término brahmán para aplicarlo a quienes han alcanzado la meta, mostrando que el respeto no se gana por nacimiento, raza o casta, sino por logro espiritual. En sentido budista, este término es sinónimo de arahant.Ver en el glosario de nombrenāmaOriginalmente se refería a la función psicológica central de conceptualizar y nombrar cosas. Gradualmente evolucionó para abarcar todos los fenómenos mentales. En los suttas a veces se define como vedanā (sensación), saññā (percepción), cetanā (intención, volición), phassa (contacto sensorial), y manasikāra (atención, advertencia). Comparar con rūpa. En el Abhidhamma, nāma pasó a referirse a los componentes mentales de los cinco khandhas.Ver en el glosario Paccanikasata, el Que-saborea-la-contradicción, estaba residiendo en Savatthi. Entonces esto se le ocurrió al brahmán Paccanikasata: “Acerquémonos al ascetasamaṇaAsceta o contemplativo. Proviene de una raíz śram que significa desgastar o subyugar.Ver en el glosario Gotama para contradecir cualquier cosa que diga”.
En esta ocasión el Bienaventurado estaba caminando de arriba abajo al aire libre. Entonces, el brahmán Paccanikasata se acercó al Bienaventurado y le dijo, mientras estaba caminando de arriba abajo: “Habla del DhammaDhamma1. Fenómeno; cualquier cosa que ocurre y es cognoscible. 2. Fenómeno mental, «pensamiento». 3. Principio, especialmente los principios de causalidad. 4. Doctrina, enseñanza. También, principios de comportamiento que los seres humanos deben seguir para armonizar con el orden natural correcto de las cosas; cualidades mentales que deben desarrollar para realizar la cualidad inherente de la mente en sí misma. Por extensión, «Dhamma» (usualmente en mayúscula) se usa también para denotar cualquier doctrina que enseña tales cosas. Así, el Dhamma del Buddha denota tanto sus enseñanzas como las realidades descritas por esa enseñanza. (Sánscrito: dharma)Ver en el glosario, asceta”.
“Un consejo bien dicho es difícil de entender
Por alguien que saborea la contradicción.
Por alguien de mente corrupta
Que se engrosa en la agresión.
“Pero si uno ha removido la agresión
Y la desconfianza de su corazón,
Si uno desechó la aversiónbyāpādaHostilidad, rechazo o intención dañina hacia algo o alguien; uno de los cinco obstáculos. (Ver nīvaraṇa)Ver en el glosario,
Uno puede entender el consejo bien dicho”.
Cuando se dijo esto, el brahmán Paccanikasata dijo al Bienaventurado:
“¡Excelente, maestroācariyaMaestro; mentor. Ver kalyāṇamitta. Este término no es un título, ni se usa específicamente para monásticos, sino que se refiere a cualquier persona en un rol de enseñanza.Ver en el glosario Gotama! ¡Excelente, maestro Gotama! El maestro Gotama esclareció el Dhamma de diferentes maneras, como si enderezara lo que estaba torcido, revelara lo que estaba oculto, mostrara el camino a los que estaban perdidos o sostuviera una lámpara en medio de la oscuridad, de manera tal que los de buena vista pudieran ver las formas. Ahora voy por refugio al maestro Gotama, al Dhamma y al Sangha de los monjes. Que el maestro Gotama me considere como su seguidor laico a partir de ahora, que ha ido por refugio de por vida”.
Sāvatthinidānaṁ.
Sāvatthinidānaṁ.
Tena kho pana samayena paccanīkasāto nāmanāmaOriginalmente se refería a la función psicológica central de conceptualizar y nombrar cosas. Gradualmente evolucionó para abarcar todos los fenómenos mentales. En los suttas a veces se define como vedanā (sensación), saññā (percepción), cetanā (intención, volición), phassa (contacto sensorial), y manasikāra (atención, advertencia). Comparar con rūpa. En el Abhidhamma, nāma pasó a referirse a los componentes mentales de los cinco khandhas.Ver en el glosario brāhmaṇo sāvatthiyaṁ paṭivasati.
Tena kho pana samayena paccanīkasāto
nāmanāmaOriginalmente se refería a la función psicológica central de conceptualizar y nombrar cosas. Gradualmente evolucionó para abarcar todos los fenómenos mentales. En los suttas a veces se define como vedanā (sensación), saññā (percepción), cetanā (intención, volición), phassa (contacto sensorial), y manasikāra (atención, advertencia). Comparar con rūpa. En el Abhidhamma, nāma pasó a referirse a los componentes mentales de los cinco khandhas.Ver en el glosario brāhmaṇo sāvatthiyaṁ paṭivasati.
Tena kho pana samayena paccanīkasāto nāmanāmaOriginalmente se refería a la función psicológica central de conceptualizar y nombrar cosas. Gradualmente evolucionó para abarcar todos los fenómenos mentales. En los suttas a veces se define como vedanā (sensación), saññā (percepción), cetanā (intención, volición), phassa (contacto sensorial), y manasikāra (atención, advertencia). Comparar con rūpa. En el Abhidhamma, nāma pasó a referirse a los componentes mentales de los cinco khandhas.Ver en el glosario brāhmaṇo sāvatthiyaṁ paṭivasati.
Atha kho paccanīkasātassa brāhmaṇassa etadahosi: “yannūnāhaṁ yena samaṇo gotamo tenupasaṅkameyyaṁ. Yaṁ yadeva samaṇo gotamo bhāsissati taṁ tadevassāhaṁ paccanīkāssan”ti.*tadevassāhaṁ → tadeva sāhaṁ (mr) | paccanīkāssan”ti → paccanikāssanti (sya-all); paccanīkassanti (pts1ed); paccanīkasātanti (mr)
Atha kho paccanīkasātassa brāhmaṇassa etadahosi:
“yannūnāhaṁ yena samaṇo gotamo tenupasaṅkameyyaṁ.
Yaṁ yadeva samaṇo gotamo bhāsissati taṁ tadevassāhaṁ paccanīkāssan”ti.*tadevassāhaṁ → tadeva sāhaṁ (mr) | paccanīkāssan”ti → paccanikāssanti (sya-all); paccanīkassanti (pts1ed); paccanīkasātanti (mr)
Atha kho paccanīkasātassa brāhmaṇassa etadahosi: “yannūnāhaṁ yena samaṇo gotamo tenupasaṅkameyyaṁ. Yaṁ yadeva samaṇo gotamo bhāsissati taṁ tadevassāhaṁ paccanīkāssan”ti.*tadevassāhaṁ → tadeva sāhaṁ (mr) | paccanīkāssan”ti → paccanikāssanti (sya-all); paccanīkassanti (pts1ed); paccanīkasātanti (mr)
Tena kho pana samayena bhagavā abbhokāse caṅkamati.
Tena kho pana samayena bhagavā abbhokāse caṅkamati.
Tena kho pana samayena bhagavā abbhokāse caṅkamati.
Atha kho paccanīkasāto brāhmaṇo yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ caṅkamantaṁ etadavoca: “bhaṇa samaṇadhamman”ti.
Atha kho paccanīkasāto brāhmaṇo yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ caṅkamantaṁ etadavoca:
Atha kho paccanīkasāto brāhmaṇo yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ caṅkamantaṁ etadavoca: “bhaṇa samaṇadhamman”ti.
“Na paccanīkasātena, suvijānaṁ subhāsitaṁ; Upakkiliṭṭhacittena, sārambhabahulena ca.
“Na paccanīkasātena, suvijānaṁ subhāsitaṁ; Upakkiliṭṭhacittena, sārambhabahulena ca.
Yo ca vineyya sārambhaṁ, appasādañca cetaso; Āghātaṁ paṭinissajja, sa ve jaññā subhāsitan”ti.*sa ve → sace (sya-all, km, mr)
sa ve jaññā subhāsitan”ti.*sa ve → sace (sya-all, km, mr)
Yo ca vineyya sārambhaṁ, appasādañca cetaso; Āghātaṁ paṭinissajja, sa ve jaññā subhāsitan”ti.*sa ve → sace (sya-all, km, mr)
Evaṁ vutte, paccanīkasāto brāhmaṇo bhagavantaṁ etadavoca: “abhikkantaṁ, bho gotama, abhikkantaṁ, bho gotama …pe… upāsakaṁ maṁ bhavaṁ gotamo dhāretu ajjatagge pāṇupetaṁ saraṇaṁ gatan”ti.
Evaṁ vutte, paccanīkasāto brāhmaṇo bhagavantaṁ etadavoca:
“abhikkantaṁ, bho gotama, abhikkantaṁ, bho gotama …pe…
upāsakaṁ maṁ bhavaṁ gotamo dhāretu ajjatagge pāṇupetaṁ saraṇaṁ gatan”ti.
Evaṁ vutte, paccanīkasāto brāhmaṇo bhagavantaṁ etadavoca: “abhikkantaṁ, bho gotama, abhikkantaṁ, bho gotama …pe… upāsakaṁ maṁ bhavaṁ gotamo dhāretu ajjatagge pāṇupetaṁ saraṇaṁ gatan”ti.